Εναλλακτικά Το αμάρτημα του Μαξίμου

ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ κρατούν το πολύ μία εβδομάδα. Μετά η επανάληψη κουράζει και η ανάγκη για εναλλαγή αναγκάζει τα ΜΜΕ- ιδίως την τηλεόραση- να αλλάξει ατζέντα. Μόνο που αυτό ισχύει με μια προϋπόθεση: να αφήσεις το θέμα να εξαντληθεί και να μην το τροφοδοτήσεις μόνος σου με πρόσθετα στοιχεία.

Είναι ο κανόνας που έχουν ψωμοτύρι οι επαγγελματίες διαχειριστές κρίσεων. Στη λογική αυτή κινείται το Μέγαρο Μαξίμου εδώ και τέσσερα χρόνια. Άλλωστε, ο Καραμανλής περιστοιχίζεται από πρώην και- όπως ανακαλύψαμε πρόσφατα- νυν δημοσιογράφους. Δηλαδή από τεχνικούς της επικοινωνίας. Από τα μπες-βγες Τσιτουρίδη στην κυβέρνηση ώς τις υποκλοπές ή την υπόθεση Βαρθολομαίου, η συνταγή ήταν η ίδια. Επιβολή σιωπητηρίου στους εμπλεκομένους. Κατενάτσιο στο μπρίφινγκ από τον Θόδωρο Ρουσόπουλο. Παραπομπή θεμάτων στη Δικαιοσύνη που, έπειτα από ανακρίσεις και κλήσεις μαρτύρων, κατέληγε στο μηδέν.

ΑΥΤΗ ΤΗ φορά όμως τα πράγματα ήρθαν διαφορετικά. Το πρόβλημα ήταν λίγο πιο κοντά στο Μαξίμου, λόγω της σχέσης Ζαχόπουλου με το πρωθυπουργικό ζεύγος. Να ήταν αυτός ο λόγος που το Πρωθυπουργικό Γραφείο παρέλαβε το DVD; Μπαίνοντας όμως σε αυτό το παιχνίδι, το Μαξίμου βρέθηκε να κατέχει- διά του Ανδριανού- υλικό που, μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου, έπρεπε να παραδοθεί στον εισαγγελέα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς ποινική δικονομία για να καταλάβει ότι οι άνθρωποι είχαν μπλέξει.

Η επίκληση επαγγελματικών απορρήτων είναι ένα έσχατο μέσο άμυνας για πολιορκούμενα συστήματα εξουσίας. Τη δεκαετία του ΄90, όταν το ζεύγος Κλίντον ήταν υπό έρευνα για πολλές διαφορετικές υποθέσεις, ο Λευκός Οίκος βρήκε την εξής λύση. Ανέθεσε κάθε σκάνδαλο σε έναν σύμβουλο- που ήταν δικηγόρος. Άρα μπορούσε να επικαλείται το απόρρητο των σχέσεων δικηγόρου- πελάτη, σε περίπτωση που καλείτο στην Εισαγγελία να καταθέσει. Ο πελάτης ήταν ο ίδιος ο Πρόεδρος!

Το ζεύγος Κλίντον ήταν δικηγόροι- άρα το μυαλό τους πήγε στο δικηγορικό απόρρητο. Ρουσόπουλος και Ανδριανός είναι δημοσιογράφοι- άρα μηχανεύτηκαν το απόρρητο του ρεπόρτερ. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις το τέχνασμα είναι καταχρηστικό. Είναι αυτονόητο πως ο Ανδριανός δεν πήγε στο ραντεβού ως δημοσιογράφος. Η νομική του θέση είναι ευάλωτη και, όπως παραδέχονται κυβερνητικές πηγές, φέρνει σε δύσκολη θέση την Εισαγγελία. Αν η Δικαιοσύνη δεν τον ξανακαλέσει, θα χρεωθεί το κουκούλωμα.

ΕΚΕΙ ΕΓΚΕΙΤΑΙ το σφάλμα του Μαξίμου. Οι χειρισμοί του έριξαν λάδι στη φωτιά και τροφοδότησαν το θέμα, αντί να το αφήσουν να εξαντληθεί. Όλοι θέλουν τώρα να μάθουν ποιος και γιατί έδωσε στον διευθυντή Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού το DVD, γιατί τον καλύπτει η κυβέρνηση και τι περιεχόμενο έχει το βίντεο. Όσο μένουν αναπάντητα αυτά τα ερωτήματα τόσο παραμένει στην επικαιρότητα η υπόθεση, φθείροντας τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τους ανθρώπους του.

Κάπως έτσι τα προβλήματα του Ζαχόπουλου έχουν πλέον γίνει αμαρτήματα του Μαξίμου. Η υπόθεση επιβεβαιώνει έναν άλλο παλιό κανόνα στη διαχείριση των πολιτικών σκανδάλων: τα σοβαρότερα ολισθήματα προκύπτουν στη συγκάλυψη. Ο Κλίντον δεν παραπέμφθηκε για τη μοιχεία με τη Μόνικα, αλλά για ψευδορκία, όταν αρνήθηκε ότι τη γνώριζε.