ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Πετρέλαιο

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Θαν.Νικολαΐδης @panafonet.gr, γράφει: «Το πετρέλαιο… αφηνίασε. Η παγκόσμια αγορά αναστατώθηκε. Η ημεδαπή αλητεία περίμενε. Να η ευκαιρία, ο πλούτος, το εύκολο κέρδος. Θα “χώσουμε” παντού το πετρέλαιο. Την τιμή του, για να διαμορφώσει τις τιμές. Το προϊόν μας (ντομάτες, ρύζι…) κι ας μην έχει να κάνει με το πετρέλαιο και την τιμή του. Ο κόσμος δεν θα το χάψει. Ωστόσο, ποιος τον λογαριάζει; Θα “κλωτσήσει”, θα θυμώσει, θα το πάρει απόφαση και θα σφίξει το ζωνάρι.

Ένας κόσμος που κινείται με πετρέλαιο, αναπνέει τις αναθυμιάσεις του και του ρυθμίζει τη ζωή. Χωρίς να μπορεί να παρέμβει, να κόψει τη ρίζα του κακού. Τόσο μακρινοί είναι οι δράστες, τόσο απρόσιτα τα κέντρα που αποφασίζουν… Μόνο με ξόρκια κι ευχές παρεμβαίνεις. Τα κέντρα αποφασίζουν. Μακρινά κι απρόσιτα. Με “εργαλείο” (πετρέλαιο) δυνατό, μοναδικό στο είδος του.

Πετρέλαιο που ξεκινάει πολέμους. “Μαύρος χρυσός”, που τον προτιμούν για να πωλούν τα προϊόντα τους χρυσάφι, για να ελέγχουν τις χώρες που τον παράγουν κι εκείνες που τον ξοδεύουν. Παραμένοντας στη “μονολιθικότητα” του καυσίμου και παραμερίζοντας εναλλακτικές πηγές ενέργειας, ήπιες, “καθαρές”, πιο άφθονες. Και ανεξάντλητες στον χρόνο.

Στην εισαγόμενη αλητεία, προστίθεται και η ντόπια. Έμποροι, παραγωγοί και διακινητές φόρτωσαν στο πετρέλαιο τη μανία τους για κέρδος και κάνουν χάζι τον κοσμάκη που τρέχει και δεν (τους) προλαβαίνει. Και πριν “πάρει” το καύσιμο, αλλάζουν οι τιμές στα ράφια. Με ταχύτητα ηλεκτρονική και με του εκμεταλλευτή το μάτι να γυαλίζει. Για (εύκολο) κέρδος (διάβαζε αισχροκέρδεια), που δεν έχει όρια και πέρατα. Σε “σύστημα” που μας επέβαλε η νίκη του καπιταλισμού. Σε χάος όπου δεν διακρίνονται θύτες και θύματα.

Κάτι άλλο, που μας το είπε φίλος τέως μετανάστης:

“Τέλειωσα το ωράριό μου στο εργοστάσιο. Φεύγοντας, “πήρα” ένα κλειδί, φτηνό και ασήμαντο. Την άλλη μέρα, με περίμεναν 2-3 έξω απ΄ το σπίτι μου. Ήταν η “επιτροπή”.

Για αναζήτηση του εργαλείου, με έλεγχο. Με τη σχετική άδεια, μπήκαν στο σπίτι μου. Έψαξαν, βρήκαν το κλειδί. Πάσκιζα να τους πείσω πως ήταν ελαττωματικό και σχεδόν πεταμένο. Δεν τους έπεισα. Με απέλυσαν. Έμεινα άνεργος. Για έξι μήνες έψαχνα για δουλειά”.

Το ημεδαπό αληταριό “χτύπησε”.

Τα ΄καναν λίμπα, σε σχολικό συγκρότημα της Αθήνας. Από κομπιούτερ μέχρι ελληνική σημαία. Θα συλληφθούν- είναι βέβαιο. Θα τιμωρηθούν- δεν ξεφεύγουν. Θα πληρώσουν (οι γονείς), οι ίδιοι θα φύγουν (σαν κύριοι) και ξανά μάγκες, ξανά κουκούλα, βανδαλισμούς και αλητεία.

Γιατί να μην πάρουμε “τα καλά” των Ευρωπαίων; Στη “στενή” τα παλικάρια κι όποιο αντέξει. Φυλακή χωρίς μετατροπές κι άλλα “μαλακτικά” που θεριεύουν… ηρωικές διαθέσεις. Μόνο τότε θα υπάρξει ελπίδα».