Κόκκινη κάρτα

Λάθη… έτσι ξαφνικά

Οι νέοι παράγοντες που μπήκαν στο ποδόσφαιρο και τη Σούπερ Λίγκα υποτίθεται ότι θα έφερναν νέα πνοή και θα ακολουθούσαν μοντέρνες μεθόδους. Αυτό έλεγε πως θα κάνει και ο Αντώνης Ρέμος, αλλά στην πορεία ο τραγουδιστής… λοξοδρόμησε.

Ο Ρέμος ήθελε να εκσυγχρονίσει και να εξυγιάνει τον Ηρακλή. Βασίστηκε στον Γιοβάνοβιτς, τον στήριξε και εισέπραξε μεγάλες χαρές, όπως τα σπουδαία «διπλά» απέναντι στην ΑΕΚ και την Ξάνθη.

Και ξαφνικά, ο γαλουχημένος στον σκληρό κόσμο της νύχτας Ρέμος, νικήθηκε

ΜΑΝΕΛ ΦΕΡΕΡ

Ο Ισπανός ατζέντης άλλαξε γειτονιά όχι όμως και μεθόδους. Το πρώτο θέμα ήταν ο Γιοβάνοβιτς

από έναν ατζέντη! Απίστευτο πόσο εύκολα λύγισε και πρόδωσε τα πιστεύω του…

Ο νεόκοπος παράγοντας, αντί να επενδύσει στον τεχνικό, άκουσε τους καλοθελητές που του έφτιαξαν το προφίλ του Μανέλ Φερέρ.

Ο τέως υπεύθυνος των μεταγραφών του Άρη, αρχίζει να λύνει και να δένει στον Ηρακλή.

Επί του παρόντος, έδεσε… φιόγκο τον Ρέμο και ο Γιοβάνοβιτς απολύθηκε (ή οδηγήθηκε στην έξοδο λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων). Τέτοια δύναμη έχει ο Ισπανός;

Μα, είναι πασιφανές! Υποσχέθηκε νέους ποδοσφαιριστές, αξιόλογες μεταγραφές και ποιος ξέρει τι άλλες συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.

Στο άκουσμα του κέρδους (αγωνιστικού και μη), ο Αντώνης Ρέμος δεν το πολυσκέφτηκε.

Και ο Φερέρ μετά τον Άρη βρήκε γήπεδο να κάνει τα παιχνιδάκια του. Έφερε τον Όγιος, οδήγησε στην Ελλάδα τον Φερνάντεθ, μεσολάβησε ώστε να αγωνιστούν στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Κόκε και η υπόλοιπη παρέα από την Ιβηρική Χερσόνησο. Η επιρροή του στις ΠΑΕ της Σούπερ Λίγκας διευρύνεται με γοργούς ρυθμούς. Ο σκοτεινός του ρόλος αρχίζει να προκαλεί ερωτηματικά. Οι παράγοντες δεν διστάζουν να βάζουν στη ζυγαριά την αξιοπιστία τους και δεν φοβούνται μήπως βγουν χαμένοι.

Ήδη αποδείχθηκε πως το πρόβλημα του Ηρακλή δεν ήταν ο Γιοβάνοβιτς. Ο Άρης που είχε προπονητή (Μπάγιεβιτς) στον πάγκο, πέρασε με άνεση και εξασφάλισε τους βαθμούς στο τοπικό ντέρμπι. Ο Ηρακλής με τον… αόρατο τεχνικό, υποτάχθηκε στη μοίρα του. Ή καλύτερα, η διοίκησή του παραδόθηκε εντελώς στον Φερέρ.


Έχει ξεχάσει ποιος είναι ο ρόλος του διαιτητή

Ο Γιώργος Κασναφέρης θεωρεί εαυτόν γνήσιο μέλος του εγχώριου «σταρ σύστεμ» της διαιτησίας. Υποπίπτει σε λάθη και του δίνουν συγχωροχάρτι. Επανέρχεται έπειτα από σιωπηρή τιμωρία (γιατί οι παρατηρητές του βάζουν υψηλό βαθμό!) και εμφανίζεται λες και δεν έβαλε μυαλό. Κοινώς, κάνει ό,τι γουστάρει!

Το χειρότερο όλων; Θεωρεί πως είναι ο σπουδαιότερος όλων και βρίσκεται πάνω από το άθλημα. Ο Κασναφέρης συνήθως είχε την τύχη να του δίνουν τα λεγόμενα «δύσκολα παιχνίδια». Σε αυτό το πρωτάθλημα, τα έκανε μαντάρα σε ήσσονος σημασίας ματς και λειτούργησε λες και ήθελε να προκαλέσει τη δημοσιότητα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη το βράδυ του Σαββάτου στην Τούμπα ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Ο ρέφερι έδειξε τρία λεπτά καθυστέρηση και μόλις συμπληρώθηκε ο εξτρά χρόνος την έκανε με… ελαφρά πηδηματάκια! Ας δεχθούμε πως ξέφυγε από τον χρόνο ή ότι κράτησε λίγο παραπάνω τον αγώνα. Αλλά να κάνει πάσα τη σφυρίχτρα του στον τέταρτο διαιτητή με αστεία δικαιολογία; Ο διεθνής διαιτητής άφησε τον Κουκλομένο να ολοκληρώσει το ματς και να αγωνιστεί για τέσσερα ή πέντε (!) δευτερόλεπτα, επικαλούμενος ζαλάδα. Αν τον είχαν επηρεάσει τα υβριστικά συνθήματα των οπαδών του ΠΑΟΚ, όφειλε να δώσει εντολή να γίνουν προειδοποιήσεις από τα μεγάφωνα ή να διακόψει την αναμέτρηση. Δεν έκανε τίποτα και προτίμησε το χριστουγεννιάτικο σόου. Με την αλλόκοτη συμπεριφορά του, ο δήθεν ζαλισμένος Κασναφέρης μάς ζάλισε!

Διότι δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να παίρνει τα μπογαλάκια του και να φεύγει από το γήπεδο. Ούτε να το παίζει υπέρτατος άρχων και κριτής των πάντων. Ειδικά αν νωρίτερα ο ίδιος ρέφερι στον αγωνιστικό τομέα υπέπεσε σε σοβαρά λάθη, δεν έδωσε δύο πέναλτι υπέρ του ΠΑΟΚ και δεν απέβαλε τον Γεωργιάδη.

Είναι πλέον καιρός οι επικεφαλής της ελληνικής διαιτησίας να ασχοληθούν επισταμένα με το… φαινόμενο Κασναφέρης. Εκτός πια και αν δεν μπορεί κανείς να βάλει φρένο στο ρεσιτάλ του συγκεκριμένου ρέφερι.


Το ταλέντο που πεινάει και χάνεται

Στην περίπτωση του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, ακόμη και οι δείκτες των ζυγαριών… τρελαίνονται!

Γιατί ο σέντερ του Ολυμπιακού τρώει το… καταπέτασμα και το βάρος του ακολουθεί σταθερά ανοδική πορεία. Αντίθετα, φυσικά, με τα δεδομένα ενός αθλητή.

Ο Σχορτσιανίτης έχει να αποδώσει καλό μπάσκετ από το καλοκαίρι του 2006. Τότε, έπειτα από θαυμάσια σεζόν με τον Ολυμπιακό κλήθηκε στην Εθνική του Γιαννάκη και ήταν το μεγάλο όπλο στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας. Οι αλκυονίδες ημέρες του Σοφοκλή διήρκεσαν ελάχιστα. Η επόμενη περίοδος τον βρήκε στο ναδίρ και αμέσως μετά έφτασε πολύ χαμηλότερα. Το μεγάλο ταλέντο πετάχθηκε στα σκουπίδια και η γεμάτη ατασθαλίες ζωή του τον οδηγεί στην (αθλητική)

απαξίωση.

Ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Σχορτσιανίτη υφίσταται ένας υπόγειος πόλεμος. Οι δύο πλευρές φτάνουν στα άκρα, καθόσον αμφότερες φοβούνται ποιος θα πάρει την ευθύνη ενός διαζυγίου. Ο Ολυμπιακός πόνταρε στον παίκτη μέχρι το 2010, επένδυσε πάνω του και θέλει να τον συνετίσει με μια διακοπή συμβολαίου. Ο σέντερ που κουβαλά πάνω από 180 (!) κιλά, αρνήθηκε το καλοκαίρι να μεταβεί σε κέντρο όπου πάνε οι αστέρες του Χόλιγουντ, ενώ δεν πήγε ούτε στην Ελβετία για να ακολουθήσει ειδικό πρόγραμμα αποθεραπείας. Ήθελε να μην μπει κανένας όρος για το βάρος του και αν επέστρεφε στα κανονικά του κιλά (κοντά στα 155), να μη δίνει σε κανέναν λογαριασμό.

Η μοναδική δημόσια εμφάνιση του Σχορτσιανίτη ήταν στην επίσημη παρουσίαση της ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού. Ο «Σόφο» μονοπώλησε το ενδιαφέρον όλων και μπήκαν στην… πάντα οι υπόλοιπες δυνατές μεταγραφές των Αγγελόπουλων. Ο παίκτης εξακολουθεί να πουλάει. Ο Ολυμπιακός έδειξε πως τον χρειάζεται σε επικοινωνιακό επίπεδο. Αλλά η επιμονή της διοίκησης να ποντάρει πάνω στον παίκτη, θυμίζει την επιμονή ενός χαρτοπαίχτη σε ένα καμένο χαρτί. Γιατί ο ίδιος ο Σχορτσιανίτης, αδυνατεί να βοηθήσει τον εαυτό του και σταδιακά μπαίνει στην ατέλειωτη κατηγορία των χαμένων ταλέντων…