Γνώμη

Παρερμηνεία της απαίτησης

Όταν η απαίτηση «βαφτίζεται» μιζέρια, δυο πράγματα συμβαίνουν. Είτε οι λέξεις παραποιούνται είτε παρερμηνεύονται, λόγω άγνοιας της ελληνικής.

Στο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί στον Παναθηναϊκό (αλλά και στην ΑΕΚ) θα προσθέταμε άλλη μια λέξη: τη διαμαρτυρία.

Η πλειονότητα των «πράσινων» οπαδών δεν συμβιβάζεται με τα τεκταινόμενα, διαμαρτύρεται. Και δεν μιλάμε για τριάντα ή σαράντα άτομα, τα οποία καθυβρίζουν. Μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες φίλους του Παναθηναϊκού, που γνωρίζοντας ότι αυτή η ομάδα έχει πετύχει άθλους, έχει παρατάξει άσους, έχει νικήσει κολοσσούς, αρνούνται να ανάψουν θυμιάματα.

Στην επέτειο των 100 χρόνων της μεγάλης αυτής ομάδας, κάποιοι υπάλληλοι έμειναν στους τύπους και όχι στην ουσία.

Μέχρι και ο Γιώργος Βαρδινογιάννης με το ζόρι μπήκε στο πλάνο, για να χωρέσουν οι άλλοι… Στην ΑΕΚ η ηγετική τάξη έχει ξεχάσει τον Νεστορίδη, τον Παπαϊωάννου, τον Μαύρο, τον Μπάγιεβιτς, τον Μανωλά. Ξέχασε την ομάδα των πρωταθλημάτων, της θεαματικής μπάλας. Η διοίκηση Νικολαΐδη καθιέρωσε νέο ποδοσφαιρικό ημερολόγιο και υποσχέθηκε ανάκαμψη σε τέσσερα χρόνια. Ζήτησε συμπαράσταση άνευ όρων. Την πήρε. Τι ανταπέδωσε άραγε;