Οι εξωτικές διαδρομές της μίζας

Τους αποδέκτες των «μαύρων» εκατομμυρίων της εταιρείας Ζίμενς αναζητούν οι ελληνικές δικαστικές αρχές. Μέσα από δαιδαλώδεις διαδρομές τα χρήματα που έφευγαν από το Μόναχο, περνούσαν από Ντουμπάι, Παρθένους Νήσους, Παναμά, Χονγκ Κονγκ, Λιχτενστάιν και αφού ξεπλένονταν κατέληγαν, όπως κατέθεσαν διευθυντικά στελέχη της Ζίμενς, σε Έλληνες πολιτικούς και ταμεία κομμάτων.

Περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ σε μίζες κατέληξαν στην Ελλάδα από το 1991 και ύστερα, σύμφωνα με τις καταθέσεις, ενώ προκειμένου να προτιμηθεί το σύστημα C 4 Ι για τους Αγώνες του 2004 η Ζίμενς φέρεται ότι «ξόδεψε» περίπου 10 εκατ. ευρώ.

Η αντίστροφη μέτρηση για το καλοστημένο δίκτυο του λαδώματος Ελλήνων αξιωματούχων και πολιτικών άρχισε την άνοιξη

Η ΔΑΙΔΑΛΩΔΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Έφευγαν από το Μόναχο, περνούσαν από Ντουμπάι, Παρθένους Νήσους, Παναμά, Χονγκ Κονγκ, Λιχτενστάιν και αφού ξεπλένονταν κατέληγαν σε Έλληνες πολιτικούς και κόμματα

του 2003 με έναν οικονομικό έλεγχο στην τράπεζα LGΤ Group, συμφερόντων της βασιλικής οικογένειας του Λιχτενστάιν.

Ο άνθρωπος- κλειδί
Οι ορκωτοί λογιστές εντόπισαν μία σειρά συναλλαγών της τράπεζας με πολύ μικρή offshore εταιρεία, μέσω της οποίας διακινήθηκαν εκατομμύρια ευρώ. Η εταιρεία ονομαζόταν Μartha Οverseas, είχε έδρα τον Παναμά και- όπως ανακάλυψαν οι ελεγκτές- πίσω βρισκόταν ο Πρόδρομος Μαυρίδης, Νο 2 εκείνη την εποχή στη Ζίμενς Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Οι ελεγκτές ανακάλυψαν πως βασικός τροφοδοτικός λογαριασμός της Μartha Οverseas ήταν η επίσης offshore εταιρεία Εagle Ιnvest & Finance S.Α. με έδρα τις Παρθένους Νήσους και ιδιοκτήτη τον Ράινχαρντ Σίκατσεκ, κορυφαίο στέλεχος της Ζίμενς, ο οποίος εργαζόταν στα κεντρικά γραφεία του γερμανικού κολοσσού στο Μόναχο.

5 εκατ. ευρώ σε τρεις εβδομάδες
Μέσα σε μία ημέρα 1 εκατ. ευρώ άλλαξαν χέρια μεταξύ των 2 υπεράκτιων εταιρειών και κατέληξαν στην τράπεζα του Λιχτενστάιν, για να εκταμιευθεί επίσης την ίδια ημέρα. Σε διάστημα τριών εβδομάδων η εταιρεία του Σίκατσεκ διαβίβασε συνολικά 5 εκατ. ευρώ στην εταιρεία του Μαυρίδη.

Τα χρήματα φαινόταν ότι προέρχονται από τη Ζίμενς, κάτι που προκάλεσε ακόμη περισσότερα ερωτηματικά καθώς οι ορκωτοί λογιστές δεν μπορούσαν καταλάβουν για ποιο λόγο η εταιρεία πλήρωνε δύο από τα κορυφαία στελέχη της μέσω offshore εταιρειών, οι οποίες δεν είχαν καμία εμφανή σχέση με τη γερμανική εταιρεία.

Εταιρείες- φαντάσματα
Τον Δεκέμβριο 2005 η γερμανική τράπεζα Dresdner Βank ενημέρωσε τη Ζίμενς πως από το 2001 μέχρι και τον Αύγουστο του 2005 έγινε 12 φορές μεταφορά χρηματικών ποσών, που έφτασαν συνολικά τα 37 εκατ. ευρώ και είχαν ως τελικό αποδέκτη τον κ. Μαυρίδη. Τα χρήματα κατέληγαν σε λογαριασμούς του ύστερα από δαιδαλώδεις διαδρομές, στις οποίες εμφανίζονταν τράπεζες και offshore εταιρείες με εξωτικά ονόματα όπως Ursula Μarketing, Κhoma, Weavind, Ρromexport και Ρrince Ρacific, με έδρα την Ελβετία, την Ιταλία, το Χονγκ Κονγκ, τη Βρετανία και το Ντουμπάι. Μόνο στην offshore εταιρεία ΙΒF Βusiness Service Ltd. με έδρα την Κύπρο διοχετεύθηκαν 29,4 εκατ. ευρώ, στην εταιρεία Weavind με έδρα το Λονδίνο κατέληξαν 2 εκατ. ευρώ, ενώ από την Κrhoma Ηandels GmbΗ πέρασαν 1,825 εκατ. ευρώ και από εκεί σε εταιρεία-φάντασμα με έδρα το Λιχτενστάιν.


Του ζητούν πίσω τα μαύρα λεφτά

Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ Μαυρίδης είχε αρχίσει την καριέρα του από την εταιρεία πληροφορικής Νixdorf Computer που είχε έδρα το Μόναχο. Η εταιρεία εξαγοράστηκε το 1991 από τη Ζίμενς και ο κ. Μαυρίδης την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Αθήνα, όπου άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία Siemens Νixdorf Ιnformation Systems Α.Ε. για να φτάσει να γίνει το Νο 2 της Ζίμενς Νοτιοανατολικής Ευρώπης, κάτω από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου Μιχάλη Χριστοφοράκο. Τον Απρίλιο του 2006 απομακρύνθηκε από την εταιρεία λαμβάνοντας αποζημίωση 300.000 ευρώ.

Λίγους μήνες αργότερα, στις 14 Νοεμβρίου, η Ζίμενς τού έκανε αγωγή ζητώντας 8 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία βρίσκονταν σε τραπεζικό λογαριασμό του κ. Μαυρίδη σε ελληνική τράπεζα. Ο πρώην γενικός διευθυντής τηλεπικοινωνιακών προϊόντων αλλά και διευθύνων σύμβουλος των εταιρειών Ζίμενς Τηλεβιομηχανική και Siemens Ιntegration Services, που τώρα εργάζεται σε αντίπαλη εταιρεία με τη Ζίμενς, υποστηρίζει πως επέστρεψε τα 7,8 εκατομμύρια ευρώ στη γερμανική εταιρεία, ενώ κύκλοι του διευκρινίζουν πως ο κ. Μαυρίδης ασχολούνταν με το κομμάτι των τηλεπικοινωνιών, ενώ για το C 4 Ι υπεύθυνος ήταν ο κ. Διονύσιος Δενδρινός, ο οποίος διαδέχθηκε τον κ. Μαυρίδη στη θέση του γενικού διευθυντή τηλεπικοινωνιακών προϊόντων. Εκτός της Ζίμενς όμως βρέθηκε και ο κ. Χριστοφοράκος, ο οποίος δεσμεύεται με συμβόλαιο εμπιστευτικότητας με την εταιρεία.

Τον ρόλο του κ. Χριστοφοράκου στις «ολυμπιακές μίζες» κατήγγειλε το μεγαλοστέλεχος της Ζίμενς Μichael Jorg Κutschenreuter. Όπως κατέθεσε στις δικαστικές αρχές «ο Χριστοφοράκος μού είπε πως για το C 4 Ι έχουν γίνει ειδικές πληρωμές και ότι για την είσπραξη των καθυστερούμενων απαιτήσεων, που ανέρχονταν σε 30 εκατομμύρια ευρώ, θα χρειάζονταν και άλλες πληρωμές».

Ο Κutschenreuter ήταν αυτός που κατήγγειλε στις γερμανικές δικαστικές αρχές πως ο υπεύθυνος της Ζίμενς στην Ελλάδα, κ. Χριστοφοράκος, τον πληροφόρησε πως δωροδόκησε Έλληνες αξιωματούχους προκειμένου η εταιρεία να κερδίσει το χρυσό συμβόλαιο της «ολυμπιακής ασφάλειας».