[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Πρώτος μεταξύ (μη) ίσων

ΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ άλλους εισαγγελείς η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας; Η απορία ανήκει στην κοινή γνώμη. Στον κόσμο που, για καλή του τύχη, δεν έχει βρεθεί στην Ευελπίδων, με καμιά ιδιότητα. Και ασφαλώς δεν διατυπώνεται από δικηγόρους, συνήθεις «πελάτες» των δικαστηρίων ή, πολύ περισσότερο, από τους ανθρώπους που έχουν εμπλακεί- έστω και για μια φορά στη ζωή τους- σε κάποια δικαστική διένεξη. Γιατί όλοι αυτοί, όπως και όσοι τυχαίνει να γνωρίζουν τα πράγματα, ξέρουν πολύ καλά πως οι εισαγγελείς που υπηρετούν στην εν λόγω Εισαγγελία είναι αμέτρητοι. Και, για να ακριβολογούμε, οι εισαγγελείς ανέρχονται στους 40 και οι αντεισαγγελείς στους 60! Πώς συμβαίνει λοιπόν να ανατίθεται η διερεύνηση όλων των μεγάλων υποθέσεων μονίμως σε έναν δυο; Θεωρητικά οι εκλεκτοί τού εκάστοτε προϊσταμένου ανήκουν στη δύναμη του προανακριτικού τμήματος, που, εκ των πραγμάτων, διενεργεί τις προκαταρκτικές έρευνες. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου δεσμευτικό, προφανώς για λόγους ευελιξίας. Η ευελιξία ωστόσο, που ο κοινός νους θα επεδίωκε διά της ανάθεσης υποθέσεων σε περισσότερους εισαγγελικούς λειτουργούς, επιλέγοντας ίσως από τους πολλούς ικανούς τους ικανότερους, φαίνεται πως ουδόλως απασχολεί τους αρμοδίους. Έτσι, βρισκόμαστε τώρα προ ενός φαινομένου που, εκτός της καχυποψίας που εγείρει, μας δίνει μια σαφή εξήγηση των αργών (και όχι μόνο) ρυθμών απονομής της Δικαιοσύνης. Ένας και μοναδικός εισαγγελέας διενεργεί ταυτόχρονα δύο μεγάλες έρευνεςενδεχομένως και πολλές άλλεςπου πιέζουν για ταχύτατη διεκπεραίωση. Και δεν είναι η πρώτη φορά.

Αν εμάς, την κοινωνία, μας βασανίζει ένα «γιατί;» που μόνο καλοπροαίρετες απαντήσεις δεν παίρνει, ο ίδιος, πέραν της δημοσιότητας (αν την απολαμβάνει) και της ηθικής ικανοποίησης που του προσφέρει η τυφλή εμπιστοσύνη των ανωτέρων του, βρίσκεται μάλλον σε δεινή θέση. Με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει (χωρίς μόνιμη γραμματέα, χωρίς μόνιμο γραφείο, χωρίς τη συνδρομή της δικαστικής αστυνομίας, που μόνον η Ελλάδα δεν έχει καθιερώσει) και με την παράλληλη υποχρέωση της εκτέλεσης των καθηκόντων του εισαγγελέα, καλείται να αναδείξει την αλήθεια. Αν τελικά προκύψει η δική του αλήθεια, η αλήθεια των εμπλεκομένων ή η αλήθεια των καιρών, ουδεμία ευθύνη φέρει. Τι να πρωτοκάνει ένας άνθρωπος;