«Πέναλτι» με τείχος!

«Όχι φάουλ εκεί»! Δεν είναι λίγες οι φορές που αντίπαλοι, παίκτες, προπονητές και οπαδοί βλέπουν με τρόμο τον διαιτητή να σφυρίζει φάουλ σε σημείο που για κάποιους ισοδυναμεί με εκτέλεση πέναλτι…

Ποιος δεν θυμάται τον Πλατινί, τον κατ΄ εξοχήν εκτελεστή… πέναλτι έξω από την περιοχή; Ή τον Μπέκαμ; Τα χτυπήματα φάουλ έξω από την περιοχή αποτελούν το προνόμιο κάποιων προικισμένων παικτών, που τα έχουν αναγάγει σε επιστήμη. Και συγχρόνως αποτελούν τον μεγαλύτερο φόβο για κάθε αντίπαλο τερματοφύλακα. Την αφορμή για να θυμηθούμε μεγάλες μορφές των ελληνικών γηπέδων που διέπρεψαν στις εκτελέσεις φάουλ την έδωσε ο Γιώργος Καραγκούνης (9 γκολ σε συλλογικό επίπεδο με φάουλ) με τις επιδόσεις του το βράδυ της Τετάρτης, στον αγώνα της Εθνικής κόντρα στην Πορτογαλία.

Μετρ
Στη 10ετία του ΄70 στον Ηρακλή και στη συνέχεια στην ΑΕΚ μεσουρανούσε στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Τάκης Νικολούδης, που έκανε σπουδαία καριέρα και στον Ολυμπιακό. Μέσος, με ανασταλτικά αλλά και οργανωτικά προσόντα, που διακρινόταν για τα δυνατά σουτ. Παράλληλα, όμως, ήταν από τους μετρ στις στημένες φάσεις. Και αυτό για το οποίο έχει μείνει στη μνήμη των φιλάθλων, αλλά και των αντιπάλων του γκολκίπερ εκείνης της εποχής, ήταν το γεγονός ότι μπορούσε να χτυπήσει ένα φάουλ είτε με δυνατό – ευθύβολο σουτ είτε με τεχνικό σουτ (μπανάνα).

Ο Κούης
Μία 10ετία αργότερα, ο Ντίνος Κούης ήταν το μεγάλο αστέρι του Άρη και της Εθνικής. Κεντρικός αμυντικός, με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, άριστος στο ψηλό παιχνίδι, συχνά-πυκνά έβρισκε τον δρόμο προς τα αντίπαλα δίχτυα. Μπορεί τις περισσότερες επιτυχίες του να τις είχε με κεφαλιές. Όμως δεν ήταν λίγα τα γκολ που είχε σημειώσει με δυνατά χτυπήματα φάουλ (14 από τα 142 που πέτυχε συνολικά στο ελληνικό πρωτάθλημα). Οι παλαιότεροι θα θυμούνται εκείνο το μαγικό βράδυ (Οκτώβριος 1980) στην Κοπεγχάγη, όταν το… «Φάντομ» Σαργκάνης είχε κατεβάσει ρολά και ο Κούης με φάουλ είχε πετύχει το γκολ της νίκης της Εθνικής με 1-0. Και μάλιστα απέναντι σε μια Δανία που τότε θεωρούνταν από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη.

«Μίστερ φάουλ»
Πάντως, ο παίκτης που περισσότερο από κάθε άλλον δικαιούται τον τίτλο του «μίστερ φάουλ» δεν είναι άλλος από τον Κώστα Φραντζέσκο. Βουλιαγμένη, Παναθηναϊκός, ΟΦΗ, ΠΑΟΚ, Προοδευτική ήταν μερικοί από τους σταθμούς στην καριέρα του, με 38 συμμετοχές και 7 γκολ με την Εθνική. Άριστος τεχνίτης, κλασικός αριστεροπόδαρος επιθετικός μέσος, έκανε τα φάουλ- μπανάνα σπεσιαλιτέ. Ένα τέτοιο πέτυχε κατά της Βοσνίας το 1998, επτά λεπτά μετά την είσοδό του αντί του Τσιάρτα στην 11άδα της Εθνικής. Ο Φραντζέσκος πέτυχε 43 γκολ στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής με φάουλ, 6 στο κυπριακό πρωτάθλημα και από ένα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Ιντερτότο.

Ο Βασίλης Τσιάρτας ήταν άλλος ένας από τους κλασικούς εκτελεστές φάουλ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο Ναουσαίος άσος ήταν ένας ποδοσφαιρικός κλώνος του Φραντζέσκου, αφού και οι δυο τους ήταν αριστεροπόδαροι, είχαν το ίδιο στυλ παιχνιδιού και φυσικά τις ίδιες εμπνεύσεις στα χτυπήματα φάουλ. Εκτός Εθνικής πέτυχε 24 γκολ με φάουλ.

«Ο μικρός»
Από μια τέτοια αναφορά θα ήταν παράλειψη αν έλειπε ο μεγάλος «μικρός» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Δημήτρης Σαραβάκος. Γεννημένος το 1961, ξεκίνησε από τον Πανιώνιο και έκανε μεγάλη καριέρα στον Παναθηναϊκό με αποκορύφωμα τις διακρίσεις του εναντίον της Γιουβέντους (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) το 1978, όταν πέτυχε δύο γκολ και η τιμή του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο έφθασε τα 300.000.000 δρχ. Άριστος ντριμπλέρ, με άψογη πάσα και άριστο τελείωμα των φάσεων, διακρίθηκε επίσης για τα αριστοτεχνικά χτυπήματα φάουλ. Από τέτοιες στημένες φάσεις προήλθαν 13 από τα 116 γκολ που πέτυχε με συλλόγους στην καριέρα του.

Φαρμακεροί
Αν τώρα προχωρήσουμε και σε ξένους παίκτες οι οποίοι αγωνίστηκαν (ή αγωνίζονται) σε ελληνικούς συλλόγους και έκαναν τα χτυπήματα φάουλ τέχνη υψηλού επιπέδου, τότε από τη μια πλευρά της ζυγαριάς θα πρέπει να βάλουμε τον Ριβάλντο και από την άλλη τον Λουτσιάνο Ντε Σόουζα. Σε μια τέτοια περίπτωση η ζυγαριά (23 γκολ στην Α΄ Εθνική, 4 στην Κύπρο και από 1 σε Τσάμπιονς Λιγκ και ΟΥΕΦΑ) έγερνε υπέρ του Λουτσιάνο. Όχι γιατί ο Ριβάλντο είναι λίγος (12 γκολ με φάουλ με Ολυμπιακό και ΑΕΚ), αλλά επειδή από τον συμπατριώτη του είδαμε πολλά περισσότερα γκολ από μακρινές ή κοντινές αποστάσεις έξω από τις αντίπαλες περιοχές. Μερικά ακόμη ονόματα: Μίλινκο Πάντιτς, Μπαρζόφ, Οκόνσκι, Μπόνεφ.

Γυρίζοντας τη μηχανή του χρόνου ακόμη πιο πίσω, θα θυμηθούμε θρυλικές μορφές του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως ο Γιώργος Σιδέρης, ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, ο Μίμης Δομάζος, ο Κώστας Δαβουρλής. Ο τελευταίος είναι 3ος στη λίστα των κορυφαίων στα χτυπήματα φάουλ στο πρωτάθλημα με 21 γκολ.