«Φτιάχουν παραστάσεις δίχως πάθος για να αρέσουν σε όλους»

«Το θέαμα πρέπει να συγκινεί πρώτα για την αισθητική του κι έπειτα για την πληροφορία του» λέει ο σκηνοθέτης και μηχανικός της ΕΥΔΑΠ Γιώργος Σαχίνης
«Πάμε πλέον σε παραστάσεις που δεν υπάρχει πάθος. Τις φτιάχνουν για να αρέσουν σε όλους, να τά ΄χουν καλά με όλους. Εμείς δεν θέλουμε κάτι τέτοιο. Είμαστε έτοιμοι να φάμε ακόμα και ντομάτες, που λέει ο λόγος. Και δεν θέλουμε να αντιδράσουμε. Θα το δεχθούμε, διότι μέσα από μια τέτοια διαδικασία υπάρχει επικοινωνία».

Πού βρίσκεται το θετικό στις… ντομάτες; «Για να συμβεί αυτό, σημαίνει ότι κάτι έχω κάνει που άγγιξε τον θεατή. Δεν θα το επεξεργαστώ εγώ, εκείνος θα το επεξεργαστεί. Δεν θέλουμε παθητικούς θεατές. Ακόμα και οι αρνητικές κριτικές έχουν νόημα. Για εκείνους που τις κάνουν. Διότι έχουν δει κάτι έξω από το λογοκρατούμενο θέατρο», λέει ο Γιώργος Σαχίνης εξηγώντας ότι εκείνο που πρεσβεύει ο ίδιος και η ομάδα Όχι Παίζουμε έχει «πολλή εικόνα, κίνηση και πολύ χορό». Σπεύδει ωστόσο να προλάβει παρερμηνείες. «Η ντοματιά δεν είναι καλό πράγμα. Θέλουμε να επικοινωνήσουμε αυτό που κάνουμε με πάθος. Και για τούτο εμπιστευόμαστε τη λειτουργία του θεάτρου: ο πομπός και ο δέκτης πρέπει να είναι ειλικρινείς».

Μιλάει γρήγορα, με ένταση και χαρά γι΄ αυτό που κάνει και επιμένει να το ονομάζει «θέαμα» και όχι θέατρο.

«Στην εποχή της εικόνας δεν επιμένουμε στον λόγο» λέει. «Δίνουμε σημασία στην έκφραση μέσα από τη γλώσσα του σώματος, δίνουμε έμφαση στη μουσική, γιατί πιστεύουμε ότι κι αυτή έχει σώμα, δίνουμε σημασία στη γλώσσα της εικόνας, εξ ίσου με τον λόγο, με έναν τρόπο που θα μπορούν να λειτουργήσουν αυτά τα στοιχεία αυθύπαρκτα. Πιο απλά, θέλουμε να μπορέσουμε μέσα από την παράσταση- ακόμα και για κάποιον που δεν γνωρίζει τη γλώσσα – να καταλάβει τι ΄΄λέει΄΄ το έργο». Κάτω από αυτό το πρίσμα, η παρουσίαση του «Εγκλήματα και εγκλήματα»- έργο που ο Στρίντμπεργκ έγραψε πριν από έναν αιώνα και μιλάει για την ενοχή όχι ως συνέπεια του ανθρώπινου νόμου, αλλά της υπαρξιακής αγωνίας για ελευθερία- ξεφεύγει από στερεότυπα, υποστηρίζει ο σκηνοθέτης.

Πώς θα πείσετε τον θεατή να δει την προσπάθειά σας, όταν έχει συνηθίσει σε δεδομένα;

Πρέπει ο άλλος να είναι ανοιχτός. Αυτό που θα δει να μην μπει στη διαδικασία να το επεξεργαστεί με τη λογική. Να μη ρωτήσει: «Τι θέλει να πει ο ποιητής;». Και η σοκολάτα μας αρέσει, αλλά δεν τό ΄χουμε σκεφτεί. Εμείς προσπαθούμε να καταφέρουμε αυτό που έχει πετύχει ο Ντέιβιντ Λιντς, για παράδειγμα. Δεν μιλάει στη λογική σου, αλλά στην αισθητική σου.

ΙΝFΟ

«Εγκλήματα και εγκλήματα» του Στρίντμπεργκ με τους Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Μηνά Χατζησάββα, Κώστα Φαλελάκη, Βικτωρία Ταγκλούλη, Χάμιλτον Μοντέιρο στο θέατρο «Προσκήνιο» (Καπνοκοπτηρίου 8 και Στουρνάρη, τηλ. 210-8252.242) έως την Κυριακή.

Από την ΕΥΔΑΠ στη σκηνή

Τα δείγματα γραφής του είναι αξιοπρόσεκτα, λένε εκείνοι που γνωρίζουν. Ανάμεσά τους οι σκηνοθεσίες στα «Το πείραμα επτά επί Θήβας», «… και το μωρό μας κάνει επτά», «Καρδιά με κόκαλα. Βίος και πολιτεία του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη», «Ο θάνατος και η κόρη», «Καλιγούλας» (αμφότερα στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού). Ανέκαθεν του άρεσε να ασχολείται με τα καλλιτεχνικά. «Το θέατρο το βρήκα στην πορεία», λέει ο Γιώργος Σαχίνης. Η σχέση αυτή με το θέαμα-θέατρο μετράει περίπου πέντε χρόνια. Σχεδόν όσα εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός στην ΕΥΔΑΠ, στον τομέα ελέγχου δικτύου Αθήνας. Διπλοθεσίτης, λοιπόν. «Αφού από το θέατρο δεν μπορείς να εξασφαλίσεις τα προς το ζην. Είναι και μια ασφάλεια η πρωινή δουλειά μου. Μπορώ να κυνηγήσω περισσότερο το πάθος μου».