Πρωτοφανής επίθεση Χατζηγάκη στους δικαστές του ΣτΕ

ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ρήξη με τους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας προχωρεί πλέον ο υπουργός Δικαιοσύνης, απαξιώνοντας το έργο τους με πρωτοφανείς εκφράσεις.

Σε ομιλία του με τον τίτλο «Κράτος Δικαίου και Κράτος Δικαστών» ο κ. Σ. Χατζηγάκης παρομοιάζει εμμέσως τους δικαστές του ΣτΕ με απειλή, με «φάντασμα» που επιχειρεί να ελέγξει τη συνταγματικότητα των νόμων, «παρ΄ όλο που καθήκον των δικαστών δεν είναι να φτιάχνουν τους νόμους, αλλά να τους εφαρμόζουν».

Στο πλαίσιο της σκληρής διαμάχης που προσλαμβάνει η αντιπαράθεση μεταξύ του υπουργού Δικαιοσύνης και των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας- άρχισε με αφορμή τις επιχειρούμενες νομοθετικές αλλαγές στη λειτουργία του ΣτΕ, τις οποίες η Ολομέλεια έκρινε αντισυνταγματικές- ο κ. Χατζηγάκης προσπαθεί εμμέσως μεν αλλά σαφώς, να προειδοποιήσει για τον κίνδυνο που διατρέχει το δημοκρατικό μας πολίτευμα, αφού αποδίδει στο συγκεκριμένο «Κράτος Δικαστών» προθέσεις παραβίασής του.

«Κράτος Δικαστών» και «Κράτος Δικαίου» είναι απολύτως ασυμβίβαστες καταστάσεις. Γιατί το «Κράτος Δικαίου» επιστηρίζεται στην αρχή της ελεγχόμενης αρμοδιότητας, και μάλιστα της πιο τυπικής. Γι΄ αυτό και στη χώρα μας οτιδήποτε υπερβαίνει αυτή την αρχή θεωρείται σήμερα παραβίαση, όχι μόνο του Συντάγματος αλλά και των «Συνθηκών του Πολιτεύματος», θα τονίσει στην ομιλία του ο κ. Χατζηγάκης στο 9ο Πανελλήνιο Συνέδριο Καρδιακής Ανεπάρκειας, σήμερα στις 19.30, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας.

Στην ίδια ομιλία, η οποία αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, ο υπουργός Δικαιοσύνης θα διαχωρίσει τους δικαστές από τους… δικαστές, το σύνολο των δικαστών δηλαδή που έχουν ως αποστολή «την εποπτεία της συνεχούς επικράτησης του Δικαίου σε όλη την Κοινωνία», από το «κράτος δικαστών», το «φάντασμα», «το οποίο μερικές φορές επανέρχεται με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο, όπως είναι για παράδειγμα η επιχείρηση ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων».

Θα αναφερθεί ο κ. Χατζηγάκης «στο σταθερό και αταλάντευτο αίτημα της κοινωνίας μας για “Κράτος Δικαίου”, του οποίου στόχος είναι η επιδίωξη μιας άλλης ποιότηταςστη λειτουργία του κράτους». Και θα καταλήξει σε μια κοινή παραδοχή: «Η κρατική εξουσία δεν αρκεί να είναι απλά νόμιμη, αλλά χρειάζεται επιπλέον να είναι στην πράξη, και ικανή και δίκαιη».