«Δεν μπορώ να τους κόψω το τσιγάρο»

«Δεν μπορείς να βάλεις απαγορεύσεις στον Έλληνα. Γιατί να τσακωθώ εγώ με τον πελάτη για το κάπνισμα, για να μην ξανάρθει;». Αυτή είναι η πρώτη αντίδραση μετά την καθολική απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους, στην οποία προβαίνουν η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές χώρες.

Σε τελευταίο οχυρό των καπνιστών στην Ευρώπη τείνει να μετατραπεί η Ελλάδααφού τα μέτρα για τον περιορισμό του καπνίσματος που ξεκίνησαν να ισχύουν το 2002 σε καφετέριες, εστιατόρια και άλλους δημόσιους χώρους φαίνεται ότι έγιναν… στάχτη.

Το ενδεχόμενο να γίνει της… Γαλλίας, που από την Πρωτοχρονιά τέθηκε σε ισχύ η καθολική απαγόρευση του καπνίσματος, μάλλον δεν βρίσκει σύμφωνη τη συντριπτική πλειονότητα των εστιατόρων. «Δεν συμφωνούμε με την καθολική απαγόρευση. Η πρότασή μας είναι να επιδοτηθούν οι επιχειρήσεις να εγκαταστήσουν σύγχρονη τεχνολογία απομάκρυνσης του καπνού. Έτσι δεν θα υπάρχει κάπνα πουθενά. Αυτό έχω κάνει εγώ στο εστιατόριό μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων κ. Γιάννης Τσάκος.

Σε ό,τι αφορά τα ισχύοντα μέτρα για το κάπνισμα στην Ελλάδα παρατηρεί: «Ποιος κοροϊδεύει ποιον; Ενώ μας υποχρεώνουν να έχουμε μία νοητή γραμμή για να χωρίζεται ο χώρος σε καπνιστών και μη καπνιστών, δεν μας επιτρέπουν να έχουμε έξω φουγάρα για να βγαίνει ο καπνός».

Καφές και τσιγάρο αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διασκέδασης του Έλληνα και η απαγόρευση του καπνίσματος θα είναι δύσκολο να τηρηθεί, σημειώνει ο κ. Χαράλαμπος Καμπιώτης, υπεύθυνος καφετέριας στη Χαλκίδα. Μια ενδεχόμενη απαγόρευση, σύμφωνα με τον ίδιο, θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τον τζίρο στις καφετέριες και τα νυχτερινά κέντρα, καθώς «ο χρόνος παραμονής στα μαγαζιά των καπνιζόντων που συνήθως πίνουν και περισσότερο θα ελαττωθεί», συμπληρώνει.

Οι μη καπνιστές από την άλλη, βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο να ισχύσει στην Ελλάδα η καθολική απαγόρευση. «Ένα τέτοιο μέτρο θα ήταν ιδανικό και θα ωφελούσε πρώτα απ΄ όλα τους καπνιστές», λέει ο πρόεδρος του Αντικαπνιστικού Συλλόγου Ελλάδος κ. Γιώργος Χρυσανθόπουλος. «Υποτίθεται ότι στα εστιατόρια το 50% των τραπεζιών είναι για τους μη καπνιστές. Αυτό όμως δεν ισχύει. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόλις το 5-10% των τραπεζιών είναι για τους μη καπνιστές. Ακόμη και στις δημόσιες υπηρεσίες- στις εφορίες, τις τράπεζες, το ΙΚΑ- οι υπάλληλοι καπνίζουν. Και να μην ξεχνάμε ότι το πρόστιμο στην Ελλάδα είναι μόλις 150 ευρώ ενώ σε άλλες χώρες φτάνει τα 750».

«Συμφωνώ αν και καπνιστής»
Αν και καπνιστής ο κ. Δημήτρης Βουνίσιος, εύχεται η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χώρων. «Ναι μεν η απαγόρευση είναι ένα αντιδημοκρατικό μέτρο, στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως θα συμβάλλει στη βελτίωση του επιπέδου υγείας του πληθυσμού».

Αντίθετος με το ενδεχόμενο της καθολικής απαγόρευσης είναι ο ιδιωτικός υπάλληλος και καπνιστής κ. Θοδωρής Καραουλάνης. Εδώ και αρκετό καιρό έχει ανοίξει μία συζήτηση στο Ίντερνετ με θέμα «Ενάντια στην απαγόρευση του καπνίσματος στην Ελλάδα». Ένα από τα βασικά του επιχειρήματα είναι ότι «δεν μπορεί το κράτος να απαγορεύει το κάπνισμα σε ένα μπαρ όταν ο επιχειρηματίας θέλει να διαθέσει την περιουσία του σε καπνιστές. Επεμβαίνει στην ατομική ελευθερία. Επιπλέον, αφού φορολογείται το τσιγάρο που αγοράζω, γιατί πρέπει να πληρώνω πρόστιμο για τη χρήση του;».

«Η σωστή λύση κατά τη γνώμη μου είναι να τηρούνται σωστά οι θέσεις καπνιζόντων και μη που ήδη υπάρχουν στα μαγαζιά», σημειώνει ο κ. Αλέξης Καρυπίδης, που παρ΄ όλο που έχει κόψει το τσιγάρο τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, καταλαβαίνει τον εθισμό ενός καπνιστή.


Πρόστιμο 3.000 ευρώ στους απείθαρχους!

Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ επέβαλε αυστηρή αντικαπνιστική νομοθεσία τον Μάρτιο του 2004, απαγορεύοντας το τσιγάρο στις παμπ, τα εστιατόρια και τους κλειστούς χώρους εργασίας. Όποιος βρεθεί να καπνίζει σε απαγορευμένη τοποθεσία αντιμετωπίζει πρόστιμο μέχρι και 3.000 ευρώ. Αν και αρχικά υπήρξαν φόβοι ότι η απαγόρευση του καπνίσματος δεν θα τηρηθεί, οι περισσότεροι καπνιστές συμμορφώθηκαν με τους νέους κανόνες. Στο Ην. Βασίλειο το κάπνισμα απαγορεύεται σχεδόν σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους.

Η απαγόρευση του καπνίσματος στην Ιταλία- σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους από τον Ιανουάριο του 2005-έγινε δεκτή με αντιδράσεις.

Ορισμένοι ιδιοκτήτες μπαρ και εστιατορίων διαμαρτυρήθηκαν έντονα επισημαίνοντας πως η απαγόρευση του καπνίσματος έρχεται σε αντίθεση με την κουλτούρα του Ιταλού που συνδέει την έξοδό του με το τσιγάρο στα καφέ και στα μπαρ.

Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα λίγες εβδομάδες ύστερα από την ισχύ του μέτρου, οι πωλήσεις τσιγάρων έπεσαν μέχρι και 20%. Η Μαδρίτη, η Λα Ριόχα, η Καστίλη, η Λεόν και η Βαλένθια, που αρνήθηκαν να επιβάλουν τους περιορισμούς του καπνίσματος, τιμωρήθηκαν με στέρηση των πόρων που διατέθηκαν για την επιβολή του μέτρου. Ωστόσο, από την εφαρμογή του, 1,2 εκατομμύρια Ισπανοί σταμάτησαν το κάπνισμα αλλά 9 εκατομμύρια συνεχίζουν να καπνίζουν.


Τοξικές βόμβες είναι τα μπαρ

ΣΤΑ ΟΡΙΑ της τοξικότητας φτάνουν οι συγκεντρώσεις των επικίνδυνων μικροσωματιδίων- ΡΜ1 και ΡΜ2,5-στα μπαρ, λόγω του καπνίσματος όπως δείχνει έρευνα που πραγματοποίησαν φοιτητές του τμήματος Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο πλαίσιο μεταπτυχιακού προγράμματος (επιβλέπων καθηγητής Μ. Σανταμούρης). Οι συγκεντρώσεις έφτασαν έως 265 φορές πιο πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Η μελέτη έγινε σε 10 μπαρ της Αθήνας και ο μέσος όρος συγκεντρώσεων στο εσωτερικό των καταστημάτων ήταν 569 έως 3.528

μg/m για τα ΡΜ 2,5 και 567 έως 2.297 μg/m για τους νανορύπους ΡΜ 1. Σημειώνεται ότι όριο για τα ΡΜ1 δεν έχει θεσπιστεί ενώ για τα ΡΜ2,5 αναμένεται να εκδοθεί ευρωπαϊκή οδηγία με όριο τα 25 μg/m. Τα μικροσωματίδια εισχωρούν βαθιά στους πνεύμονες προκαλώντας φλεγμονές οι οποίες οδηγούν σε αναπνευστικά προβλήματα ή μόνιμες βλάβες. Περιέχουν εξαιρετικά τοξικές χημικές ουσίες, όπως βαρέα μέταλλα και έχουν συσχετιστεί με διάφορες μορφές καρκίνου.