Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Μη μου το λαμόγιο τάραττε

Αγαπητή Φοίβη, καλησπέρα.

Είχα δύο προσκλήσεις για να παρακολουθήσω τη γενική πρόβα στο Παλλάς του έργου «ΑΩ», πρόκειται για μια αναμενόμενη παράσταση. Ξεκινάω από το Παλαιό Φάληρο για να φτάσω στη Βουκουρεστίου. Το λεωφορείο αργεί, κάποιος μας λέει ότι γίνεται συγκέντρωση στο Σύνταγμα και δεν υπάρχουν λεωφορεία.

Παίρνουμε ταξί, φτάνουμε στο Μετρό Φιξ, επιβιβαζόμαστε και κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα. Με το που πάμε να βγούμε από την έξοδο της «Μεγάλης Βρεττανίας», πέφτουν πλακάκια στα κεφάλια μας που τα σπάνε οι διαδηλωτές. Βγαίνουμε από την άλλη έξοδο και ναι, ομάδες των ΜΑΤ ρίχνουν ανεξέλεγκτα βόμβες με αέρια, με χημικά που μόνο αυτοί ξέρουν τι έχουν μέσα. Ως αποτέλεσμα, τα μάτια μας θέλουν να βγουν από τη θέση τους, ο πόνος είναι τρομακτικός, η αναπνοή μας ανύπαρκτη, αισθανόμαστε τα πνευμόνια μας να σκάνε και εγώ, η ηλίθια Αθηναία που ζω με 500 ευρώ, αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί που:

1) Με αναγκάζουν να ζω χωρίς ρεύμα, ενώ το έχω πληρώσει;

2) Γιατί να ζω αγκαλιά με τα σκουπίδια, ενώ έχω πληρώσει τα δημοτικά τέλη;

3) Γιατί να μου πετούν δακρυγόνα και καπνογόνα, ενώ εγώ δεν είχα συμμετάσχει σε καμία πορεία;

4) Γιατί να μου αφαιρούν το απλό δικαίωμα να μπορώ να αναπνεύσω την ελευθερία μου και την ανθρωπιά μου;

Ποιοι είναι αυτοί, στο κάτω κάτω, που αφαιρούν από εμένα το δικαίωμα να ζήσω όπως εγώ θέλω και όχι όπως εκείνοι. Δεν τα βάζω μαζί τους, αλλά δεν θέλω να ξαναζήσω αυτό που έζησα, δεν θέλω να πιστεύω ότι η ελευθερία κάποια στιγμή θα έχει θύματα. Εξάλλου, κουράστηκα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς Τζοβάννα Λαρίου Μηηηηηηη. Μη μου το ταράττετε το ιερόν δικαίωμα της απεργίας, αγαπητή Τ ζοβάννα. Κ υρίως όμως το ιερόν και ληστρικόν δικαίωμα της ασυδοσίας της εξουσίας. Θα μου ταράξετε κανένα λαμόγιο ή κουμπάρο της κυβερνήσεως και δεν κάνει.


«Του νταβατζή σου η μαχαιριά»

Αγαπητή κυρία Φοίβη Αθηναίου, καλημέρα.

Στον ΟΤΕ προπολεμικά είχαν το πάνω χέρι η γερμανική Siemens και η αγγλική Cable & Wireless (τηλεφωνία και διεθνείς κλήσεις).

Στα άλλα αγαθά «κοινής ωφέλειας» είχαμε την Πάουερ και την Ούλεν. Για να μη θυμηθούμε και την μπίρα όπου είχε μονοπώλιο ο Φιξ (με «βασιλική» απόφαση).

Σιγά σιγά «εξελληνικοποιηθήκαμε». Τώρα ξανακυλήσαμε στους ξένους! Παγκοσμιοποίηση ή παράδοση άνευ όρων;

Μου αρέσει το ότι εκείνοι που κυβερνούν αυτοαποκαλούνται «εθνικόφρονες»!

Φιλικά, Βαγγέλης Αθανασίου Πώς να αυτοαποκληθούν, αγαπητέ Βαγγέλη μου (χρόνια πολλά κιόλας για χθες); «Αυτόκλητοι σωτήρες»; Αντι-λαμόγια; «Μηδενικοί… ανοχείς στη διαφθορά»; Και ποιος θα τους πιστέψει; Ποιος θα το χάψει αυτό το παραμύθι πια; Όσοι βλέπουν Λαζόπουλο, φερ΄ ειπείν; Μα μόνο αυτοί υπάρχουν σε τούτη τη χώρα; Μήπως λοιπόν να αρχίσουν να αυτοαποκαλούνται τίποτα σε «Πίτσα-Κούλα», «Τα-πήρες-όλα-κι-έφυγες-μάνα-μ΄», «Στου Μπεζαχτάρη το καλό πολιτικό σφαχτάρι», «Του κουμπάρου η καρδιά είναι μια άβυσσος» ή «Του νταβατζή σου η μαχαιριά» (αθάνατε Νotis- ή μήπως όχι;) που και καλύτερα τους πάει και θα τους πιστέψουν κιόλας; Τουλάχιστον η σιωπηρά πλειοψηφία (όχι οι του Λαζόπουλου δηλαδή, οι άλλοι, οι άλλοι…).


«Αααααχ, Ζζζζζκλάβα με ζζζέρνουν οι Αχαιοί»

Αγαπητή Ρhoebe, Έκανα το λάθος να παρακολουθήσω την Τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας από την Αρχαία Ολυμπία.

Σκέφτηκα πως νέο αίμα μπήκε στον θεσμό (ας το πω έτσι), νέα, νεώτερα πρόσωπα αντικατέστησαν τα παλαιά, κάτι θα έχει αλλάξει στην κατά τα άλλα βαρετή τελετή. Αμ δε. Το νέο καμία σημασία δεν είχε. Είδα και κυρίως άκουσα και την πρωθιέρεια και τον καλό, κατά τα άλλα, ηθοποιό Γρηγόρη Βαλτινό να απαγγέλλουν με έναν στόμφο, μα με έναν στόμφο, απερίγραπτο. Ούτε η Άννα Συνοδινού στην Επίδαυρο. Ούτε σε τελετή δωδεκαθεϊστών. Γιατί δηλαδή πρέπει να ακούμε αυτόν τον στόμφο και να μην τους βλέπουμε και ακούμε να απαγγέλλουν «Ω Απόλλωνα…» με ένα χαμόγελο, μια εγρήγορση, μια χαρά; Τι λένε πια; Επιτάφιο;

Ευχαριστώ, Αφροδίτη Λάγιου Όπως το είχε πει εξαιρετικά ο Σ ταμάτης Κραουνάκης σε ένα νούμερο με τη Σπείρα Σπείρα, το θέμα για όλους αυτούς που θέλουν να κάνουν τους μεγαλοσχημάτους και ντεμέκ αρχαιοπρεπείς (στην Επίδαυρο, στην Ολυμπία και αλλού), αγαπητή Αφροδίτη, είναι «να φέρεις το σίγμα σου να βρει το ζήτα του και το πήρες παραμάσχαλα το αρχαίο θέατρο κι έφυγες . Ήτοι: Ζζζζζκλάβα με ζζζζέρνουν οι Αχαιοί!». Λες και δίχως στόμφο δεν θα τους πιστέψει κανείς . Αλλά δεν έχουν τον φόβο μη σηκωθούν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και τους ραπίσουν, γι΄ αυτό ασελγούν εις βάρος τους!