ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Δεκαεφτά χρόνια τώρα ασχολούμαστε με το πώς θα λέγονται τα Σκόπια

«Με λένε Γιώργο…» και έχω ένα πρόβλημα. Ότι «με λένε Γιώργο», αυτό είναι το πρόβλημα. Όπως και τη μισή Ελλάδα. Την άλλη μισή τη λένε «Γιάννη», αλλά αυτό ουδόλως με απασχολεί- πρόβλημά τους. Εγώ με το δικό μου έχω «ένα θέμα». Ή και δύο, μπορώ να σου πω, κατά πώς λέει και μια φίλη μου. Περνάω στον δρόμο, ακούω μια φωνή: «Γιώργοοοο», γυρίζω το κεφάλι, όπως και καμιά εκατοστή γύρω μου, αλλά δεν είναι για μένα. Είναι για άλλον η φωνή. Κι ύστερα πάλι, και ξανά, πάντα η ίδια ιστορία. «Με λένε Γιώργο…» λοιπόν, και το πρόβλημά μου είναι γιατί να με λένε Γιώργο κι όχι κάπως αλλιώς. Διότι με «χαλάει» αφόρητα ότι με το δικό μου όνομα κανείς δεν έχει ασχοληθεί. Ουδείς το έχει διεκδικήσει, ουδείς έχει θέσει θέμα γι΄ αυτό. Απαρατήρητο περνάει. Χάθηκε ας πούμε να με λένε «Τέλη»; Το Τέλης, εκ του Αριστοτέλης, έχει από μόνο του μια ιδιαιτερότητα. Παράγει μια φόρτιση. Στέλνει ένα μήνυμα για τον φέροντα. Έχει αρχαϊκή καταγωγή και σύγχρονες αναφορές. Τον Ωνάση να πιάσω ή τον Φαίδωνα Γεωργίτση σε ρόλο πλεϊμπόι σε ταινία του ΄70;

Ζήλεια τρελή…
Γιώργο δεν θυμάμαι κανέναν. Κανέναν που να μου έχει κάτσει δηλαδή. Που να είπα, σε μια στιγμή αδυναμίας, να σαν κι αυτόν θα ΄θελα να ΄μουν. Ως εκ τούτου παρηγοριέμαι με διάφορα τραγούδια του στυλ: «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω», «Ο Γιώργος είναι πονηρός», και τέτοια! Ζω ένα δράμα. Μεγαλώνοντας, άρχισα να το ψάχνω το πράγμα. Για το ποιος είχε την πρωτοβουλία να με βαφτίσουν Γιώργο. Για το αν ασκήθηκε «βέτο» από κάποιον, είτε προς τη μία κατεύθυνση- να με ονομάσουν- είτε προς την άλλη- να με πουν αλλιώς. Δεν βρήκα τίποτε. Κοινή συναινέσει, γονείς, παππούδες, νονός, με ονόμασαν Γιώργο. Έχοντας λοιπόν αυτήν την εμπειρία, κοιτάζω γύρω μου και βλέπω όλα αυτά που γίνονται με τα Σκόπια και με έχει πιάσει ζήλεια τρελή! Έτσι είναι, μερικοί γεννηθήκαμε άτυχοι σ΄ αυτήν τη ζωή! Ήμουνα νιος και γέρασα
Εντάξει πλάκα κάνω, αλλά πλάκα δεν είναι όλο αυτό που γίνεται με την ονομασία των Σκοπίων; Δεκαεφτά χρόνια τώρα, ασχολούμαστε με το πώς θα λέγονται τα Σκόπια. Ήμουνα νιος και γέρασα, που λένε. Με Μητσοτάκη κοιμήθηκα, με Ντόρα ξύπνησα και τα Σκόπια εδώ. Καταναλώνουμε άπειρη ενέργεια, εξαντλούμε διπλωματικά ερείσματα και πρωτοβουλίες, διαλύουμε συσχετισμούς, μόνο και μόνο για ένα όνομα που ξέρουμε όλοι, και η κυβέρνηση πρώτη απ΄ όλους, ότι είναι μια χαμένη υπόθεση. Γιατί την έχουμε χάσει από χέρι. Το ένα μετά το άλλο τα κράτη αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», ο ένας μετά τον άλλο διεθνής φορέας κάνει το ίδιο, κι εμείς επιμένουμε σε μια ιστορία που δεν έχει κανένα απολύτως υπόβαθρο. Μπερδεύουμε τα πράγματα και σε λίγο που θα φάμε την πίκρα, γιατί θα τη φάμε, δεν θα θυμόμαστε ούτε την αιτία της. Για να το ξεκαθαρίσουμε: σ΄ αυτήν την υπόθεση υπάρχουν δύο διαφορετικά πράγματα. Το ένα είναι το όνομα και το δεύτερο οι αλυτρωτικές διεκδικήσεις των Σκοπίων. Γιατί δεν τους δεσμεύουμε για το δεύτερο, ώστε να βρεθεί εύκολα λύση για το πρώτο. Αυτό είναι που δεν έχω καταλάβει… Σενάρια
Επίσης δεν έχω καταλάβει το πώς ορισμένοι πλάθουν στο κεφάλι τους σενάρια περί δήθεν πρόωρης προσφυγής στις κάλπες με αφορμή το Σκοπιανό. Δηλαδή, τι; Θα ζητήσει ο Καραμανλής εκλογές, για να του δώσουμε άνετη πλειοψηφία να επιλύσει το Σκοπιανό; Εδώ δεν το έλυσε την εποχή που είχε 165 βουλευτές. Τώρα θα το λύσει; Και άντε σου λέω εγώ ότι γίνονται εκλογές, και τις ξανακερδίζει; Φαντάζεται κανείς, και του ιδίου συμπεριλαμβανομένου, ότι θα έχει άνετη πλειοψηφία; Εδώ έτσι όπως είναι η κατάσταση, ζήτημα είναι αν θα καταφέρει να κάνει και κυβέρνηση. Όχι να κερδίσει και άνετα. Ή μήπως νομίζει ότι αν κάνει εκλογές με το Σκοπιανό, θα ξεχάσουμε σκάνδαλα, υποκλοπές, ζαχόπουλους, ασφαλιστικά- ό,τι τέλος πάντων σηματοδότησε την πορεία της κυβέρνησής του το προηγούμενο διάστημα. Και κάτι ακόμη: εκλογές με το Σκοπιανό ως πρόσχημα είναι εκλογές για το Σκοπιανό! Δηλαδή οι εκλογές δεν θα είναι ακριβώς εκλογές, αλλά δημοψήφισμα. Και ένα δημοψήφισμα τώρα, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, πιστέψτε με…

Άνεργος ο πρώην
Πιστέψτε με επίσης και ως προς το εξής: άμα είσαι στην πολιτική, είσαι νοματαίος, είτε είσαι στο κυβερνών κόμμα είτε είσαι στην αντιπολίτευση. Άμα γλιστρήσεις και μείνεις εκτός, δεν θέλει κανείς να σε ξέρει- για την ακρίβεια δεν υπάρχεις στο χάρτη. Έχω παράδειγμα πρόσφατο: υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ, που για χρόνια υπηρέτησε σε πολύ σημαντικό υπουργείο, στις τελευταίες εκλογές ατύχησε. Δεν εξελέγη. Έμεινε εκτός Βουλής, πώς το λένε; Ο άνθρωπος αποφάσισε να δουλέψει. Και ιδού το αποτέλεσμα: όσες πόρτες και να χτύπησε τις βρήκε ερμητικά κλειστές. Έστειλε βιογραφικά σε ένα σωρό μεγάλες εταιρείες και δεν αξιώθηκε να λάβει παρά μία μόνον απάντηση. Από ποιον; Από την τράπεζα στην οποία εργαζόταν πριν πάει για βουλευτής και εν συνεχεία γίνει υφυπουργός. Τι του έλεγε; Ότι δεν μπορεί να του προσφέρει εργασία, γιατί σε μια αγόρευσή του στη Βουλή καταφέρθηκε εναντίον της τράπεζας! Τώρα ο πρώην βουλευτής περνάει τον καιρό του στα καφέ της πλατείας Κολωνακίου, κανονικός άνεργος. Ωραία…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Κόλπο με τα λευκά και στην Κοζάνη

Μου το είπαν κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Τελικά με αυτήν την κυβέρνηση δεν υπάρχει τίποτε όρθιο. Κι ό,τι υπάρχει, κάνει ό,τι μπορεί για να το κατεδαφίσει. Λοιπόν, αρχές Απριλίου εκδικάζεται στο Εκλογοδικείο ένσταση της α΄ αναπληρωματικής βουλευτού της Ν.Δ. στον Νομό Κοζάνης Α. Νανοπούλου κατά του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Αλ.

Αθανασιάδη. Τι ζητάει η κ. Νανοπούλου; Να προσμετρηθούν στα έγκυρα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. στον Νομό Κοζάνης τα 346 άκυρα της Ν.Δ. που βρέθηκαν στις κάλπες! Γιατί το ζητάει; Διότι αν αθροιστούν τα άκυρα στα έγκυρα, θα αλλάξει αυτομάτως το εκλογικό μέτρο και η έδρα του Αλ. Αθανασιάδη θα περάσει στη Ν.Δ., η οποία με τον τρόπο αυτό θα αποκτήσει 152 βουλευτές!

Τρελό; Μπορεί, αλλά δεν τους σταματάει τίποτε. Ούτε κι αυτό, να αθροίσουν δηλαδή έγκυρα και άκυρα για να φάνε μια έδρα από το ΠΑΣΟΚ. Την άλλη φορά, θυμάστε, το έκαναν στην Πέλλα και έφαγαν την έδρα του Γιώργου Πασχαλίδη, κάνοντας ένα παρόμοιο κόλπο με τα λευκά, προκειμένου να μπει στη Βουλή ο θείος Αχιλλέας- μη και μείνει εκτός και χάσει η βενετιά βελόνι… Τώρα με τα άκυρα! Μια χαρά…

δημοκρατία είναι η Νέα Δημοκρατία! Μια χαρά, και να τη χαίρεται που την έχει κάνει έτσι ο πρόεδρος Κώστας..