Ζίμενς: διώξεις σε υπουργούς στη Νιγηρία

Πιο αποφασιστική από την Ελλάδα στην αντιμετώπιση του σκανδάλου των δωροδοκιών της Siemens δείχνει να είναι η Νιγηρία. Πέρα από το γεγονός ότι παρέσχε αμέσως τη δικαστική συνδρομή που της ζητήθηκε από τις γερμανικές αρχές, με αποτέλεσμα να κατονομαστούν τουλάχιστον 7 εμπλεκόμενοι πολιτικοί και αξιωματούχοι της κυβέρνησης, η «πρωταθλήτρια στη διαφθορά» αφρικανική χώρα έχει ήδη σχηματίσει ειδική επιτροπή για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, ενώ εδώ και δύο μήνες έχει παγώσει τις συμβάσεις με την πολυεθνική εταιρεία.
Έρευνες επίσης έχουν αρχίσει και στη Ρωσία, όπου έχουν κατονομαστεί ως αποδέκτες των δωροδοκιών 14 γενικοί και τεχνικοί διευθυντές φορέων τηλεπικοινωνιών, αλλά και στη Λιβύη, όπου 2 στελέχη της Επιχείρησης Ταχυδρομείων και Επικοινωνιών φέρεται να έχουν λάβει μίζα. Αν και οι αποκαλύψεις για τη Siemens ξεκίνησαν από την Ελλάδα- με τον εντοπισμό κίνησης μεγάλων χρηματικών ποσών ανάμεσα σε δύο υπεράκτιες εταιρείες που ανήκαν σε στελέχη της Siemens στην Ελλάδα και τη Γερμανία το 2003-, οι έρευνες στη χώρα μας υπολείπονται κατά πολύ σε σχέση με τη Νιγηρία, τη Ρωσία και τη Λιβύη. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην οποία ζητήθηκε δικαστική συνδρομή από το 2006, οι προαναφερθείσες χώρες συμμετείχαν στις έρευνες των γερμανικών αρχών από την πρώτη στιγμή. Η συνεργασία τους με το δικαστήριο του Μονάχου απέδωσε καρπούς και στις 4 Οκτωβρίου 2007 εξεδόθη απόφαση όπου κατονομάζονται όσοι συμμετείχαν στις 77 συνολικά δωροδοκίες, ύψους 12 εκατ. ευρώ, που εντοπίστηκαν στις τρεις χώρες από το 2002 έως και το 2004. Υπολογίζεται μάλιστα ότι χάρη σε αυτές τις μίζες η Siemens εξασφάλισε «παράνομα πλεονεκτήματα», τα οποία εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 200 εκατομμύρια ευρώ σε τζίρο.

Στη Νιγηρία, αμέσως μετά τη δικαστική απόφαση του Μονάχου, δημιουργήθηκε ειδική επιτροπή της Γερουσίας για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, ενώ με προσωπική εντολή του προέδρου της χώρας Umaru ΥarΑdua οι υπηρεσίες οικονομικών ελέγχων έχουν αρχίσει διεξοδικές έρευνες. «Οποιοσδήποτε βρέθηκε αναμεμειγμένος στο σκάνδαλο θα αντιμετωπίσει την οργή του νόμου» ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Νιγηρίας κατά τη διάρκεια της τελευταίας σύσκεψης του ΟΠΕΚ. Επιπλέον, στις 7 Δεκεμβρίου 2007 η Νιγηρία πάγωσε τις συμβάσεις που είχε με τη Siemens, έως ότου να υπάρξει πόρισμα από τον νέο κύκλο ερευνών. Ανάμεσα σε αυτούς που έλαβαν χρήματα από τον διεθνή κολοσσό στην αφρικανική χώρα περιλαμβάνονται τέσσερις πρώην υπουργοί Επικοινωνιών, ένας γερουσιαστής και ένας αξιωματούχος της κυβέρνησης που εργαζόταν στο τμήμα μετανάστευσης. Επίσης, μίζες φαίνεται να έχουν πάρει πάνω από 10 στελέχη της κρατικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών Νitel. Συνολικά, περισσότερα από 9,7 εκατομμύρια ευρώ κατέληξαν σε δωροδοκίες Νιγηριανών παραγόντων.

Στη Ρωσία προς το παρόν δεν εμπλέκονται πολιτικοί στο σκάνδαλο. Μοναδική εξαίρεση, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας «Suddeutsche Ζeitung», αποτελεί ο υπουργός Επικοινωνιών Leonid Reiman, που φέρεται να είναι ένας από αυτούς που κέρδισαν από τις πορείες του μαύρου χρήματος προς τα υψηλόβαθμα στελέχη εταιρειών ελεγχόμενων από το κράτος. Πάντως, στην απόφαση του δικαστηρίου του Μονάχου το όνομά του δεν περιλαμβάνεται στους δωροδοκηθέντες. Αντίθετα, κατονομάζονται οι Μartjanov, Κaspirovitch, Siljakov και 11 ακόμα τεχνικοί και γενικοί διευθυντές. Από τα 12 εκατομμύρια ευρώ, τα 14 στελέχη φαίνεται ότι έχουν λάβει περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, παρά τη μεγάλη λίστα αποδεκτών, ανεξάρτητες έρευνες εντός και εκτός των φορέων τηλεπικοινωνιών συνεχίζονται για την αποκάλυψη περισσότερων εμπλεκομένων.

Και στη Λιβύη, όπου διοχετεύθηκαν μίζες ύψους περίπου 300.000 ευρώ, δύο στελέχη του κρατικού οργανισμού τηλεπικοινωνιών φαίνεται να έχουν μοιραστεί το ποσό. Πρόκειται για τον γενικό διευθυντή Νegita και τον διευθυντή προγραμμάτων Jamel, οι οποίοι δωροδοκήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2002 και του 2003.

Όπως πάντως δείχνουν τα πράγματα, η χώρα μας σε επίπεδο ερευνών βρίσκεται όπου και η… Κίνα, παρά το γεγονός ότι υπόνοιες για τη συμμετοχή της ασιατικής χώρας στο σκάνδαλο προέκυψαν το προηγούμενο καλοκαίρι, ενώ η Ελλάδα είχε εμπλακεί από την αρχή του 2003. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού «WirtschaftsWoche», στελέχη του δικηγορικού γραφείου Debevoise & Ρlimpton που διεξάγει την έρευνα-κάθαρση για λογαριασμό της Siemens ανέκριναν τον Αύγουστο μέλη του κινεζικού παραρτήματος. Από τότε οι αρχές και η εταιρεία τηρούν σιγήν ιχθύος, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα.


Καταθέσεις για τους «συνδέσμους» στην Ελλάδα

Καταθέσεις από πρώην στελέχη της Siemens, που στις απολογίες τους στις γερμανικές αρχές έχουν εμπλέξει Έλληνες στη διακίνηση χρημάτων από το «μαύρο ταμείο» της εταιρείας, θα πάρουν οι Έλληνες εισαγγελείς που θα μεταβούν τις επόμενες μέρες στην Ελβετία και τη Γερμανία. Οι γερμανικές αρχές είναι διατεθειμένες να συνδράμουν το έργο της ελληνικής Δικαιοσύνης και να ικανοποιήσουν το αίτημά τους, να τους επιτρέψουν δηλαδή, εκτός από έγγραφα και κινήσεις λογαριασμών, να εξετάσουν και πρόσωπα που θεωρούνται σημαντικά για την εξέλιξη της έρευνάς τους.
Εταιρική πρακτική από το 1914

Ιανουάριος 1914, Ιαπωνία: Το πολεμικό ναυτικό της χώρας υλοποιεί πρόγραμμα αναβάθμισης του στόλου και η Siemens εξασφαλίζει το «μονοπώλιο» των προμηθειών, υποσχόμενη σε αξιωματούχους μίζες που αναλογούν στο 15% των χρημάτων των συμβάσεων. Ωστόσο, η βρετανική εταιρεία Vickers, ανταγωνίστρια της Siemens στον συγκεκριμένο τομέα, προσπαθεί να κερδίσει τις συμβάσεις για την αναβάθμιση του ιαπωνικού στόλου δελεάζοντας τους αξιωματούχους με μίζες 25%. Όταν έμαθαν στα κεντρικά γραφεία της Siemens ότι έχει γίνει πρόταση από τους Βρετανούς και ότι η συμφωνία βρίσκεται προ των πυλών, στελέχη έστειλαν τηλεγράφημα στους υπευθύνους της εταιρείας στο γραφείο του Τόκιο ζητώντας εξηγήσεις. Ο Καρλ Ρίχτερ, υπάλληλος της Siemens στην Ιαπωνία, έκλεψε το συγκεκριμένο τηλεγράφημα μαζί με στοιχεία που αποδείκνυαν ότι η εταιρεία έχει ήδη δωροδοκήσει με 1.000 στερλίνες αξιωματούχους του ιαπωνικού ναυτικού ώστε να κλειστεί συμφωνία για ένα ασύρματο σύστημα επικοινωνιών και τα πούλησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. Η ιαπωνική εφημερίδα «Αsahi Shimbun» δημοσίευσε τις λεπτομέρειες του σκανδάλου που άγγιζε και τον πρωθυπουργό της χώρας ναύαρχο Υamamoto Gonnohyoe, ο οποίος ταυτόχρονα ήταν και υπουργός Ναυτιλίας.

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1914 μεγάλες διαδηλώσεις πολιτών πραγματοποιήθηκαν στο Τόκιο, καθώς αποκαλύφθηκε ότι λόγω του μεγάλου προϋπολογισμού που απαιτούσε το πρόγραμμα αναβάθμισης του πολεμικού ναυτικού η κυβέρνηση σκόπευε να προχωρήσει σε αυξήσεις φόρων. Αφού η ιαπωνική Βουλή απέρριψε τον προϋπολογισμό, ο πρωθυπουργός της χώρας αναγκάστηκε να παραιτηθεί παρασύροντας και όλο το επιτελείο του.