Σκόρπισαν την τέφρα του Γκάντι στη θάλασσα
Η Νιλάμπεν Παρίκ, δισεγγονή του Γκάντι, σκορπίζει την τέφρα του στη θάλασσα
ΕΞΗΝΤΑ ακριβώς χρόνια μετά τη δολοφονία του από έναν φανατικό ινδουιστή, τμήμα από την τέφρα του Μαχάτμα Γκάντι διασκορπίστηκε χθες στην Αραβική Θάλασσα από τη δισεγγονή του, την 75χρονη Νιλάμπεν Παρίκ. Ήταν μια συγκινητική όσο και συμβολική τελετή, μιας και η Παρίκ είναι εγγονή του μεγαλύτερου γιου τού σπουδαίου Ινδού ηγέτη, του Χαριλάλ, ο οποίος είχε μέχρι τέλους μια ταραγμένη σχέση με τον πατέρα του (είχε φτάσει στο σημείο να προσηλυτιστεί στο Ισλάμ, προφανώς για να τον πικάρει) και δεν είχε συμμετάσχει στον ύστατο αποχαιρετισμό του.
Ο Γκάντι δολοφονήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1948, μόλις λίγους μήνες αφότου οδήγησε την Ινδία στην ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Η τέφρα του τοποθετήθηκε σε τεφροδόχους που μεταφέρθηκαν από πιστούς σε διάφορες περιοχές της χώρας, για να διασκορπιστούν σε ποτάμια και ωκεανούς. Η τέφρα που διασκορπίστηκε χθες από τη δισεγγονή του, ανοιχτά της βομβάης, είχε παραμείνει στην κατοχή ενός Ινδού επιχειρηματία ο οποίος τη δώρισε πέρυσι σε μουσείο της πόλης. «Είναι μια πολύ συγκινητική ημέρα για εμάς», δήλωσε η 75χρονη Παρίκ. Ταπεινές οι τελετές
Την ίδια ώρα, στο Νέο Δελχί, πρόεδρος και πρωθυπουργός κατέθεταν στεφάνια σε ένα μνημείο έξω από το σπίτι όπου δολοφονήθηκε ο θεωρούμενος ως πατέρας του ινδικού έθνους. Συνολικά, ωστόσο, οι τελετές μνήμης ήταν μάλλον ταπεινές. Οι χιλιάδες τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας δεν αφιέρωσαν στην επέτειο περισσότερα από λίγα λεπτά και οι εφημερίδες «καταχώνιασαν» το θέμα στις πίσω σελίδες. Η σημερινή Ινδία, μια ανερχόμενη οικονομική και στρατιωτική δύναμη όπου οι ανισότητες είναι εξίσου κατάφωρες όσο και η υπερκατανάλωση (κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες Ινδοί γίνονται εκατομμυριούχοι, ταυτόχρονα ωστόσο στην Ινδία ζει περίπου το ένα τρίτο του συνολικού αριθμού των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα) δεν είναι αυτό ακριβώς που ονειρευόταν ο Γκάντι. Όπως έλεγε χθες ένας 23χρονος φοιτητής στο Νέο Δελχί, «ο Γκάντι έβαλε τον πήχυ τόσο ψηλά που καμία χώρα, ούτε καν η Ινδία, δεν μπορεί να σταθεί αντάξια».














