[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Αργά ή γρήγορα στις κάλπες

ΣΤΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΑ χρόνια ουδέποτε μια πρόταση μομφής έριξε την κυβέρνηση. Αυτό θα συμβεί και τώρα, αλλά σε κάθε περίπτωση, όπως παραδέχονται και κυβερνητικά στελέχη, το τριήμερο μιας πρότασης δυσπιστίας απέναντι στην κυβέρνηση ανήκει στην αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση είναι μάλλον απίθανο να ενισχύσει την εικόνα της μέσα από τη συζήτηση, στην οποία θα έχει θέση απολογούμενου. Σχεδόν όλοι οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί έσπευσαν να ευχαριστήσουν τον Γ. Παπανδρέου γιατί τους έδωσε μια ευκαιρία να προβάλλουν το έργο τους. Το πιθανότερο είναι, ωστόσο, ότι θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις για τους κουμπάρους, τα δομημένα ομόλογα, τον Ζαχόπουλο και τα άλλα επιτεύγματα της «γαλάζιας» διακυβέρνησης. Σχεδόν βέβαιο είναι, εξάλλου, ότι η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να ανατρέψει μέσα από αυτήν τη συζήτηση το βαρύ κλίμα που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, την απαισιοδοξία που καταγράφει- σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις- ποσοστά ρεκόρ και τη διάχυτη αίσθηση ότι τα πράγματα διαρκώς χειροτερεύουν.

Αυτή η εικόνα είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ., έστω και αν ο Κ. Καραμανλής αρνείται να την αναγνωρίσει και θεωρεί πως οι Έλληνες «προχωρούν με αυτοπεποίθηση». Έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, που είναι πεπεισμένο ότι ο Πρωθυπουργός θα προσφύγει αργά ή γρήγορα στις κάλπες επειδή θα είναι η μόνη λύση που θα έχει στα χέρια του, θεωρεί ότι η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετωπίζει τα αδιέξοδα που αντιμετώπιζε η κυβέρνηση Σημίτη, το φθινόπωρο του 2001. Από τότελέει στους συνομιλητές του- η κυβέρνηση Σημίτη είχε ξεμείνει από όραμα, έχανε κάθε μέρα έδαφος και θα πήγαινε αναγκαστικά σε εκλογές πριν από το 2004, εάν δεν υπήρχε στον ορίζοντα ο στόχος των Ολυμπιακών Αγώνων, το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε., το 2003, και εάν δεν είχε μεσολαβήσει η εξάρθρωση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002- ατζέντα με την οποία εκτιμούσαν εκείνη την εποχή στο ΠΑΣΟΚ ότι θα μπορούσαν να αναστρέψουν το κλίμα. Κατά το ίδιο στέλεχος, το πρόβλημα του Καραμανλή είναι ότι, σε αντίθεση με τον Σημίτη, δεν έχει στον ορίζοντα κανένα σημαντικό στόχο, ώστε να ευελπιστεί πως θα εξαντλήσει την τετραετία κλείνοντας και τον κύκλο της φθοράς.

Και αυτό το κενό μπορεί να αναδείξει και η πρόταση μομφής.