Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Διεθνές δίχως Θώδη;

Αγαπητή Ρhoebe, Διάβαζα το ακόλουθο βαρυσήμαντο και είπα να το μοιραστώ με σένα και τους αναγνώστες σου: «Από τις 29 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου στο Αμφιθέατρο Σαράτση, στον Βόλο, το Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας οργανώνει διεθνές συνέδριο με τίτλο «Τραγουδώντας (σ)την Ευρώπη: Πολιτικές του θεάματος στον διαγωνισμό τραγουδιού της Εurovision». Τι άλλο θα ακούσουμε;

Μυρσίνη Αγγέλου Ένα έχω να ρωτήσω, αγαπητή Μυρσίνη, τους υπευθύνους της σεπτής διεθνούς τούτης διοργάνωσης (αλήθεια επιχορηγείται από κάποιον κρατικό φορέα;), αλλιώς να τις βάλω τις φωνές: Η Έφη Θώδη έχει κληθεί να κάνει εισήγηση;


Τι ακριβώς θα πει ΓΣΕΕ;

Αγαπητή Φοίβη, Όπως ήδη σας έχω αναφέρει, έχω παγιδευτεί ως εργαζόμενος μεγαλοεπιχείρησης λιανεμπορίου με κοινωνικές ευαισθησίες. Έχω παγιδευτεί από την επιχείρηση αυτή που με έχει προσλάβει ως…

εργατοτεχνίτη.

Για να μην απευθυνθείτε σε εργατολόγους, σας ενημερώνω ότι αυτή είναι μια ειδικότητα αόριστη, που αμείβεται με ημερομίσθιο, ανήκει στα βαρέα και άρα έχει μεγάλες κρατήσεις. Ώς εδώ περίπου όλα καλά. Όμως η συγκεκριμένη αόριστη ειδικότητα έχει σταθερό ημερομίσθιο που δεν λαμβάνει υπόψη του τριετίες. Αυτό σημαίνει πως όταν των άλλων εργαζομένων οποιασδήποτε ειδικότητας οι μισθοί και τα ημερομίσθια τυγχάνουν προσαυξήσεων λόγω τριετιών, στην περίπτωση αυτή το ημερομίσθιο παραμένει το ίδιο μέχρι την ηλικία συνταξιοδότησης. Το παράδοξο είναι πως τόσο η ΓΣΕΕ όσο και η Συνομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, αλλά και το σωματείο της επιχείρησης αδυνατούν να παρέμβουν για να αλλάξει αυτή τραγική κατάσταση. Δεδομένου δε των μεγάλων κρατήσεων, το καθαρό ημερομίσθιο είναι μικρότερο και από την κατώτερη σύνταξη ενός σημερινού συνταξιούχου του ΙΚΑ! Άρα, από μια πλευρά θα προτιμούσα να ήμουν συνταξιούχος- αν και έχω τα απαιτούμενα ένσημα, δεν έχω το απαιτούμενο όριο ηλικίας. (Αστειεύομαι, είμαι πολύ νέος για να τα παρατήσω). Τώρα έρχεται από την άλλη μεριά το κράτος και μου ζητάει να παρατείνω τα χρονικά όρια απασχόλησής μου (βλ.

της φτώχειας μου) και με παγιδεύει και αυτό. Με συγχωρείτε, αλλά δεν αξίζει τον κόπο να εργάζεται κάποιος στη θέση μου. Δεν αξίζει τον κόπο να ξοδεύω τον χρόνο μου μόνο και μόνο για να φαίνεται ότι απασχολούμαι στα μάτια του κ. Αλογοσκούφη και να πληρώνομαι με ψίχουλα για να επιβιώνω όπως όπως! Δεν με ενδιαφέρει να γηράσκω αεί περιφερόμενος.

Μια δουλειά, βρε παιδιά! Μια δουλειά που να αξίζει τον κόπο, που να μη θυμίζει απασχόληση, που να προσφέρει ένα αξιοπρεπές ημερομίσθιο, που να είναι δημιουργική και δεν με ενδιαφέρει να εργάζομαι μέχρι τα βαθιά μου γεράματα.

Μπορείτε; (Δεν ρωτώ εσάς!). Τελικά, τι μπορείτε; Να μειώνετε τους μισθούς, να αυξάνετε τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση, να περνάτε αντεργατικούς νόμους, να βρίσκετε απασχόληση στους άνεργους-ενεργούς πολίτες αυτού του τόπου για να περνάει η ώρα τους, να μην πλήττουν στην ανεργία; Και ξέρετε, ίσως τελικά το κλειδί για το Ασφαλιστικό να βρίσκεται εκεί. Δηλαδή, να έχουμε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να προσφέρουμε εκεί που μας αρέσει, εκεί που μας ταιριάζει, εκεί που έχουμε το ταλέντο. Ευχαριστώ πολύ, Γεώργιος Ριζόγλου, Άγ. Σύλλας Κρήτης Τ ο μόνο που μπορώ να αντιτείνω, αγαπητέ Γ εώργιε, είναι ο καγχασμός ταξιτζή ο οποίος βλέποντας το κτίριο του Εργατικού Κ έντρου Πειραιά, τις προάλλες, ρωτούσε (ρητορικώς…) γιατί το λένε έτσι, αφού δεν έμειναν εργάτες παρά μόνον- κυρίως- μετανάστες. Άδικο είχε;


Κριτές και ά-κριτοι

Κυρία Φοίβη Διάβασα την επιστολή μου για τον όρο «35άρα» που χρησιμοποιούν για την υπόδικη στην υπόθεση Ζαχόπουλου τα μέσα ενημέρωσης και την απάντησή σας, υπό τον τίτλο «Σαραντάρα δύο εικοσάρες». Η αλήθεια της εν λόγω εκτίμησης είναι κάτι το προσωπικό. Σαν έκφραση συμπάθειας, το δέχομαι, αλλά δεν δέχομαι τη φράση «όχι το τι έχει κάνει». Κατά τα κρατούντα, ο υπόδικος ή κρατούμενος μέχρι της οριστικής καταδίκης του δεν έχει κάνει τίποτα. Η φράση αυτή υποκαθιστά τον φυσικό της κριτή, που είναι ο δικαστής. Έχετε το δικαίωμα να αμφισβητείτε τον λόγο για τον οποίο ενοχλούμαι. Όχι όμως το δικαίωμα της καταδίκης ενός υποδίκου.

Δ. Φράγκος ΥΓ: Ελπίζω, σύμφωνα με τα δημοκρατικώς παραδεκτά περί ισότητας, να δημοσιεύσετε τις απόψεις μου.

Σας ευχαριστώ που με ενημερώσατε, αγαπητέ Δ., για το γεγονός ότι «φυσικός κριτής» (εν γένει, αλήθεια;) είναι ο δικαστής και ουδείς άλλος δικαιούται να εξετάσει τι θεωρείται, έστω, πως έχει πράξει κάποιος , ακόμη και με βάση τις παραδοχές ή την ομολογία του ή την κατάθεσή του. Δεν ήξερα επίσης ότι κατά τα δημοκρατικώς ειωθότα δεν δικαιούται κανείς να επιστήσει την προσοχή στο υποτιθέμενο, έστω, αδίκημα και όχι στον τίτλο- ή μηπροσφώνησης κάποιας υποδίκου. Κ αι, τέλος, δεν ήξερα ότι είμαστε στην Αμερική, όπου από τις ταινίες τουλάχιστον μάθαμε ότι ο νόμος θεωρεί αθώο τον κατηγορούμενο μέχρις πλήρους αποδείξεως ενοχής . Όχι πως εμείς τον θεωρούμε ένοχο, αλλά τόση τυπολατρία- μακριά από την ουσία- μόνον στις αμερικανικές ταινίες έχουμε δει. Ή όχι;