Πολύτιμα και σπάνια αρχαία υφάσματα στο φως

Αποκαλύπτει τα μυστικά του ύστερα από 3.700 χρόνια. Μπορεί να μοιάζει ασήμαντο ένα τόσο δα μικρό κομματάκι λινού υφάσματος κεντημένο με χοντρή κλωστή. Κι όμως, διεκδικεί τον τίτλο του πρώτου ελληνικού κεντήματος, που γεννήθηκε στο Ακρωτήρι της Θήρας, αποδεικνύοντας πως οι περίφημες τοιχογραφίες του προϊστορικού οικισμού αποτύπωσαν την πραγματικότητα. Και μπορεί το παλαιότερο ελληνικό κέντημα να αποτελεί «φρέσκια» ανακάλυψη για τους ειδικούς, όχι όμως και μοναδική, όπως θα αποκαλύψει απόψε σε ομιλία της (στο πλαίσιο των διαλέξεων της Εταιρείας Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου) η βιοχημικός στο Κέντρο Έρευνας και Συντήρησης Αρχαιολογικού Υφάσματος Γιούλη Σπαντιδάκη, καθώς την τελευταία πενταετία έχει μελετήσει 50 αρχαία υφάσματα από τον ελληνικό χώρο.

Κλωστές από λινό και από τρίχα κατσίκας μπορεί να ήταν αναμενόμενες σε ένα ύφασμα από τη μινωική Κρήτη. Η στενή ταινία των μόλις 6 χιλιοστών όμως έκρυβε και μία ακόμη κλωστή καμωμένη από τσουκνίδα!

«Είναι η πρώτη φορά στο Αιγαίο που εντοπίζονται στο ίδιο κομμάτι υφάσματος τρεις διαφορετικές κλωστές», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Σπαντιδάκη για το επίσης πρόσφατα ερευνημένο ύφασμα. «Δεν μπορούμε να φανταστούμε την ποικιλία πρώτων υλών που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή υφασμάτων στην αρχαία Ελλάδα. Το εντυπωσιακό δεν είναι τόσο το νήμα από τσουκνίδα, διότι ως υλικό χρησιμοποιούνταν ακόμη και στον προηγούμενο αιώνα για καραβόπανα, αλλά πως οι Μινωίτες το χρησιμοποίησαν για ένα πολύ φίνο ύφασμα».

Μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το κεντημένο ύφασμα κλασικών χρόνων που βρέθηκε στο Κορωπί, αλλά σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο

ΙΝFΟ

Διάλεξη της δρος Γιούλης Σπαντιδάκη στο αμφιθέατρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (Τοσίτσα 1) στις 19.00.

Victoria & Αlbert του Λονδίνου. Λιοντάρια κεντημένα με ασημονήματα επιχρυσωμένα, μέσα σε ρόμβους, συνθέτουν τη διακόσμηση του υφάσματος της κλασικής εποχής. «Πρόκειται για την παλαιότερη κλωστή αυτής της τεχνικής και ένα από τα σπανιότερα, αν όχι μοναδικό παγκοσμίως ύφασμα», επισημαίνει η ειδική επιστήμονας.

Εντυπωσιακό όμως είναι και το ύφασμα που βρέθηκε στον τάφο της Φιλωτέρας, της κόρης της Αμυμώνης, που είχε ταφεί σε πολυτελή λάρνακα τον 3ο αι.μ.Χ. στον Κεραμεικό. Το φόρεμά της (μάλλον απίθανο να ήταν σάβανο) ήταν στολισμένο με σχέδια κεντημένα με χρυσονήματα και την τεχνική της ταπισερί και το ύφασμα ήταν βαμμένο με πορφύρα.