[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Κολασμός Vs σωφρονισμού

ΑΝ Η ΕΝΝΟΙΑ του σωφρονισμού ορίζεται από το πείσμα των δικαστικών αρχών έναντι της επιτακτικής ανάγκης του Αιμίλιου Μεταξόπουλου να αντιμετωπίσει εκτός φυλακής τα σοβαρότατα προβλήματα υγείας του ή ακόμη και από την επιπρόσθετη πειθαρχική ποινή που επιβλήθηκε σε κρατούμενο επειδή (εν έτει 2007) κατείχε στο κελί του φυλλάδια πολιτικού κόμματος εκπροσωπουμένου στη Βουλή, το σύστημα μάλλον πάσχει ανησυχητικά. Αν αντιθέτως ορίζεται από την απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης να «χαρίσει» τη μισή ποινή σε νεαρούς κρατουμένους που παρακολουθούν εκπαιδευτικά προγράμματα εντός φυλακής, τότε μάλιστα. Η τιμωρία (επιβεβλημένη ασφαλώς σε περιπτώσεις παραβατικότητας) έχει στόχο. Την επανένταξη στην κοινωνία ατόμων κατά το δυνατόν βελτιωμένων, με καταλαγιασμένη την επιθυμία να την εκδικηθούν. Η ευεργετική ρύθμιση του κ. Χατζηγάκη, που συνέπεσε με τα Χριστούγεννα, έδωσε ένα άρωμα πολιτισμού σε ένα σύστημα που, κατά τα άλλα, νοσεί. Επισήμως οι φυλακές ονομάζονται σωφρονιστικά καταστήματα. Είναι γεγονός όμως, ότι μόνο τον σωφρονισμό δεν επιδιώκουν. Με δεδομένη την ύπαρξη κυκλωμάτων, τα οποία ουδείς υπουργός Δικαιοσύνης αγγίζει, στις φυλακές- όπως και στον έξω κόσμο άλλωστε- ένας νόμος τηρείται. Ο νόμος του χρήματος. Αν διαθέτεις, περνάς καλά. Κανείς δεν σου χαλάει χατίρι. Ούτε καν (ως προέκταση του νοσηρού συστήματος) οι αρμόδιοι να κρίνουν τις αιτήσεις αποφυλάκισης, που, δυστυχώς, μόνο τα αντικειμενικά κριτήρια δεν λαμβάνουν υπ΄ όψιν. «Ασθενείς» που σφύζουν από υγεία συχνά δεν δυσκολεύονται να πείσουν το δικαστήριο αναστολών για την ανάγκη αποφυλάκισής τους, σε αντίθεση με πολλούς πραγματικά άρρωστους που- ατυχώς για τους ίδιους- εκτίουν ήδη μια βαρύτερη και μη μετατρέψιμη ποινή. Ουδείς ασφαλώς επιθυμεί να τους απαλλάξει από τις… αμαρτίες τους, αλλά, πώς να το κάνουμε, ο πολιτισμός ενός σύγχρονου κράτους δικαίου επιβάλλει μια ανάλογη αντιμετώπιση. Διαδίδεται ευρέως πως η κρίση του εν λόγω δικαστηρίου επηρεάζεται από έναν… ειδικό χειρισμό, στον οποίο ειδικεύονται συγκεκριμένοι δικηγόροι. Φήμες; Η διάψευση ή η τεκμηρίωσή τους δεν είναι ανέφικτη. Αντιθέτως κρίνεται επιβεβλημένη.

Αρκεί οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι να έχουν προετοιμαστεί για το χειρότερο.

Έχοντας πάντα υπ΄όψιν ότι τουλάχιστον το δίκαιο θα δηλώσει ευγνώμον…