ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Τα τηλέφωνα, και ειδικά τα κινητά, έχουν κάψει κόσμο και κοσμάκη!

Θέλω να το δηλώσω εξ αρχής, για να μην υποστηρίξει κανείς στη συνέχεια, στο μέλλον, ότι δεν τον είχα προειδοποιήσει: δεν επιθυμώ να μου τηλεφωνεί κανείς. Δεν θέλω τηλέφωνα, πώς το λένε. Και ειδικά από δημοσιογράφους εντός ή εκτός εισαγωγικών. Όποιος θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου, να το κάνει με γράμματα, με e-mails, με SΜS, με ΜΜS, με ταχυδρομικά περιστέρια, με ό,τι βρει προσφορότερο. Αν θέλει, ακόμη και με κουτιά από μπογιά «Κάμελ» για τα παπούτσια που τα δέναμε με σπάγκο όταν ήμασταν παιδιά και φτιάχναμε αυτοσχέδια γουόκι τόκι. Αλλά τηλέφωνα δεν επιτρέπω. Προτιμώ να… κλειστώ στον εαυτό μου, παρά να βρεθώ κρεμασμένος στα μανταλάκια, σαν τον Καμπουράκη. Κι επειδή την έχω πατήσει κι εγώ στο παρελθόν, με έναν συνάδελφο του Χίου που τον άκουγα τις προάλλες να τον κατακρίνει (…!), και μυαλό δεν έβαλα, είδα κι αυτά που γίνονται τούτες τις μυστήριες μέρες, και το αποφάσισα: τηλεφωνικές επικοινωνίες μαζί μου, κομμένες. Δεν θέλω, λέμε. Κι αν ακούσω και κανένα να τραγουδάει το γνωστό «Πάρε με στο τηλέφωνο λιγάκι να τα πούμε» ή το άλλο, της Βίσση «Δώδεκα, κι ούτε ένα τηλεφώνημα», μπορεί και να εκραγώ. Γιατί είμαι πια πεπεισμένος: τα τηλέφωνα, και ειδικά τα κινητά, έχουν κάψει κόσμο και κοσμάκη!

Το «μυστικό»
Κόσμο και κοσμάκη έχει κάψει επίσης- και θα κάψει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια- αυτή η τάση όλων μας να τα ξέρουμε όλα. «Έλα πες, τι έχει βρε το DVD του Ζαχόπουλου; Είναι αλήθεια ότι λέει για τη Νατάσα και τον Καραμανλή;». Εσύ τώρα, που θες να δείξεις ότι είσαι μέσα στα πράγματα και βεβαίως το έχεις δει το DVDείναι δυνατόν να σου ΄χει ξεφύγει εσένα; Ε-σ-έ-να;- έτοιμος είσαι να το ξεφουρνίσεις το «μυστικό», που δεν είναι ακριβώς μυστικό, αλλά είναι αυτό που με το μυαλό σου έφτιαξες ως «μυστικό». Και περιγράφεις σκηνές που μάλλον τις έχεις ξεπατικώσει από τη νυχτερινή ζώνη του Filmnet, στην προσπάθειά σου να είσαι «τρέντι»- μέσα στα πράγματα. Της μόδας, που λέγαμε παλιά (επ΄ αυτού, και της τρέλας που μας δέρνει να είμαστε «τρέντι», έχει κάνει μια καταπληκτική παράσταση ο Φασουλής- γεια σου Σταμάτη). Και περιγράφεις δράκους και θηρία, τα οποία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μπορεί να σου εξασφαλίσουν μια ωραία θέση στον κατάλογο των μαρτύρων του ανακριτή, και στη χειρότερη- άσ΄ τα μην τα ρωτάς…

Να μεταμφιεστούμε
Με αυτά και με εκείνα πάντως, στο τέλος μάς βλέπω- τους δημοσιογράφους- να κυκλοφορούμε με μέτρα προφύλαξης. Βεβαίως, επειδή δεν είμαστε όλοι σ΄ εκείνο το επίπεδο των δημοσιογράφων που έχουν τρία έως πέντε παλικάρια της ΕΛ.ΑΣ. να τους πηγαινοφέρνουν σπίτι- γραφείο- τηλεόραση και τούμπαλιν, σκέφτομαι να εισηγηθώ κάτι απλό και ασφαλώς λιγότερο πομπώδες, αλλά προφανώς πιο αποτελεσματικό. Για να είμαι ειλικρινής, η ιδέα μού ήρθε τελευταία, βλέποντας τον Φούρα να εγκαινιάζει το Πατρινό Καρναβάλι φορώντας μια εντυπωσιακή κάπα και καπέλο με φτερό- ίδιος ο Πόρθος από τους τρεις Σωματοφύλακες που ήταν τέσσερις, μου φάνηκε. Διαβλέποντας λοιπόν ότι αν συνεχιστείπου θα συνεχιστεί- αυτό το ξεκατίνιασμα μεταξύ των δημοσιογράφων και η κυκλοφορία μας στους δρόμους θα γίνει ιδιαιτέρως προβληματική, εισηγούμαι ως μόνιμο μέσο για να μη μας παίρνουν με τα γιαούρτια, μεταμφιέσεις. Από κάτι απλό, ένα μουστάκι, ένα γενάκι, μαύρα γυαλιά κ.λπ. μέχρι κάτι πιο σύνθετο, σαν τις στολές που φόραγε ο Κουφοντίνας για να μην το γνωρίζουν! Άντε, τι κάνει η ΕΣΗΕΑ; Ας πάρει επιτέλους την κατάσταση στα χέρια της!…

Με ένα φτυάρι στο χέρι
Η κυβέρνηση πάλι, έχει πάρει το φτυάρι στα χέρια της και προσπαθεί να παραχώσει ό,τι βρει πρόχειρο! Προέκταση του χεριού της έχει γίνει το φτυάρι. Λες και θέλει να διαψεύσει όλους εκείνους που λένε «έργα μηδέν», τους βλέπεις να κυκλοφορούν με ένα φτυάρι στο χέρι. Ο ένας θέλει να παραχώσει τον αντίπαλό του, ο άλλος τον διπλανό του στο υπουργείο, ο τρίτος τον προϊστάμενό του και όλη μαζί η κυβέρνηση κάθε τι που της στέκεται στον λαιμό και την εμποδίζει. Το είδαμε στις υποκλοπές, το είδαμε στα ομόλογα, το είδαμε με τους κουμπάρους, τους κολλητούς και τους φίλους, το ακούμε ότι θα γίνει τώρα και με την υπόθεση του Ζαχόπουλου. Παρακολουθώντας δε όλες αυτές τις διώξεις που κοπανάνε οι ανακριτές επί δικαίους και αδίκους, αρχίζω πια και σκέφτομαι- φωναχτά…- ότι σε λίγο βλέπω να καθιερώνεται η 20ή Δεκεμβρίου ως σταθερή γιορτή του… «οσίου Ζαχόπουλου, του βουτηχτή»!

Έλεος ρε παιδιά…

Εφιαλτικά σενάρια
Αντιθέτως, δεν βλέπω να υπάρχει κανένα έλεος για τους συνταξιούχους και τους υποψήφιους συνταξιούχους των πέντε υγιών Ταμείων, των μοναδικών υγιών Ταμείων που υπάρχουν στη χώρα. Στη λούφα, και ελέω ακατάσχετης «Ζαχοπουλιάδας», η κυβέρνηση επιμένει να τα ενοποιήσει τα πέντε Ταμεία, ενώ τα υπόλοιπα 150, που είναι από ελλειμματικά έως σε φάση… «το ταμείον είναι μείον», τα αφήνει ανέγγιχτα. Γιατί το κάνει αυτό; Προφανώς γιατί δεν έχει στον νου της να επιλύσει το Ασφαλιστικό, αλλά να κάνει επικοινωνιακά παιχνίδια. Και μέσα από τα παιχνίδια αυτά να δημιουργήσει τις συνθήκες για τα πιο εφιαλτικά σενάρια εις βάρος των συνταξιούχων- που, ένα μυστήριο πράγμα κι αυτοί ρε παιδί μου, εξακολουθούν να… ζουν και να επιβαρύνουν τα Ταμεία! Αφού κύριε βλέπεις ότι το Ταμείο δεν έχει να σου πληρώσει τη σύνταξη, τι μας ταλαιπωρείς τώρα και δεν πας για ανάπαυση «εις τας αιωνίους μονάς ένθα απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός» και άμα είσαι και μουσουλμάνος έχεις επιπλέον μπόνους «ουρί του Παραδείσου», μέλια, γάλατα, τούφες και τα συναφή…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Εδώ ο Καραχάλιος, εκεί ο Καραχάλιος, πουθενά ο Καραχάλιος

Το παλικάρι έχει και άποψη, και γνώση από πολιτική επικοινωνία, και έναν αιρετικό- αν και οξύ αρκετές φορές- λόγο, που φυσικά δεν αρέσει σε όλους. Για την ακρίβεια δεν αρέσει στο Μέγαρο Μαξίμου, δεδομένου ότι ο ίδιος κατοικοεδρεύει στη Ρηγίλλης, κι όπως και να το δεις, όπως και να το κάνεις, μια αντίθεση υπάρχει ανάμεσα σε κυβερνητικούς και κομματικούς. Το παλικάρι που λέγεται Νίκος Καραχάλιος και είναι γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ., έχει εξαφανιστεί από τα μέσα ενημέρωσης. Εδώ ο Καραχάλιος, εκεί ο Καραχάλιος, πουθενά ο Καραχάλιος. Τι έγινε λοιπόν; Ακολουθεί κι αυτός την τακτική των πρωτοκλασάτων υπουργών που έχουν επίσης εξαφανιστεί από τα κανάλια; Μπα, όχι. Διαφωνεί με την τακτική του Μαξίμου (λέγε με Ρουσόπουλο) γι΄ αυτό δεν μιλάει. Πληροφορούμαι έγκυρα ότι ήταν της άποψης η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τον Ζαχόπουλο με πολιτικά κριτήρια. Να τον διώξει με βάση τις καταγγελίες για τη διαχείριση που έχει κάνει στα τέσσερα χρόνια που ήταν γραμματέας στο υπουργείο Πολιτισμού. Και όχι για το ροζ σκέλος της ιστορίας του. Πιστεύει ότι αν τον καλούσαν και του ζητούσαν να παραιτηθεί για τα οικονομικά, θα έφευγε χωρίς να ανοίξει μύτη και χωρίς βεβαίως να πηδήσει από το μπαλκόνι. Και ούτε θα σκανδαλιζόταν η κοινωνία, γιατί ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος γραμματέας υπουργείου είναι που φεύγει. «Όλα έγιναν λάθος» πιστεύει ο Καραχάλιος και δεν βλέπει πώς μπορεί να μαζευτεί όλο αυτό το πράγμα. Ούτε κι εμείς, αλλά δεν θα βάλουμε τα κλάματα κιόλας…