«Ζούμε σοκαριστικά πράγματα σαν να μη συμβαίνει τίποτα»

Νέα, ωραία και «έντεχνη». Μπορεί να επιβιώσει σ΄ ετούτο τον ασυνάρτητο (μουσικά) κόσμο; «Η παρέα είναι που μετράει», λέει η Νατάσσα Μποφίλιου – και στήνει ένα μουσικό τιμ
Αρχή από το εξώφυλλο. Η φατσούλα ενός αγοριού, με άσπρο φανελάκι και βλέμμα γεμάτο ικεσία, τι σχέση μπορεί να έχει με το περιεχόμενο ενός δίσκου;

Δεν είναι τυχαία η ερώτηση. Η νέα και ωραία Νατάσσα Μποφίλιου είναι παιδί της ανεξάρτητης δισκογραφικής Μικρής Άρκτου, η οποία έχει διαχωρίσει τη θέση της από τις τρέχουσες λογικές του μαζικού μάρκετινγκ των δίσκων.

Σε ένα «πακέτο» λοιπόν νέα φωνή, νέος συνθέτης, νέος στιχουργός. Και νέος ζωγράφος. Κάτι κινείται στον ορίζοντα; Η νέα γενιά διεκδικεί μία θέση στον ήλιο; Ο δίσκος ετούτος πάντως είναι ο δεύτερος της Νατάσσας («Μέχρι το τέλος»). Το 2007 έκαναν μαζί με τον συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο (που υπογράφει τους στίχους) πολλά λάιβ σε μικρούς χώρους της Αθήνας. Έντεχνα κομμάτια, με άρωμα χατζιδακικής ευαισθησίας. «Δεν θα μου άρεσε να βάλω το πρόσωπό μου στο εξώφυλλο», λέει η Νατάσσα. «Άλλωστε, αν έμπαιναν πρόσωπα, έπρεπε να μπουν και των τριών μας, γιατί είναι και των τριών ο δίσκος».

Λογικό ακούγεται. Έλα όμως που δεν λειτουργεί έτσι η δισκογραφία σήμερα. Ο τραγουδιστής «πουλάει». Ο συνθέτης και ο στιχουργός μένουν στη σκιά…

«Η γενιά μας ζει πράγματα σοκαριστικά και παρ΄ όλα αυτά τα ανέχεται, λες και δεν συμβαίνει τίποτα» εξηγεί η Νατάσσα. «Απ΄ αυτό πάσχουμε. Είμαστε λάιτ. Η εποχή είναι λάιτ.

Τα πάντα είναι λάιτ. Οι έρωτές μας, οι ζωές μας…

Χωράμε στο μικρό μας σπίτι, στη μικρή μας τέχνη, στη μικρή μας αγάπη».

Το ότι είστε σε μικρή δισκογραφική εταιρεία τι διαφορά κάνει;

Παίζει ρόλο να αισθάνεσαι πως τα πράγματα είναι υγιή στην εταιρεία που ανήκεις. Ότι υπάρχει καλλιτεχνική αφετηρία για κάθε επιλογή. Και το τίμημα;
Δεν ξέρω αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι. Σίγουρα ο δρόμος που επιλέξαμε χρειάζεται πολλή δουλειά και υπομονή.

Οι «100 μικρές ανάσες» (πρώτος δίσκος) κυκλοφόρησαν το 2005. Τρία χρόνια δουλεύατε τον επόμενο;

Ο Θέμης έχει υπολογιστή και πιάνο στο σπίτι του και κάθε τρεις και λίγο ήμασταν εκεί και παί

ΙΝFΟ

Τα Σάββατα στον «Ιανό» (Σταδίου 24, τηλ. 210-3217.917, εσωτ. 7203) με τραγούδια που αφηγούνται καθημερινές ιστορίες της πόλης.

ζαμε. Βγαίναμε, πηγαίναμε θέατρο, σινεμά και μετά όλο και κάτι ξεπηδούσε μέσα από μια συζήτηση, μια σκέψη κι αμέσως βρισκόμασταν σπίτι του και το γράφαμε. Είχαμε πάνω από 50 τραγούδια στο συρτάρι.

Και πώς έγινε η επιλογή;
Γράφτηκαν πολύ ωραία τραγούδια, αλλά λίγο… σκοτεινά. Και δουλέψαμε προς μια πιο ανοιχτή κατεύθυνση, με πιο αισιόδοξους στίχους. Τίποτα ψεύτικο όμως, τίποτα δήθεν κεφάτο. Απλά, βγήκαν μέσα στα τραγούδια στιγμές δικές μας, ωραίες στιγμές. Μιας παρέας που ζει μέσα στον κόσμο, που πάει σε μπαρ, σινεμά, που περνάει καλά. Γιατί να μην πούμε δηλαδή ότι περνάμε καλά; Και εμείς το χρειαζόμαστε κι εσείς.

Φέτος όμως υπήρξες και μέλος της ομάδας του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου στην Ε-Χedra. Μεγάλη μου τιμή που με διάλεξε. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία για μένα, αλλά επειδή ήμουν πρώτη φορά εκτός της δικής μου παρέας ναι μεν περνούσα καλά, αλλά δεν άντεχα κιόλας. Κάθε βράδυ τα παιδιά ήταν εκεί – για να με στηρίξουν. Αν δεν σε στηρίξουν οι κολλητοί σου, ποιοι θα σε στηρίξουν;


Γράφουν (ακόμη) ιστορία οι παρέες

Η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος (στίχοι) και ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης είναι και οι τρεις παιδιά της (δισκογραφικής) Μικρής Άρκτου. Συστήθηκαν στο κοινό μέσω της Δεύτερης Ακρόασης Νέων Καλλιτεχνών, πριν από τέσσερα χρόνια. Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος (στιχουργός του τραγουδιού «Ασπιρίνη», που τη μουσική υπέγραφε ο επίσης πρωτοεμφανιζόμενος Κώστας Τσίρκας) ξεχώρισε για τη δύναμη των στίχων του. Ακολούθησε η Δεύτερη Ακρόαση (με τρία τραγούδια του) και το 2006 είχαμε τον πρώτο προσωπικό δίσκο της Νατάσσας, σε δικούς του στίχους με τίτλο «Εκατό μικρές ανάσες» (και μουσική του Κώστα Τσίρκα). «Είμαστε μια παρέα», λέει η Νατάσσα. «Μπορεί να ακουστεί λίγο παλιομοδίτικο, αλλά μας αρέσει η λογική του πώς γίνονταν κάποτε τα πράγματα. Το ότι τα γεννούσαν οι παρέες, οι κουβέντες, οι έξοδοι- όλα όσα συμβαίνουν σε ανθρώπους που είναι φίλοι. Ειλικρινά, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κάνω αυτή τη δουλειά, αν δεν ήμασταν μαζί».