[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Έχει ανάψει πράσινο

Στα εκατό, πατάς γκάζι. Αυτό ακριβώς κάνεις, με το που πιάνεις τα εκατό και έχει ανάψει πράσινο. Καταπράσινο, με το τριφύλλι. Ας καθήσουν λοιπόν ήσυχα στη θέση τους οι τροχαίοι, δεν προσβάλλαμε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Είμαστε ήδη μπροστά- έχει ανάψει πράσινο. Μ΄ αρέσει η ομάδα μου. Είναι κουλ. Δεν το παίζει- είναι. Στα πάνω της και στα κάτω της. Ναι, μπορεί να πάρει την ευθύνη και στα κάτω της. Είναι αληθινή. Εven Βetter than the real thing!

Δεν φταίει το σύμπαν που δεν έπιασε το τακουνάκι.

Κάνει την αυτοκριτική. Κι αν αυτή δεν πιάσει; Το τριφύλλι είναι μαγικό- άμπρα κατάμπρα- φυτρώνει ξανά. Το παιχνίδι παίζεται στα πράσινα.

Σαν να έχουν γίνει όλες οι φορές που είμαι στις κερκίδες, μία. Να τρέχει το φιλμ στο γρήγορο, να τελειώνω τα διαβάσματα νωρίς στο σχολείο, να ανεβαίνουμε με τον πατέρα Αμπελόκηπους, να πετάει η ομάδα. Να πετάνε (στον αέρα) τραπέζια, ποτήρια, κινητά και άλλα μικρομεσαία αντικείμενα την ώρα που γίνεται η φάση. Από φάσεις και Παναθηναϊκές στιγμές, πολλές και μεγάλες. Να έχω και τον Ολυμπιακάκια δίπλα μου, να λέει τα δικά του. Μα σε εορταστική εποχή, αυτό επιτρέπεται;

Μ΄ αρέσει η ομάδα μου. Είναι οι πιο ωραίοι απ΄ όλους. Με επετειακή φανέλα vintage όπως παλιά δηλαδή, μια που η μόδα κοιτάει πίσω κι εμπνέεται- και να δείτε που θα φορεθεί πολύ φέτος. Ό,τι κι αν πει ο ένας ή ο άλλος. Μ΄ ένα τρόπο- που δεν γράφεται στους κανονισμούς, ούτε στην ιστορία, ούτε στις δηλώσεις, ούτε στα παρασκήνια, ούτε καν στο συνδυασμό που αναπτύσσεται η ομάδα στο γήπεδο- ο Παναθηναϊκός γίνεται το πνεύμα της πόλης, το ροκ εν ρολ στα αυτιά σου, η μυρωδιά από το γρασίδι του, τα ξενύχτια με μπίρες, τα φιλιά, μια mixtape εξαιρετικά αφιερωμένη, επεισόδια του Lost, συναυλίες, homemade καϊπιρίνιες, τα ταξίδια, η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, όλα αυτά που σ΄ αρέσουν. Σας το είπα, πως στα εκατό πατάς γκάζι. Εις υγείαν πράσινοι και Χρόνια Πολλά!