[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] «Ασυνείδητοι» ψηφοφόροι

Ξεστομίστηκε κι αυτό. Το δήλωσε ένας από τους «300» με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου.

Πρώτο στάδιο, η συνειδητοποίηση της δύναμης που κρύβει η συγγνώμη: «Κάποιοι», είπε, «έπρεπε να είχαν βγει και να είχαν πει στον κόσμο της Ν.Δ., ο οποίος είναι αγανακτισμένος επειδή υπάρχει και το προηγούμενο με τον διοικητή του ΙΚΑ, μια…»… συγγνώμη, εννοούσε.

Δεύτερο στάδιο, η αυτοκριτική: «Γιατί λέει ο άλλος, εμείς κύριοι σας ψηφίσαμε γιατί δεν συμφωνούσαμε με τη δημόσια εικόνα και τη λογική της προηγούμενης κυβέρνησης. Γίνατε κυβέρνηση και εσείς και συμπεριφέρεστε με έναν τρόπο προκλητικό για τη συνείδησή μας και την κουλτούρα μας».

Τρίτο στάδιο, η απαξίωση των άλλων: «Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου χώρου. Τι να κάνουμε; Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!».

Και για όσους δεν κατάλαβαν- γιατί άλλο να έχει κανείς τη χαρά να τον ακούει και άλλο να τον διαβάζει-, όσοι δεν ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές την κυβέρνηση είναι, το λιγότερο, λάτρεις της διαφθοράς, της «κουμπαριάς», των «κολλητών» και άλλα πολλά!

Ας χρησιμοποιήσουμε απλά μαθηματικά για να ακολουθήσουμε αναλυτικότερα το συγκεκριμένο σκεπτικό: το 61,8% των ψηφοφόρων έχουν συνείδηση κλέφτη και κουλτούρα κομπογιαννίτη! Δεν το λέω εγώ! Από τα συμφραζόμενα του κυρίου βουλευτή τι άλλο να καταλάβει κανείς;

Συνεπώς, το μπλε χρώμα συμβολίζει την αγνότητα των προθέσεων και τη διαφάνεια των πράξεων, ενώ το πράσινο, το κόκκινο, το πορτοκαλοκόκκινο κ.τ.λ… ας μη χαρακτηρίσω τι συμβολίζουν καλύτερα!

Έτσι, για να συνειδητοποιούμε πού και πού, τι πιστεύουν για εμάς όσοι μας κυβερνούν- ή έστω κάποιοι από αυτούς.