[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Νίκος Μπακουνάκης

(ο αρθρογράφος για τη γλωσσική πτυχή του Σκοπιανού)

Ειδικά στη «Μακεδονία» η διαδικασία της κατασκευής αποτυπώνεται πολύ καλά στη μακεδονική γλώσσα. Άγραφη και προφορική, η γλώσσα αυτή ανήκει στις νοτιοσλαβικές διαλέκτους και είναι πολύ συγγενική των βουλγαρικών.

Ίσως είναι άγνωστο, αλλά το πρώτο μακεδονικό αλφαβητάριο τυπώθηκε στην Αθήνα, το 1925, κατ΄ εφαρμογήν ενός άρθρου της Συνθήκης των Σεβρών για τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Αποτύπωνε με λατινικούς χαρακτήρες μια διάλεκτο που μιλιόταν μεταξύ Μπίτολας και Φλώρινας. Αυτό το αλφαβητάριο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Η μακεδονική γλώσσα, σλαβική διάλεκτος, πιο κοντά στα βουλγαρικά από ό,τι στα σέρβικα, και φυσικά με πολλές επιρροές από τα αλβανικά και τα τούρκικα, θεσμοθετήθηκε μόλις το 1944 (2 Αυγούστου) ενώ περίπου έναν χρόνο μετά (3 Μαΐου 1945) υιοθετήθηκε για τη γραπτή αποτύπωσή της το κυριλλικό αλφάβητο. Είναι από τις νέες γλώσσες της Βαλκανικής και η μελέτη της δείχνει πολύ καλά αυτό που ονομάζουμε κατασκευή ταυτότητας. Αλλά ακόμη και οι κατασκευασμένες ταυτότητες δεν παύουν να είναι ταυτότητες. Το να τις αγνοούμε είναι τεράστιο λάθος.

(«Το Βήμα»)