[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Cheer up!

ΦΤΑΣΑΜΕ ξαφνικά στον απολογισμό της χρονιάς, χωρίς να πάρουμε είδηση πώς ήρθε και πώς φεύγει τούτο το σκοτεινό και…

κατασκοπικό ΄007. Πίσω μας, πυρκαγιές, κλιματικά θρίλερ και ασύστολα πολιτικά τερτίπια…

Μπροστά μας; Μια υποψία ελπίδας από τις υποψηφιότητες μιας γυναίκας και ενός μαύρου για την κορυφή της υπερδύναμης;

Μήπως κι ένα παραθυράκι ανάσας από την (αναγκαστική) συμφωνία για τη διάσωση της Γης στο Μπαλί; Η δικαίωση ή η ματαίωση θα φανεί πριν αλέκτορα φωνήσαι… 2009 (ραντεβού τέτοια εποχή του χρόνου).

Το 2008 προ των πυλών… Και ο προσωπικός απολογισμός; Πώς μετράμε τα καλά της ζωής, πώς αξιολογούμε άραγε τον χρόνο που κυλά; Τι λέμε, ας πούμε, για το 2002, όταν κοιτάμε πίσω; Μμμμ, εκείνη την Πρωτοχρονιά δεν ήμασταν στο Βερολίνο; Κι εκείνο το υπέροχο οδοιπορικό στην έρημο της Πέτρας και η πασχαλινή εξόρμηση με την παρέα στη Βεργίνα, εκείνη τη χρονιά δεν ήταν; Τότε δεν κάναμε εκείνο το φοβερό μασκέ πάρτι; «Θυμάσαι»; Πόσα ταξίδια, πόσοι φίλοι, πόσα γλέντια. Να ένα μετράρι ζωής που αξίζει να τη ζεις. Οι μέρες της γκρίζας καθημερινότητας πέρασαν πανομοιότυπες, χωρίς αποτυπώματα και μνήμες.

Πόσα καινούργια μέρη εξερευνήσαμε, λοιπόν, τους δώδεκα μήνες που πέρασαν; Πόσους φίλους χαρήκαμε, πόσους καινούργιους κάναμε; Οι ψυχολόγοι, για να διαπιστώσουν αν έχεις κατάθλιψη, σου συνιστούν, μεταξύ άλλων, να σημειώνεις σε ένα τετράδιο τη διάθεση της κάθε μέρας με χαμογελαστά, στενοχωρημένα ή ανέκφραστα ανθρωπάκια αντίστοιχα. Πόσα ανθρωπάκια από κάθε κατηγορία βάλαμε στο δικό μας «τετράδιο» εφέτος; Ώρα για περισυλλογή, ενώπιος ενωπίω…

Ας είναι, λοιπόν, το 2008 ένας χρόνος με περισσότερα ταξίδια, περισσότερους φίλους, περισσότερα ξεφαντώματα! Ακόμα και η καθημερινότητα να ΄ναι κι αυτή ένα ταξίδι και τα χαμογελαστά ανθρωπάκια στο «χαρτί» να ΄ναι πολλά- ας τα κάνουμε εμείς να το γεμίσουν.

Τσίαρ απ, που λέει κι ένας καλός φίλος, όταν με βλέπει «πεσμένη». Να μια σπουδαία ευχή για τον καινούργιο χρόνο!