Γκολ γένους… θηλυκού

«Έβλεπα τα παιδιά στη γειτονιά μου να παίζουν ποδόσφαιρο και ήθελα να βρίσκομαι στην παρέα τους, να κλωτσάω κι εγώ την μπάλα και να βάζω γκολ στα αυτοσχέδια τέρματα. Τώρα, όχι μόνο παίζω ποδόσφαιρο, αλλά μπορώ επάξια να τους συναγωνιστώ».

Τρεις φορές την εβδομάδα πετάει τη σχολική τσάντα, φοράει τα γάντια και την αθλητική της φόρμα, και πιάνει… δουλειά κάτω από τα δίχτυα του τέρματος. Η Αρετή Μαθιουδάκη, μαθήτρια της Β΄ Γυμνασίου, άρχισε να κλωτσά τη «στρογγυλή θεά» σε ηλικία επτά ετών. «Μου άρεσε και δεν ήθελα να ασχοληθώ με κάποιο άλλο άθλημα. Έχει δράση και παράλληλα γυμνάζομαι. Ξεκίνησα να παίζω σε θέση αμυντικού και πιο συγκεκριμένα δεξί μπακ, ωστόσο με κέρδισε το τέρμα». Η αγάπη της μάλιστα για το ποδόσφαιρο είναι τόσο μεγάλη, που για να παρακολουθήσει τα μαθήματα στην ακαδημία της ομάδας «Ήφαιστος» στο Περιστέρι φεύγει από το σπίτι της τουλάχιστον ένα δίωρο πριν από την έναρξη της προπόνησης. Σε αυτούς μάλιστα που

ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΓΗΠΕΔΑ

Η «άνθηση» των γηπέδων 5χ5 άνοιξε τις πύλες του ποδοσφαίρου για το ωραίο φύλο

υποστηρίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα καθαρά αντρικό άθλημα, η 14χρονη παίκτρια απαντά: «Φαίνεται ότι δεν έχουν έρθει να μας δουν στο γήπεδο».

Η περίπτωση της Αρετής δεν είναι η μοναδική. Όλο και περισσότερα κορίτσια πια μαθαίνουν τα μυστικά της σωστής εκτέλεσης του φάουλ, αλλά και ενός επιτυχημένου γκολ στις ακαδημίες ποδοσφαίρου. Το ενδιαφέρον, όπως αναφέρουν οι ιδιοκτήτες των ακαδημιών, είναι ιδιαίτερα αυξημένο τα τελευταία πέντε χρόνια, από τότε δηλαδή που άνθησαν τα γήπεδα 5×5.

Σήμερα μόνο στο Λεκανοπέδιο τα γήπεδα αυτά ξεπερνούν τα 150. «Μέχρι τότε δύσκολα θα βλέπαμε κορίτσια να παίζουν μπάλα στις αλάνες», λέει ο κ. Μιχάλης Παπαδόπουλος, υπεύθυνος ποδοσφαιρικής ακαδημίας στην περιοχή του Γέρακα.

Όπως αναφέρει ο κ. Μανώλης Φουρνιανάκης, πρόεδρος στον ποδοσφαιρικό όμιλο «Ήφαιστος», στο γυναικείο τμήμα που χαίρει πολλών διακρίσεων, το 99% των κοριτσιών μπαίνει στο γήπεδο γιατί θέλει να μάθει μπάλα. «Στην ακαδημία μας έχουμε ποδοσφαιριστές γένους θηλυκού από 7 έως 18 ετών». Τα μαθήματα στις ακαδημίες κοστίζουν από 30 έως 50 ευρώ τον μήνα.

«Δεν λείπει το ταλέντο»
Αν και τα κορίτσια, όπως λέει ο προπονητής κ. Νίκος Ίσαρης, ξεκινούν δύο με τρία χρόνια αργότερα από τα αγόρια, δηλαδή σε ηλικία 7 και 8 ετών, δεν φαίνεται να υστερούν κατά τη διάρκεια των προπονήσεων. «Δεν τους λείπει το ταλέντο. Αντιθέτως, υπάρχουν πολύ καλές παίκτριες κι αυτό φαίνεται από τα πρώτα κιόλας μαθήματα στη σέντρα». Στο τεχνικό κομμάτι της προπόνησης πάντως και συγκεκριμένα στις πάσες, την εκτέλεση των σουτ, τις ντρίπλες, ακόμη και τις κεφαλιές αντεπεξέρχονται, όπως σημειώνει, εξίσου καλά με τα αγόρια. Στις περισσότερες ακαδημίες ποδοσφαίρου, τα κορίτσια έως 13 ετών προπονούνται σε μεικτά τμήματα, ενώ μετά ενσωματώνονται στο δυναμικό των γυναικείων ομάδων, οι οποίες στην Ελλάδα φτάνουν τις 45.

«Όταν είπα στις φίλες μου ότι θα ξεκινήσω μαθήματα ποδοσφαίρου, παραξενεύτηκαν. Αυτή η αντίδραση όμως δεν είναι μεμονωμένη. Στην Ελλάδα επικρατεί η αντίληψη ότι το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα και γι΄ αυτό μια γυναίκα δεν μπορεί να παίξει», λέει η μαθήτρια της Α΄ Λυκείου, Μαρία Θεοδωράκη. Αν και οι υποχρεώσεις της στο σχολείο είναι ιδιαίτερα αυξημένες, προσπαθεί να βρίσκει αρκετό χρόνο και για το αγαπημένο της άθλημα. «Αν θέλεις κάτι πραγματικά, μπορείς να τα προλάβεις όλα».


Ετοιμάζεται για το δικό της Εuro!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ερασιτεχνική η ματιά που ρίχνουν στο ποδόσφαιρο οι γυναίκες. Από το 1990 η Εθνική Ομάδα Γυναικών σημειώνει μεγάλες επιτυχίες. Πέρυσι μάλιστα μπήκε στην κατηγορία των 25 καλύτερων ομάδων της Ευρώπης και ετοιμάζεται πυρετωδώς για το γυναικείο Εuro που θα πραγματοποιηθεί το 2009 στη Φινλανδία. «Έπαιζα ποδόσφαιρο από το 2002 και πέρυσι μπήκα στην Εθνική Ομάδα Γυναικών, η οποία αποτελείται κυρίως από νέα κορίτσια», λέει η 16χρονη παίκτρια Άννα Πατεστή, η οποία παίζει… άμυνα. Τέσσερις φορές την εβδομάδα πατάει το χορτάρι και έπειτα από ένα ολιγόλεπτο ζέσταμα, αρχίζει τα δυνατά σουτ, αλλά και τις ασκήσεις με την μπάλα.

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο προπονητής της κ. Δημήτρης Μπατσίλας, το γυναικείο ποδόσφαιρο είναι ακόμη υποβαθμισμένο σε σύγκριση με άλλες χώρες. Στη χώρα μας οι παίκτριες δεν ξεπερνούν τις 800, τη στιγμή που στη Γαλλία είναι 200.000 παίκτριες ποδοσφαίρου. «Το πρόβλημα με το γυναικείο ποδόσφαιρο είναι ότι ξενίζει τους περισσότερους. Αυτός είναι και ο λόγος που στους αγώνες μας, οι φίλαθλοι στις κερκίδες δεν ξεπερνούν τους 100 κι αυτοί είναι τα μέλη της οικογένειας των κοριτσιών και μερικοί φίλοι».