[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Καρτάλης

(ο αρθρογράφος θέτει το βέτο στην πραγματική του βάση)

Αναμειγνύοντας εσωτερική και εξωτερική πολιτική- σύμφωνα με τις λαμπρότερες παραδόσεις του πολιτικού μας συστήματος- ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής επέλεξε να επενδύσει στο περιώνυμο βέτο για να βελτιώσει την εικόνα της κυβέρνησης. Μόνον που στο Βουκουρέστι δεν υπήρξε κανένα απολύτως βέτο, εφόσον οι ελληνικές θέσεις επικροτήθηκαν και από άλλους και τελικά υιοθετήθηκαν ομόφωνα. Αν είχε πράγματι τεθεί βέτο, τότε γιατί η κυβέρνηση επαίρεται ότι για πρώτη φορά υπήρξαν και άλλοι ηγέτες οι οποίοι συμφώνησαν με την ελληνική θέση; Βέτο σημαίνει ότι είσαι μόνος εναντίον όλων των άλλων. Ο κ. Καραμανλής ήταν απόλυτα σαφής όταν δήλωνε, στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή, ότι στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ «βρήκαμε πολλούς και καλούς συμπαραστάτες». Και η αλήθεια είναι ότι βαρεθήκαμε να ακούμε ότι ο πρόεδρος της Γαλλίας κ. Σαρκοζί υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής μας επειδή η γιαγιά του καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Και δεν ήταν ο μόνος, καθώς ανάλογη στάση τήρησαν οι Ισπανοί και οι Ιταλοί, όπως και ορισμένοι άλλοι.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)