[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Μια σιωπηρή πλειοψηφία 700 ευρώ

«ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ των κυβερνήσεων δεν σου επιτρέπουν να ονειρευτείς.

Είμαστε η γενιά που δουλεύει έναν μήνα για να καταφέρει να πληρώσει την κλήση της Τροχαίας ή τη δόση της τράπεζας».

Η εξομολόγηση ανήκει σε έναν εκπρόσωπο της «γενιάς των 700 ευρώ», στο ομότιτλο blog (http: //g700. blogspot. com). Μιας γενιάς ξεχασμένης, την οποία εσχάτως- και άμα τη εμφανίσει του Αλέξη Τσίπρα – θυμήθηκαν όλα τα κόμματα.

Πρόκειται για τα παιδιά που μεγάλωσαν με τον μπαμπούλα της ανεργίας και με το άγχος να μαζέψουν «χαρτιά» για να έχουν εφόδια για το μέλλον. Που πήραν το Lower στα 12 και το Ρroficiency στα 15 και κατόπιν μπήκαν στο πανεπιστήμιο. Αυτά τα παιδιά ξέρουν καλά ότι παρά τις δύο ξένες γλώσσες και το μεταπτυχιακό (εσχάτως και το διδακτορικό) θα περάσουν τα περισσότερα, υποχρεωτικά, την πόρτα της ανεργίας και όταν βρουν δουλειά το μόνο που θα τους εξασφαλίσει θα είναι μια δύσκολη ζωή. Εξ ου και η «γενιά των 700 ευρώ» χαρακτηρίζεται και «υπερχρεωμένη» γενιά.

Είναι το 68% των νέων μέχρι 30 ετών στην Ελλάδα πουσύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών- μένουν ακόμη με τους γονείς τους, είτε γιατί δεν εργάζονται είτε γιατί είναι κακοπληρωμένοι. Είναι ίσως η μόνη γενιά της Μεταπολίτευσης, οι εκπρόσωποι της οποίας αντιμετωπίζουν μαζικά την πιθανότητα να ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους! Την ώρα που η γενιά αυτή βράζει, βλέποντας τα τέκνα της γενιάς του Πολυτεχνείου να τρώνε με χρυσά κουτάλια, τα οποία αυτή καλείται τώρα να πληρώσει, τα δύο μεγάλα κόμματα δεν φαίνεται να έχουν αντιληφθεί την πραγματικότητα. Κυνηγούν ακόμη τον άπιαστο «μεσαίο χώρο», ενώ θα έπρεπε να αφουγκράζονται το ρέκβιεμ της μεσαίας τάξης την ώρα της πτώσης του εγχειρήματος Σημίτη.

Ακόμη κι αν τα υψηλά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ αποδειχθούν «φουσκονεριά», δείχνουν για άλλη μια φορά ότι τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αλλού. Αλλού βρίσκεται και η κοινωνία. Φταίνε οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι και η ψήφος πάει αλλού; Και τι θα γίνει αν, κατά τον ποιητή, έχει φτάσει η ώρα «και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση»;