ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο Αντώνης

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ.Χατζηδάκης, πρώην δήμαρχος Βάμου, γράφει:

«Λευτέρη, Ακόμα μια φορά με συγκίνησες αφάνταστα με το χρονογράφημά σου “Ο ΑΝΤΩΝΗΣ”. Ένιωσα μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση γυρνώντας τον διακόπτη της μνήμης πολλά χρόνια πίσω.

Πρέπει να είναι 23 χρόνια.

Ήταν χειμώνας του 1985 και ο Αντώνης, όπως ακριβώς τον περιγράφεις, νοιαζόταν τότε για τα παιδιά της Αβησσυνίας τα οποία πεινούσαν, μάλλον πέθαιναν από πείνα. Μπήκε μπροστάρης σε μια προσπάθεια για την ανακούφιση και των παιδιών αυτών. Οργάνωσε λοιπόν μια ζωντανή συνάντηση, σήμερα τη λένε “Τηλεμαραθώνιο”, με ανθρώπους που θα ήθελαν να βοηθήσουν την προσπάθειά του αυτή, με την προσωπική παρουσία τους για να κάνουν τις προσφορές τους.

Αυτή η συνάντηση έγινε στους χώρους της Εθνικής Πινακοθήκης, απέναντι από το “Χίλτον”. Τότε ήμουν πρόεδρος της Κοινότητας Βάμου Χανίων και με απόφαση της μικρής τότε κοινωνίας του Βάμου, της κοινοτικής αρχής και των πολιτιστικών φορέων, την ημέρα της συνάντησης ήλθα στην Αθήνα για να προσφέρω την όποια συμμετοχή μας στην προσπάθεια του Αντώνη.

Βρέθηκα μέσα σ΄ ένα πλήθος κόσμου σημαντικού. Άνθρωποι της πολιτικής, της διανόησης, των γραμμάτων και των χρημάτων, όλοι μαζεμένοι εκεί. Πλησιάζω τον Αντώνη, με τον οποίον ήμασταν φίλοι, πράγμα για το οποίο εσύ ήσουν η αφορμή, γι΄ αυτό για άλλη μια φορά σ΄ ευχαριστώ. Μπροστά του είχε το μικρόφωνο, δεξιά του τον Γιάννη Ρίτσο και αριστερά του τη Μελίνα. Μόλις με βλέπει, μένει έκπληκτος και μού λέει: “Κι εσύ φίλε Γιάννη εδώ;». Σκύβει να φιληθούμε και του λέγω με νόημα:«Ο Βάμος με τα χείλια που έχει σε φιλεί», εννοώντας ότι η προσφορά μας δεν ήταν δα και η τρανταχτή.

Κάποιο λίγο λάδι και ένα μικρό ποσό χρημάτων σ΄ έναν “φάκελο” μικρό.

Τότε ο Αντώνης γυρνώντας στον Ρίτσο και τη Μελίνα άρχισε να τους λέει για την ασημαντότητά μου και τον Βάμο. Αισθάνθηκα αμήχανα και άβολα όταν έλεγε για μένα, αλλά υπέροχα όταν έλεγε για τον Βάμο. Τότε και οι δυο τους μειδίασαν, γιατί ο κάθε ένας κάτι γνώριζε από Βάμο.

Ο Ρίτσος τον Σταμάτη και η Μελίνα, εμένα, πάλι από εσένα Λευτέρη.

Μετά στο μικρόφωνο, αφού γύρεψε την προσοχή όλων, αναγγέλλει την προσφορά του Βάμου με τον τρόπο του, λες και ήταν τέτοια και τόση για να προκαλέσει τη μίμηση. Αυτός ήταν ο άδολος Αντώνης».