Τo φαινόμενο Καβαλιέρε

«100% βέβαιος» πως θα κερδίσει τις επικείμενες εκλογές δηλώνει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Οι αναλυτές, από την πλευρά τους, σπάνε το κεφάλι τους να δώσουν απάντηση: πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έχει ήδη δοκιμαστεί (δις) ως πρωθυπουργός και απογοήτευσε οικτρά να διεκδικεί ξανά με αξιώσεις την πρωθυπουργία της Ιταλίας;

Το «φαινόμενο Μπερλουσκόνι» γεννήθηκε το 1936 στο Μιλάνο, σπούδασε Νομικά, εργάστηκε μεταξύ άλλων ως ξεναγός και τραγουδιστής σε κρουαζιερόπλοια και έπειτα, τη δεκαετία του 1960, δραστηριοποιήθηκε στην αγορά ακινήτων βάζοντας τα θεμέλια μιας τεράστιας περιουσίας, η οποία εκτιμάται σήμερα στα 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ενδιαφέρον του τράβηξε σύντομα η τηλεόραση (η οικογένειά του ελέγχει το 50% της τηλεοπτικής αγοράς· άλλωστε, όπως έχει πει και ο ίδιος ο Καβαλιέρε, «αν κάτι δεν είναι στην τηλεόραση, δεν υπάρχει»). Το 1986 αγόρασε την ποδοσφαιρική ομάδα

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ

ο Μπερλουσκόνι θεωρείται ένας άνθρωπος καπάτσος, αυτοδημιούργητος, που δεν προέρχεται από την πολιτική

Μίλαν και το 1994 ρίχτηκε στην πολιτική με το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια. Διετέλεσε πρωθυπουργός δύο φορές, από το 1994 έως το 1995, και από το 2001 έως το 2006.

Χρέη και σκάνδαλα
Ο απολογισμός της δεύτερης θητείας του δεν ήταν ο καλύτερος. Ο Μπερλουσκόνι εξελέγη το 2001 υποσχόμενος ένα «διαρκές οικονομικό θαύμα». Αντ΄ αυτού, το εμπορικό έλλειμμα της Ιταλίας διογκώθηκε, το χρέος αυξήθηκε και η ανταγωνιστικότητα έπεσε σε επίπεδα Μποτσουάνας! Επιπλέον, ο Καβαλιέρε βρέθηκε κατηγορούμενος σε δεκάδες υποθέσεις (απάτη, δωροδοκία, παράνομη χρηματοδότηση κομμάτων) και εξευτέλισε κάθε έννοια δικαιοσύνης προκειμένου να αποφύγει τη φυλακή (ένας από τους τελευταίους νόμους που είχε ψηφίσει ως πρωθυπουργός μείωνε στο ήμισυ τον χρόνο παραγραφής για μια σειρά υποθέσεων απάτης, ένας άλλος απαγόρευε στους εισαγγελείς να εφεσιβάλλουν εναντίον αθωωτικών αποφάσεων). Αν προσθέσει κανείς σε όλα αυτά τις θρυλικές του γκάφες, την τάση του να επιδεικνύει τα πλούτη του, το σύμπλεγμα ανωτερότητάς του (στο παρελθόν έχει δηλώσει πως «είναι ο καλύτερος πολιτικός ηγέτης στην Ευρώπη και τον κόσμο», ένας «Ναπολέων», ένας «Τσώρτσιλ», ένας «Ιησούς της πολιτικής») και την κάπως υπερβολική φροντίδα της εικόνας του (έχει κάνει λίφτινγκ και εμφύτευση μαλλιών, κυκλοφορεί μονίμως μαυρισμένος, φορά μέικ απ και τακούνια για να φαίνεται ψηλότερος), εύλογα μπαίνει στον πειρασμό να αναρωτηθεί: Μα είναι τρελοί αυτοί οι Ιταλοί;

Πολλοί σπεύδουν να αποδώσουν την απήχηση του Μπερλουσκόνι, που προηγείτο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις έως και 9% του κεντροαριστερού αντιπάλου του, Βάλτερ Βελτρόνι, στον… αντίπαλό του, Βάλτερ Βελτρόνι: δεν είναι χαρισματικός, λένε, είναι βαρετός όπως ο προκάτοχός του, ο Ρομάνο Πρόντι, που άντεξε μόλις 20 μήνες στην εξουσία. Ο Τζον Χάρπερ, καθηγητής στη Σχολή Διεθνών Σπουδών John Ηopkins της Μπολόνιας, προτιμά να επικεντρώνεται στον ίδιο τον Μπερλουσκόνι. «Είναι ένας χαρισματικός δημαγωγός, έχει αίσθηση του χιούμορ, είναι ένας πραγματικά ταλαντούχος διασκεδαστής. Νομίζω λοιπόν πως ο κόσμος τον βλέπει ως αντι-πολιτικό», λέει. Ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι άλλωστε μιλά σχεδόν περιφρονητικά για τους πολιτικούς καριέρας – και ας είναι και ο ίδιος πολιτικός εδώ και 15 χρόνια.

Νιώθουν ασφάλεια
«Πολλοί Ιταλοί βλέπουν τον Μπερλουσκόνι ως έναν άνθρωπο καπάτσο, έναν αυτοδημιούργητο, που δεν προέρχεται από την πολιτική, έφτιαξε από το μηδέν μια οικονομική αυτοκρατορία και άρα έχει την εμπειρία, τις ικανότητες, τη διάθεση και την ενέργεια να σηκώσει ξανά όρθια την Ιταλία», επισημαίνει ένας άλλος αναλυτής, ο Πιέτρο Γκρίλι ντι Κορτόνα, από το πανεπιστήμιο Roma Τre. Και κάτι ακόμα: παρ΄ όλες τις απογοητεύσεις που επιφύλαξε στους πολίτες, ο Μπερλουσκόνι παραμένει ο πρώτος και ο μοναδικός πρωθυπουργός της μεταπολεμικής Ιταλίας που εξάντλησε την πενταετή του θητεία. Σε μια χώρα που γνώρισε μέσα σε 63 χρόνια 61 κυβερνήσεις, αυτό και μόνο προφανώς κάνει πολλούς ψηφοφόρους να νιώθουν πιο ασφαλείς μαζί του.


Τα μαργαριτάρια του Σίλβιο

Τα all time classics…
● ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: «Αν μπορεί να νικήσει η Αριστερά; Εκτιμώ υπερβολικά την ευφυΐα των Ιταλών για να πιστέψω ότι υπάρχουν τόσοι μαλάκες που να ψηφίζουν ενάντια στα συμφέροντά τους» ● ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ: «Η Ιταλία είναι σπουδαία χώρα για επενδύσεις… Σήμερα έχουμε πια λιγότερους κομμουνιστές και αυτοί που απομένουν αρνούνται ότι υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές. Ένας άλλος λόγος να επενδύσει κανείς στην Ιταλία είναι πως έχουμε πανέμορφες γραμματείς…» ● ΓΙΑ ΤΟΝ «ΝΤΟΥΤΣΕ»: «Ο Μουσολίνι ποτέ δεν σκότωσε κανέναν. Έστελνε απλώς ανθρώπους διακοπές σε εσωτερική εξορία» ● ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ: «Αν εγώ, καθώς φροντίζω για τα συμφέροντα όλων, προσέχω ταυτόχρονα και τα δικά μου, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για σύγκρουση συμφερόντων» ● ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ: «Η Πάρμα είναι συνώνυμο της καλής κουζίνας. Οι Φινλανδοί δεν γνωρίζουν τι θα πει προσούτο. Αυτό δεν μπορώ να το δεχθώ» ● ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ ΜΑΡΤΙΝ ΣΟΥΛΤΣ: «Ξέρω στην Ιταλία κάποιον που γυρίζει μια ταινία για τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης… Θα σας προτείνω για τον ρόλο του δεσμοφύλακα, θα ήσασταν τέλειος» … και η παραγωγή του τελευταίου μήνα
● ΠΕΡΙ ΚΑΛΛΟΥΣ: «Η Δεξιά έχει αναμφισβήτητα τις πιο όμορφες γυναίκες. Η Αριστερά δεν έχει γούστο, ούτε καν στις γυναίκες» ● ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ: «Οι δημόσιοι κατήγοροι θα έπρεπε να υποβάλλονται τακτικά σε εξετάσεις ψυχικής υγείας» ● ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (1): «Είμαι ψηλότερος από τον Πούτιν και τον Σαρκοζί. Έχω ύψος 1,71. Δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι οι σκιτσογράφοι με απεικονίζουν σαν νάνο, ενώ δείχνουν όλους τους άλλους με φυσιολογικό ύψος» ● Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΑΝΕΡΓΗ ΙΤΑΛΙΔΑ. «Προσπάθησε να παντρευτείς τον γιο του Μπερλουσκόνι ή κάποιον άλλο, που δεν αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα. Με τέτοιο χαμόγελο, μάλλον δεν θα δυσκολευτείς» ● ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (2):
«Σηκώνομαι κάθε πρωί στις 7.15 και κοιμάμαι κάθε βράδυ στις 2.30. Ανάμεσα σε δύο ραντεβού, καλούμαι να χειριστώ σχεδόν 50 τηλεφωνήματα…

Με άλλα λόγια, είμαι υποψήφιος για αγιοποίηση».