ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Τα μυστικά του οργασμού

Στη διάρκεια μιας πειραματικής θεραπείας για την καταπολέμηση του χρόνιου πόνου στα άκρα, ο Στούαρτ Μελόι, αναισθησιολόγος στη Βόρεια Καρολίνα, έκανε μια απρόσμενη ανακάλυψη. Μία συσκευή με ηλεκτρόδια που εμφυτεύονται στη σπονδυλική στήλη και στέλνουν ηλεκτρικά σήματα στον εγκέφαλο για να μπλοκάρουν τον πόνο, μπορούν να προκαλέσουν οργασμό σε γυναίκες και άντρες.

«Όταν τα ηλεκτρόδια μπουν στο σωστό μέρος, το οποίο βρίσκουμε κάνοντας δοκιμές, αλληλεπιδρούν με τα διάφορα δίκτυα νεύρων, ανάμεσά τους και της λεκάνης, τα οποία εισέρχονται στη σπονδυλική στήλη κοντά στον κόκκυγα. Η διέγερση αυτών των νεύρων στέλνει σήματα απόλαυσης απευθείας στο τμήμα του εγκεφάλου που επεξεργάζεται πληροφορίες οι οποίες προέρχονται από τα γεννητικά όργανα». Η εντυπωσιακή ανακάλυψη είναι ένα σημαντικό βήμα στις προσπάθειες των επιστημόνων να ξεκλειδώσουν τα μυστικά του οργασμού. Λόγω της φύσης του, είναι δύσκολο να μελετηθεί ο οργασμός στο εργαστήριο, γι΄ αυτό μέχρι πρόσφατα υπήρχαν ελάχιστες σχετικές μελέτες. Τα τελευταία χρόνια όμως, ο αριθμός τους αυξάνεται. Ένα από τα ζητούμενα είναι η θεραπεία σεξουαλικών δυσλειτουργιών που επηρεάζουν άμεσα την ψυχολογική διάθεση.

Και οι παράλυτοι έχουν οργασμό.
Ένα από τα σπουδαιότερα ευρήματα είναι ότι άτομα παράλυτα από τη μέση και κάτω έχουν οργασμό. Κανένας νευροεπιστήμονας ούτε σεξολόγος μπορεί να εντοπίσει την αιτία.

Οι επιστήμονες που μελετούν τον οργασμό δεν εστιάζουν την προσοχή τους στα γεννητικά όργανα, αλλά στο κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή το δίκτυο των ηλεκτρικών παλμών που ταξιδεύουν από και προς τον εγκέφαλο μέσω του νωτιαίου μυελού. Αν ο οργασμός ήταν ορχήστρα, τα γεννητικά όργανα θα ήταν τα όργανα, αλλά το κεντρικό νευρικό σύστημα θα ήταν ο μαέστρος.

Χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία, όπως η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων, και τολμηρούς εθελοντές, οι επιστήμονες διεισδύουν στον εγκέφαλο και βλέπουν για πρώτη φορά πως κάποια τμήματα «παίρνουν φωτιά» ενώ άλλα σταματούν να λειτουργούν τη στιγμή του οργασμού. Και προσπαθούν να ανακαλύψουν νέα νευρωνικά μονοπάτια που φέρνουν την απόλαυση σε ανθρώπους που έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη στον νωτιαίο μυελό. Το «οργάσματρον». «Υπάρχουν άπειρα πράγματα που δεν ξέρουμε για τον οργασμό», λέει ο Μπάρι Κομισάρουκ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ράτγκερς και συγγραφέας του βιβλίου «Η επιστήμη του οργασμού». «Όμως, κοντεύουμε να μάθουμε πολλές πληροφορίες και να βρούμε τον τρόπο να τις αξιοποιήσουμε». Σύμφωνα με έρευνες στην Αμερική, το 43% των γυναικών και το 31% των αντρών ηλικίας 18 με 60, αντιμετωπίζουν κάποια μορφή σεξουαλικής δυσλειτουργίας. Πολλούς από αυτούς ελπίζουν να βοηθήσουν οι επιστήμονες.

Ο Μελόι έχει ονομάσει τη συσκευή του «οργάσματρον» προς τιμήν του Γούντι Άλεν και της ταινίας του «Ο υπναράς», στην οποία μία ηλεκτρομαγνητική συσκευή προκαλούσε οργασμό σε άντρες και γυναίκες το 2174. Ο επιστήμονας θέλει να την τελειοποιήσει για προσωπική χρήση μειώνοντας το μέγεθός της και να ρίξει το κόστος της επέμβασης στα 8.500 ευρώ μέχρι το 2010, ώστε να μπορεί να κυκλοφορήσει στο εμπόριο.

Σημαντική η εξάσκηση. Τα πειράματα που έκανε πάνω σε γυναίκες, οι οποίες είχαν χάσει τη δυνατότητα οργασμού, ήταν απόλυτα πετυχημένα. Οι γυναίκες μπορούσαν να ελέγξουν την ένταση των ηλεκτρικών σημάτων που έστελναν στον εγκέφαλο χρησιμοποιώντας ένα τηλεχειριστήριο. Το εμφύτευμα δεν είχε αποτέλεσμα όμως σε γυναίκες οι οποίες δεν είχαν ποτέ τους νιώσει οργασμό. «Η εξάσκηση έχει μεγάλη σημασία. Χωρίς προηγούμενη εμπειρία, ίσως αυτές οι γυναίκες να μην έχουν ανεπτυγμένα αυτά τα μονοπάτια νεύρων που ενεργοποιούνται στον οργασμό. Ίσως αν δοκιμάσουν τη συσκευή περισσότερο χρόνο, αναπτύξουν αυτόν τον μηχανισμό».


Οι μηχανισμοί της υπέρτατης απόλαυσης

Οι επιστήμονες έχουν βρει κάποια βασικά στοιχεία του οργασμού. Ο ερεθισμός των γεννητικών οργάνων στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς σε τρία κεντρικά μονοπάτια: Το πυελικό νεύρο (στη λεκάνη), το υπογαστρικό νεύρο (στα εσωτερικά γεννητικά όργανα) και το αιδoιικό vεύρo (στα εξωτερικά γεννητικά όργανα).

Στη συνέχεια, τα διεγερτικά σινιάλα εισχωρούν στον νωτιαίο μυελό στη βάση της σπονδυλικής στήλης και ταξιδεύουν στις περιοχές του εγκεφάλου που ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα των γεννητικών οργάνων. Τότε, μπαίνουν στον χορό κι άλλα τμήματα του εγκεφάλου. Κάποια στέλνουν εντολές σε διάφορα μέρη του σώματος: εκκρίνεται υγρό στον κόλπο, σκληραίνει το πέος, λειτουργεί πιο έντονα η καρδιά, η αναπνοή γίνεται πιο γρήγορη. Η ένταση φτάνει στο αποκορύφωμά της και απελευθερώνεται σε μία εκρηκτική κίνηση. Οι χτύποι της καρδιάς διπλασιάζονται, η γυναικεία μήτρα συστέλλεται ρυθμικά, ενώ οι άντρες εκσπερματώνουν. Και ο εγκέφαλος εκλαμβάνει όλα αυτά τα συμπτώματα ώς την υπέρτατη απόλαυση, μέσω μηχανισμών, που οι επιστήμονες δεν κατανοούν πλήρως.

Η σπονδυλική στήλη. Τι συμβαίνει όμως με ανθρώπους που δεν νιώθουν το σώμα τους από τη μέση και κάτω; Πώς γίνεται να νιώθουν οργασμό αφού δεν έχουν την αίσθηση των γεννητικών τους οργάνων; Σε πειράματα που έγιναν το 2001 και το 2006, το 50% των αντρών και το 44% των γυναικών με τραυματισμένο τον νωτιαίο τους μυελό, ένιωσαν οργασμό στο εργαστήριο.

Αυτό σημαίνει ότι η σπονδυλική στήλη δεν είναι η μόνη δίοδος για τα σινιάλα του σώματος να φτάσουν στον εγκέφαλο. Έρευνες σε ζώα δείχνουν πως υπάρχουν ομάδες κυττάρων στο στέλεχος του εγκεφάλου, τα οποία συναντώνται και στον άνθρωπο, που προκαλούν ρυθμικές κινήσεις στο σώμα χωρίς την παρέμβαση του εγκεφάλου.

Ο Μπάρι Κομισάρουκ και η συνάδελφός του Μπέβερλι Γουίπλ έχουν ανακαλύψει ενδείξεις νέων «οργασμικών λεωφόρων», που παρακάμπτουν τη σπονδυλική στήλη. Αυτές φαίνεται πως περνούν από το πνευμονογαστρικό νεύρο. Πρόκειται για νεύρα που περιφέρονται στο σώμα, ξεκινώντας από τη βάση του εγκεφάλου, κατεβαίνουν στον λαιμό, εκτός νωτιαίου μυελού, και φτάνουν σε όλα τα βασικά όργανα. Στους θηλυκούς αρουραίους μάλιστα, εκτείνονται μέχρι τη μήτρα και τον τράχηλο της μήτρας.


Με πλωτό τυφλοπόντικα

Σε βάθος μέχρι και 6.000 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας μπορεί να σκάψει ένα πλωτό γεωτρύπανο, αντίστοιχο με εκείνο που ενοικίασε η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (ΤΡΑΟ), για να πραγματοποιήσει έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαϊκών κοιτασμάτων στον κόλπο Σάρος, που βρίσκεται εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων.

Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διάτρησης του πυθμένα, το πλωτό γεωτρύπανο θα συναντήσει πετρώματα όπως οι ψαμμίτες και οι ασβεστόλιθοι, τα οποία υπάρχουν και στον υποθαλάσσιο χώρο του Αιγαίου. Σύμφωνα με Έλληνες ειδικούς που ασχολούνται με τις γεωτρήσεις για τον εντοπισμό υποθαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου, το συγκεκριμένο πλωτό γεωτρύπανο που ενοικίασε η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων απο την εταιρεία Αtwood, θεωρείται μεγάλου σχετικά βεληνεκούς καθώς ο μηχανολογικός του εξοπλισμός αναβαθμίστηκε το 1997.

«Είχε κατασκευαστεί το 1976 και είναι

ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ στον κόλπο Σάρος θα αναζητήσουν οι Τούρκοι σε βάθος σχεδόν 6 χιλιομέτρων κάτω από τον βυθό του Αιγαίου. Πλωτό γεωτρύπανο σαν «τεχνητό νησί» θα χρησιμοποιήσουν οι γείτονες

τύπου semi submersible, γεγονός που σημαίνει ότι επιπλέει στη θάλασσα με τη βοήθεια πλωτήρων και κρατείται στη θέση του κατά την εκτέλεση της γεώτρησης με τη βοήθεια οκτώ αγκύρων», λένε στα «ΝΕΑ» ειδικοί μηχανικοί και προσθέτουν:«Το Southern Cross, όπως είναι η ονομασία του γεωτρύπανου, μπορεί να στείλει το τρυπάνι του σε βάθος μέχρι 600 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και από εκεί το τρυπάνι μπορεί να εισχωρήσει στο εσωτερικό της Γης κατά 5.400 μέτρα». Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι οι διαστάσεις ολόκληρης της κατασκευής δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες καθώς η έκταση του καταστρώματος φθάνει τα 80 επί 50 μέτρα και στον χώρο αυτόν ζουν και εργάζονται 100 άνθρωποι.

Άλλο οι πλατφόρμες. Τα πλωτά γεωτρύπανα που αναζητούν κοιτάσματα πετρελαίου κάτω από τον ωκεάνειο πυθμένα, είναι μηχανήματα τελείως διαφορετικά από τις πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου.

Τo Southern Cross, που μέχρι πρόσφατα απασχολείτο στη Μαύρη Θάλασσα, διαθέτει στο κέντρο του καταστρώματός του ένα μεταλλικό ικρίωμα στο οποίο τοποθετούνται κατακόρυφα μεταλλικοί σωλήνες μήκους 9 μέτρων ο καθένας. Οι σωλήνες αυτοί σχηματίζουν την λεγόμενη διατρητική στήλη. Βιδώνονται δηλαδή ο ένας πάνω στον άλλο και εισχωρούν στη θάλασσα μέχρι να αγγίξουν τον πυθμένα. Αυτό σημαίνει ότι το Southern Cross είναι εφοδιασμένο με σωλήνες συνολικού μήκους 6.000

μέτρων. Το ύψος του μεταλλικού ικριώματος φθάνει τα 50 μέτρα.

Μέσα από τους σωλήνες αυτούς, όπως εξηγούν οι Έλληνες ειδικοί, κινούνται τα κοπίδια ή κοπτικά άκρα τα οποία ζυγίζουν απο 50 έως 100 κιλά και είναι αυτά που διαπερνούν τα πετρώματα του πυθμένα.

Τα κοπτικά άκρα είναι διαφόρων τύπων και εναλλάσσονται ανάλογα με το είδος των πετρωμάτων που πρέπει να διατρήσουν. Υπάρχουν οδοντωτά κοπίδια, άλλα και με αδαμαντοκορώνες ή φτιαγμένα από διάφορα κράματα μετάλλων. Όταν το κοπίδι αγγίζει τον πυθμένα της θάλασσας, δημιουργεί μια τρύπα με διάμετρο 40 εκατοστών περίπου.
Ευκολότερα τρυπούν τον ωκεάνιο φλοιό

Η εργασία που πραγματοποιούν τα γεωτρύπανα στη θάλασσα είναι πολλές φορές ευκολότερη απ΄ ότι στην ξηρά. Σε γενικές γραμμές ο φλοιός στους ωκεανούς είναι πολύ λεπτότερος απ΄ ό,τι στις ηπείρους. Το πάχος του φλοιού κάτω από μια ήπειρο μπορεί να φτάσει τα 80 χιλιόμετρα, ενώ κάτω από τα νερά του ωκεανού το πάχος του μπορεί να φθάσει από 3 μέχρι 7 χιλιόμετρα. Ο πρώτος ονομάζεται ηπειρωτικός και ο δεύτερος ωκεάνιος φλοιός.

Ο ηπειρωτικός φλοιός αποτελείται κυρίως από τρία στρώματα: το ιζηματογενές, το γρανιτικό και το βασαλτικό. Οι ονομασίες δεν ανταποκρίνονται απόλυτα στη σύσταση των τριών αυτών στρωμάτων, αλλά στο γεγονός ότι τα σεισμικά κύματα μέσα στα τρία αυτά στρώματα διαδίδονται με τις ίδιες ταχύτητες που διαδίδονται μέσα σε ιζηματογενή, γρανιτικά και βασαλτικά πετρώματα. Το πάχος του ηπειρωτικού φλοιού δεν είναι παντού το ίδιο. Στις ορεινές περιοχές της Γης είναι σχεδόν διπλάσιο απ΄ ό,τι στις πεδιάδες. Το γρανιτικό και περισσότερο το βασαλτικό στρώμα του ηπειρωτικού φλοιού αποτελούν τις ρίζες των νέων σε ηλικία πτυχωσιγενών οροσειρών, όπως είναι οι οροσειρές των Ιμαλαΐων και του Καυκάσου. Στις μεγάλες πεδιάδες, που αντιστοιχούν σε σταθεροποιημένες περιοχές, το πάχος του φλοιού είναι περίπου 30-40 χιλιόμετρα. Το ανώτατο στρώμα του ηπειρωτικού φλοιού, που αποτελείται από διάφορα ιζήματα, δεν έχει επίσης σταθερό πάχος. Τα ιζήματα αυτά φτάνουν το πάχος των 15 χιλιομέτρων, αλλά σε μερικές περιοχές είναι δυνατό να μην υπάρχουν καθόλου.

Ο ωκεάνιος φλοιός αποτελείται από βασαλτικό υλικό, που σκεπάζεται στις περισσότερες περιπτώσεις από ιζηματογενή υλικά. Θα πρέπει να σημειωθεί πως ο ωκεάνιος φλοιός δεν βρίσκεται κάτω από όλη την έκταση των ωκεανών, αλλά μόνο εκεί όπου το βάθος του ωκεανού ξεπερνάει τα 4 χιλιόμετρα.


«Βλέπουν» ηλεκτρονικά τα κοιτάσματα πετρελαίου

Γεωλογικά και χημικά εργαστήρια πλήρως εξοπλισμένα βρίσκονται πάνω στο πλωτό γεωτρύπανο Southern Cross. Τα εργαστήρια αυτά χρησιμεύουν για να επεξεργάζονται με κάθε λεπτομέρεια τα δείγματα των πετρωμάτων που διασπά το τρυπάνι και τα οποία μέσω των κατακόρυφων σωληνώσεων μεταφέρονται στο κατάστρωμα. Τα γεωλογικά μικροσκόπια καθώς και άλλα χημικά όργανα, όπως οι χρωματογράφοι, είναι σε θέση να διαπιστώνουν και την υφή των υδρογονανθράκων που εντοπίζονται ώστε να διαπιστώσουν αν το πετρελαϊκό κοίτασμα είναι καλής ποιότητας και επαρκούς ποσότητας ώστε να αντληθεί. Την ώρα που το τρυπάνι εισέρχεται στα πετρώματα, μεταφέρει στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του καταστρώματος πληροφορίες για το πόσο συμπαγή είναι αυτά, αν είναι πορώδη κι αν έχουν ηλεκτρική αντίσταση. Από τα δείγματα των πετρωμάτων που φθάνουν στο κατάστρωμα, οι ειδικοί επιστήμονες εξάγουν πληροφορίες για την υφή τους, το άρωμά τους, τον φθορισμό τους και έτσι κρίνουν αν αξίζει να συνεχιστεί η γεώτρηση ή αν πρέπει να γίνει κάποια καινούργια μερικές δεκάδες μέτρα πιο μακριά.