ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Τεχεράνη γίναμε, κανονικά

Επιτέλους, ξαναγίναμε Ευρώπη. Γιατί επί ένα τετραήμερο είχα αρχίσει να αμφιβάλλω ζωηρά. Με είχαν ζώσει τα φίδια για να είμαι απολύτως ειλικρινής. Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, ακόμη και τα blogs, που όσο να πεις μια προοδευτικότητα την έχουν (έτσι δεν λέμε;), μας έπρηξαν με τους παπάδες. Και για τον μακαριστό Χριστόδουλο τι δεν είπαν, που είμαι βέβαιος ότι αν μπορούσε να αντιδράσει θα τους είχε πάρει στο κυνήγι με την ποιμαντορική ράβδο ανά χείρας! Τι μεγάλη προσωπικότητα που ήταν, και τι πνευματικός άνθρωπος, και τι ηγέτης, και πόσο φιλεύσπλαχνος, και πόσο κοντά στα παιδιά και στη νεολαία γενικώς, και τι μεγάλος ιεράρχης, και πόσο σεμνός… Κι άσε μετά, αυτές τις ατέλειωτες ουρές στη Μητρόπολη να προσκυνήσουν τη σορό (τη σορό, όχι το σκήνωμα, αδέλφια) του Χριστόδουλου. Τεχεράνη γίναμε, κανονικά. Τεχεράνη και Καμπούλ και Σαμάραγια τους μη γνωρίζοντες, πρόκειται για την ιερή πόλη των σιιτών. Εκεί ντε που αυτομαστιγώνονται με τον βούρδουλα. Εδώ, ευτυχώς, δεν φτάσαμε ακόμη σ΄ αυτό το επίπεδο, αλλά ποτέ δεν είναι αργά…

Μια ζωή στην υπερβολή
Κακίες; Όχι και τόσο. Διότι δεν μπορεί να κηρύσσεται τετραήμερο εθνικό πένθος, να κατεβάζει ρολά το Δημόσιο, να κλείνουν τα σχολεία, να σταματάει η κυκλοφορία στην Αθήνα για μισή μέρα, επειδή ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο. Και τι δημοκρατία είναι αυτή, που αύριο, αν πεθάνει, λέμε τώρα, που μακάρι ο άνθρωπος που δεν τον ξέρω να ζήσει εκατόν πενήντα χρόνια, ο μουφτής της Ξάνθης, ούτε που θα το πάρουμε χαμπάρι; Κι εκείνος την ίδια δουλειά με τον Χριστόδουλο κάνει: αντιπρόσωπος του Θεού, του δικού του Θεού, επί της γης είναι. Κι εκείνος έχει ανησυχίες για τα εθνικά θέματα, κι εκείνος σκέφτεται τους πιστούς της Εκκλησίας του που ζουν στα όρια της φτώχειας, κι εκείνος το έχει ρίξει στις προσευχές για τη σωτηρία της ψυχής τους. Συμπέρασμα: όπως πάντα, μια ζωή στην υπερβολή είμαστε…

Να μιλήσουν
Το άλλο που θέλω να πω αφορά τον διάδοχό του, που θα εκλεγεί, όπως όλα δείχνουν, την Πέμπτη που μας έρχεται. Ο Χριστόδουλος την είχε δει κάπως. Την είχε δει ηγέτης της Δεξιάς, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης- επί ΠΑΣΟΚ-, αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχος, ναύαρχος, υπουργός Εξωτερικών, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, υπουργός Πρόνοιας, οτιδήποτε άλλο δηλαδή εκτός από αυτό για το οποίο είχε εκλεγεί πριν από δέκα χρόνια. Ήτοι Αρχιεπίσκοπος της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κάθε φορά μάς έδινε να καταλάβουμε ότι δεν του αρκεί ο τίτλος του, ότι ήθελε να κάνει κάτι άλλο στη ζωή αυτή, αλλά εκ παραδρομής ή γιατί η τύχη φάνηκε σκληρή μαζί του, του έλαχε να κάνει τον Αρχιεπίσκοπο! Λοιπόν δεν καταλαβαίνω γιατί να μη μας πει ο καθένας των υποψηφίων για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο τι ακριβώς πιστεύει για τον ρόλο της Εκκλησίας επί των ημερών του; Ένας που ξέρω, ο Ιγνάτιος, μου είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ότι αν εκλεγεί, η Εκκλησία θα επιστρέψει στα πνευματικά της καθήκοντα και στον κοινωνικό της ρόλο. Να μιλήσουν και οι άλλοι. Να ξέρουμε. Γιατί δηλαδή μόνο τα κόμματα να κάνουν προγραμματικές δηλώσεις; Με υπογραφή Καραμανλή
Το άλλο που θέλω να πω- α, αυτό δεν το ξεχνάω με τίποτε- είναι το «χρέος» του Καραμανλή απέναντι στον Χριστόδουλο. Θυμάμαι, γιατί θυμάμαι καλά, ότι ο Πρωθυπουργός μετά της συζύγου Νατάσας είχε βάλει την υπογραφή του στο κείμενο με το οποίο ο Χριστόδουλος έκανε την επανάσταση της οπισθοδρόμησης και της συντήρησης, απέναντι στην κυβέρνηση Σημίτη, για το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Μάλιστα είχε πάει νωρίς το πρωί να υπογράψει διότι, όπως εξηγούσε ο Ρουσόπουλος αργότερα, ήταν σεμνός και δεν ήθελε… κάμερες!! Τι έλεγε το κείμενο που υπέγραψε; Να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Μάλιστα. Τι έκανε τέσσερα χρόνια Πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής επ΄ αυτού; Τίποτε. Ήτοι κορόιδεψε και τον εκλιπόντα Χριστόδουλο, αλλά και τα 3 εκατομμύρια πιστών που έβαλαν υπογραφή στο ίδιο κείμενο που υπέγραψε κι αυτός μετά της συζύγου Νατάσας. Αυτό λοιπόν δεν είναι ωραίο πράγμα- να κοροϊδεύεις τους πιστούς και έναν εκλιπόντα Αρχιεπίσκοπο. Είναι; Γι΄ αυτό εδώ και τώρα το θρήσκευμα στις ταυτότητες- έτοιμος είμαι να ξεκινήσω καμπάνια, όπως αντιλαμβάνεστε…

Γλέντια…
Εντάξει, πλάκα κάνω, αλλά άμα ήμουν Καραμανλής, θα είχα πολλά νεύρα αυτή την περίοδο. Πάρα πολλά, μιλάμε. Δεν θα μιλιόμουν. Διότι θα περίμενα ως άνθρωπος κι εγώ ο θάνατος του Αρχιεπισκόπου να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Να φύγει επιτέλους από τα πρωτοσέλιδα το θέμα Ζαχόπουλου, ο οποίος όπως διάβασα σε έναν τοίχο ζει- «ο Ζαχόπουλος ζει» έγραφε- και να πάμε σε άλλα. Πιο ευάερα και πιο ευήλια θέματα! Να πάρουμε μια ανάσα, βρε αδερφέ. Αλλά όπως φάνηκε ο θάνατος του Χριστόδουλου δεν είχε διάρκεια ούτε όση τα θαύματατρεις μέρες. Κι αυτό γιατί; Επειδή το θέμα Ζαχόπουλου συμπεριφέρεται σαν παγόβουνο: συνήθως αυτό που εξέχει δεν είναι τίποτε μπροστά σ΄ αυτό που βρίσκεται κάτω από το νερό. Επιστρέψαμε λοιπόν στα γνωστά. Κάποιος μου είπε, κάτι άκουσα, κάποιος πήγε εδώ, κάποιος ήρθε από εκεί, να κι εκείνο το πηγαινέλα από Μαξίμου σε Ευελπίδων και τούμπαλιν, ένας χαμός! Και το θέμα είναι ότι λιγοστεύουν οι ρημάδες οι μέρες κι όπου να ΄ναι ο ανακριτής θα επισκεφτεί τον Ζαχόπουλο στο νοσοκομείο, «δι΄ υπόθεσίν του»! Εκεί να δεις γλέντια…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Και σενάριο πρόωρων εκλογών

Κι από προχθές, μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κουκοδήμου, άρχισε να τρέχει σενάριο πρόωρων εκλογών. Δίνουν και ημερομηνία: Κυριακή 30 Μαρτίου. Δηλαδή 6 μήνες μετά τις προηγούμενες του Σεπτεμβρίου. Μιλάμε για ρεκόρ (αρνητικό φυσικά), αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που το σενάριο είναι λίγο αδύνατο, λες και υποφέρει από νευρική ανορεξία. Όχι. Ο λόγος που αποτρέπει τον… πανίσχυρο Καραμανλή να κάνει οτιδήποτε σε σχέση με πρόωρες εκλογές είναι κάτι παράμετροι που θα ήθελα να περιγράψω εδώ για να μη σας βρίσκουν αδιάβαστους στο καφενείο οι έξυπνοι. Λοιπόν: εκλογές σε λιγότερο από έναν χρόνο από τις προηγούμενες προϋποθέτουν παραίτηση της κυβέρνησης, έναρξη διερευνητικών εντολών για τον σχηματισμό κυβέρνησης από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και αν αποτύχουν αυτές οι εντολές, τότε διορίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση, η οποία και διεξάγει τις εκλογές. Δεν θυμάμαι καμιά κυβέρνηση να κέρδισε εκλογές στην Ελλάδα χωρίς να έχει με το μέρος της τον κρατικό μηχανισμό. Μια άλλη παράμετρος είναι ότι θα πρέπει να πείσει τους πολίτες γιατί πρέπει να τον ξαναψηφίσουν. Αλλά οι πολίτες σ΄ αυτό το διάστημα δεν είδαν τίποτε άλλο, παρά μόνο σκάνδαλα. Σκάνδαλα, σήψη και διαφθορά. Και έργο μηδέν. Άρα; Πρόωρες εκλογές θα γίνουν μόνο αν ο Καραμανλής χάσει για κάποιον λόγο και την ελάχιστη πλειοψηφία που διαθέτει. Αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος…