Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ξεχειλώστε γιατί χανόμαστε

Η φτώχεια, κυρία Φοίβη μου, θέλει καλοπέραση και οι Έλληνες ξέρουμε καλά να τηρούμε αυτή τη ρήση και να την εφαρμόζουμε. Μπορεί να μην έχουμε δουλειά ή μπορεί να δουλεύουμε για 500 ευρώ ή να χρωστάμε στις πιστωτικές και τα δάνεια και αύριο να μην ξέρουμε τι μας ξημερώνει με το σημαντικότερο όλων αυτή τη στιγμή στη χώρα, το Ασφαλιστικό, όμως 3- 4 μερούλες θα τις περάσουμε καλά… Ίσως με ένα καταναλωτικό δάνειο ή εορτοδάνειο.

Γιατί πρέπει να επιδείξουμε και πώς περάσαμε στις γιορτές των Χριστουγέννων – έτσι μας το έχει πασάρει το σύστημα. Οι χειμερινοί προορισμοί εντός και εκτός χώρας είναι φουλ από κρατήσεις στα ξενοδοχεία εδώ και έναν μήνα.

Αχ, Ελλάδα, «φτωχή χώρα με πλούσιους πολίτες!», έτσι τουλάχιστον μάς έχουν αποκαλέσει πολλοί Ευρωπαίοι και δεν το διαψεύδω.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Αθηνά Πανταζή, Ιωάννινα Φοβούμαι ότι πέρα από τη φτώχεια που βρίσκεται- όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχόμαστε- γύρω μας και την οποία διαμόρφωσαν και προκαλούν εν μέρει οι οικονομικές πολιτικές (παγκοσμίου πρωτοτυπίας) τύπου Ηorsehat, αγαπητή Αθηνά, πέρα και πίσω από το φουλάρισμα των χειμερινών θερέτρων και το ξέσπασμα του λάιφ στάιλ προς επίδειξιν, βρίσκεται η προϊούσα πνευματική φτώχεια. Αυτή που διαμορφώνουν η έκθεση στην τηλεοπτική σάχλα, φτήνια και σκουπιδοποίηση, με το δήθεν γκλαμουράτο λάιφ στάιλ που προτείνει (με αστέρες τύπου Πάνια- και μη χειρότερα) σε συνδυασμό με τη λογική «πρώτο τραπέζι πίστα» σε ό,τι πιο ξεφτιλισμένο κυκλοφορεί στη νυχτερινή πιάτσα (που το πασάρουν αρκούντως οι πνέουσες τα λοίσθια δισκογραφικές εταιρείες) και η ακόμη πιο ξεφτιλισμένη λογική της επίδειξης με αμάξια, λούσα και ταξίδια, όλα χρεωμένα στην ήδη χρεωμένη ζωή των θαμώνων των παραπάνω. Και γι΄ αυτό, ούτε κάποιο εκπαιδευτικό σύστημα, ούτε «καλλιτεχνικό» ή «πνευματικό» πρότυπο, από τους ανθρώπους «των γραμμάτων και των τεχνών», κάνει κάτι. Το αντίθετο. Το προωθεί ομού, ως συμπαιγνία και συνωμοσία στην ξεφτίλα.


Θυμάστε! Είναι επικίνδυνο

Προς Φοίβη Αθηναίου. Σύμφωνα με τον Ευτύχιο Μπιτσάκη και τον Μανώλη Γλέζο, το Φαράγγι της Καντάνου αποτελεί ιστορικό μνημείο ως σύμβολο αντίστασης των λαών. Γι΄ αυτό και πρέπει να περισωθεί και να διατηρηθεί ως έχει, από οποιαδήποτε λεηλασία και καταστροφή όπως αυτή που επιχειρείται με τη λατόμησή του. Το Φαράγγι της Καντάνου είναι ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και ο λιθόκτιστος δρόμος που το διασχίζει αποτελεί έξοχο δείγμα προβιομηχανικής κατασκευής.

Το υπουργείο Πολιτισμού έχει δεχτεί το αίτημα και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων πρόκειται να αποφασίσει ότι αυτός ο τόπος είναι ιστορικός και σε επίπεδο θεσμών.

Ζητούμε να αναγνωριστεί το Φαράγγι της Καντάνου ως ιστορικό και φυσικό μνημείο και να απομακρυνθεί το λατομείο που ρημάζει τον τόπο σήμερα με την ανοχή της δημοτικής αρχής Καντάνου. Δεν χρειαζόμαστε ακόμη ένα μνημείο από μπετόν αρμέ (που θέλει να στήσει η εν λόγω αρχή), το οποίο θα μας θυμίζει τον θάνατο του φαραγγιού και θα διαγράφει από τη μνήμη μας την ηρωική αντίσταση των παππούδων μας απέναντι στους Γερμανούς κατακτητές.

Ευχαριστώ πολύ, Στέλλα Αλφιέρη, τέως βουλευτής, δημοτική σύμβουλος Καντάνου Μνήμη, είπατε, αγαπητή Στέλλα; Μνήμη; Μα αυτό δεν πουλάει στις μέρες μας. Και κυρίως ενοχλεί. Ενοχλεί τους κρατούντες (δημοτικές αρχές ή κυβερνώντες «ολκής») να θυμόμαστε. Και οτιδήποτε έχει σχέση με τη μνήμη (πλην των θεάρεστων, απαράμιλλων, μεγαλειωδών, συγκλονιστικών, υπέροχων έργων του θείου τού γενικού δερβέναγα σε τούτη τη σεμνή και ταπεινή διακυβέρνηση, όπου όλα- ακόμη και τα ανύπαρκτα!- φωτίζονται εκτυφλωτικά!) εξορίζεται. Μένει μόνη αντίστασή μας το «Θυμάστε- είναι επικίνδυνο» (για τους κρατούντες).


Κόκαλα δεν τσακίζει

Αγαπητή Φοίβη, Ώς τώρα διάβαζα «ΤΑ ΝΕΑ» για τα καλά τους ελληνικά. Ώσπου τις προάλλες μου ήρθε κατακέφαλα ένα πρωτοσέλιδο «Πενταήμερη». Τώρα τι κάνουμε;

Αναμένω οδηγίες και ευχαριστώ πολύ.

Μάριος Γεωργής, Αθήνα Η γλώσσα, αγαπητέ Μάριε, είναι πλάσμα ζωντανό και εξελίσσεται όσο μιλιέται. Κι έτσι φτάνει να μετασχηματίζει και να εγκαθιδρύει τα- ίσωςκάποτε θεωρούμενα ως λανθασμένα. Ποιος λέει σήμερα «πενθήμερη»; Λένε «πενταήμερη». Το ζήτημα είναι η σωστή χρήση. Σαν εκείνο το ταλαίπωρο «εξ απαλών ονύχων» που σημαίνει κάτι σαν (τον ήξερα) από παιδί και χρησιμοποιείται σαν το… ακροθιγώς. Εκεί να εξανίστασθε. Στη λεκτική μεταποίηση της γλώσσας όμως…


Τους πήραν χαμπάρι;

Αγαπητή Φοίβη.

Κατά τη μεγαλειώδη απεργιακή πορεία της 12/12/2007 ακούστηκαν δύο συνθήματα τα οποία πιστεύω ανταποκρίνονται πλήρως στα έργα και τις ημέρες της νεοδεξιάς κυβέρνησης. Το πρώτο έλεγε «Σας πήραμε χαμπάρι, λαμόγια και κουμπάροι» και το δεύτερο «Δουλεύουμε σκληρά και θέλουμε βαρέα, εμείς δεν παντρευτήκαμε τη Μάρα Ζαχαρέα». Για άλλη μια φορά ο θυμόσοφος λαός μας ξεπερνά τα κόμματα και τη ξύλινη γλώσσα τους και χτυπά σωστά και με νόημα εκεί που πρέπει.

Ευχαριστώ, Βασίλης Αξελής, Πελασγία Φθιώτιδας Υπάρχει και το άλλο το σουρεαλιστικό (σαν ανέκδοτο ένα πράγμα)

που κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα, αγαπητέ Βασίλη, και αφορά το Ασφαλιστικό: «Στην μπάντα, στην μπάντα, έρχεται η Φάνη». Very funny, το ομολογώ…