«Φοβάμαι τον κόσμο όπου θα ζήσουν τα παιδιά μου»

Ο Σαλμάν Ρούσντι δηλώνει πως έδειξε να επιστρέφει στον ισλαμισμό μόνο και μόνο για να μειώσει τις εναντίον του απειλές. Και ανησυχεί για το μέλλον του κόσμου. «Αν έχεις παιδιά, ανησυχείς για τον κόσμο που τους κληροδοτείς», λέει ο διάσημος συγγραφέας, που αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο.

Η αλήθεια είναι πως ακόμα κι αν δεν είχε παιδιά, ο Ρούσντι θα είχε κάθε δικαίωμα να ανησυχεί για την κατάσταση του πλανήτη. Όλοι θυμούνται τον φετφά που εξέδωσε ο Αγιατολάχ Χομεϊνί για τη θανάτωσή του, το 1989. Ο συγγραφέας αναγκάστηκε να κρύβεται από την οργή των ισλαμιστών φονταμενταλιστών για εννιά χρόνια στο Λονδίνο, με τη βοήθεια και την προστασία των βρετανικών αρχών. Οι Ιρανοί του έδωσαν τελικά άφεση αμαρτιών το 1998 και ο Ρούσντι βγήκε οριστικά από το κρησφύγετό του.

«Τώρα πια το θυμάμαι σαν κάτι που μου συνέβη στο παρελθόν. Σίγουρα, όμως, έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο με βλέπουν οι άλλοι. Αναγνωρίζομαι πλέον ως πολιτικό πρόσωπο περισσότερο από ό,τι ως συγγραφέας. Μου αποδίδουν πολιτικές πεποιθήσεις που δεν είναι δικές μου. Ήμουν πάντα ένας συγγραφέας που ενδιαφερόταν για την πολιτική. Αλλά πρέπει να προσέχεις τι επιθυμείς, γιατί ο φετφάς με πήγε στο άλλο άκρο. Το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον θέλω να απέχω από τις πολιτικές συζητήσεις.

Θέλω απλά να κάθομαι σπίτι μου και να γράφω ιστορίες που θα βγαίνουν κάθε δύο χρόνια. Γι΄ αυτό άλλωστε ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, όχι για να γίνω η δημόσια φωνή πολιτικών απόψεων», εξηγεί στον «Οbserver».

Το νέο του βιβλίο ονομάζεται «Εnchantress of Florence» («Η ξελογιάστρα της Φλωρεντίας») και εξιστορεί τις περιπέτειες μιας πανέμορφης γυναίκας, που σαγήνευε όλους τους άνδρες. Η ιστορία είναι εν μέρει αυτοβιογραφική, μια που η τέταρτη σύζυγος του Ρούσντι ήταν η Ινδο-Αμερικανή Πάντμα Λάκσμι, μοντέλο και ηθοποιός, γνωστή για τις πολλές κατακτήσεις της. Το ζευγάρι χώρισε πέρυσι, την εποχή που εκείνος έγραφε το βιβλίο. «Στην αρχή μού ήταν αδύνατο να γράψω λέξη, γιατί ο χωρισμός ήταν καταστροφικός. Τελικά, το γράψιμο με βοήθησε να τον ξεπεράσω».

Το βιβλίο, αλλά και η εμπειρία του με τον φετφά, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται τις πράξεις των ανθρώπων. «Ένα από τα πράγματα που κατάλαβα είναι ότι η ανθρώπινη φύση παραμένει σταθερή. Η συμπεριφορά μας ήταν πάντα η ίδια και δεν επηρεάζεται από την εποχή, την τεχνολογία ή την πολιτική κατάσταση των ημερών μας».