«Ο διευθυντής μάς στέρησε το μάθημα των Ελληνικών»

«Όταν τα παιδιά μου μού έλεγαν τι έμαθαν στο σχολείο, τα άκουγα με ανοιχτό το στόμα, αφού δεν ήξερα ούτε να διαβάζω αλλά ούτε να γράφω στα ελληνικά. Γι΄ αυτό και όταν έμαθα πριν από έξι χρόνια ότι υπάρχει ένα πρόγραμμα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για τους αλλοδαπούς γονείς στο σχολείο, δεν το πολυσκέφτηκα και γράφτηκα. Κι ενώ όλα πήγαιναν καλά, ξαφνικά ένα απόγευμα δεν μας άφησαν να μπούμε στην τάξη για μάθημα».

O κ. Βλαδίμιρ Σαλομπεάι ήρθε στην Ελλάδα από την Αλβανία πριν από περίπου 17 χρόνια. Το γεγονός ότι δεν γνώριζε ούτε λέξη ελληνικά, δυσκόλευε καθημερινά την επικοινωνία του, ακόμη και στην οικοδομή όπου δουλεύει καθώς αρχικά δεν μπορούσε να συνεννοηθεί εύκολα με τους Έλληνες συναδέλφους του. Γι΄ αυτό και κάθε απόγευμα για δύο ώρες καθόταν στα θρανία μαζί με άλλους γονείς από ξένες χώρες. «Έφευγα κατευθείαν από την οικοδομή και ίσα ίσα προλάβαινα την έναρξη των μαθημάτων», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Σαλομπεάι. Όπως προσθέτει, δεν έμαθε μόνο να μιλά και να γράφει ελληνικά. «Το βασικότερο είναι ότι έμαθα την ιστορία αλλά και τη γεωγραφία της χώρας που με φιλοξενεί. Απ΄ ό, τι φαίνεται όμως ό,τι έμαθα έμαθα, αφού για τους γονείς το σχολείο είναι παρελθόν».

Τα μαθήματα ελληνικών δεν είναι το μοναδικό βοηθητικό πρόγραμμα για τους αλλοδαπούς γονείς και μαθητές που εφήρμοζε το 132ο Δημοτικό Σχολείο στην Γκράβα. Μαθήματα το απόγευμα έκαναν και τα παιδιά από ξένες χώρες και μάλιστα εκμάθησης της μητρικής τους γλώσσας. «Υπήρχαν τρία τμήματα αλβανικής γλώσσας και ένα αραβικής», λέει ο κ. Κλεάνθης Βουλαλάς, δάσκαλος του σχολείου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου δασκάλων «Αθηνά». Ωστόσο, σήμερα κανένα από τα δύο αυτά προγράμματα δεν λειτουργεί, κι αυτό γιατί ο νέος διευθυντής επικαλείται…

Διέκοψαν και το πρόγραμμα διδασκαλίας της μητρικής τους γλώσσας στα παιδιά των μεταναστών

γραφειοκρατικά κωλύματα.

Και αλβανικά! Παράλληλα με τον κ Σαλομπεάι, στα θρανία κάθονταν το απόγευμα για δεύτερη φορά μέσα στην ημέρα και τα τρία παιδιά του καθώς παρακολουθούσαν τα μαθήματα αλβανικής γλώσσας. «Ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα έρθω στην Ελλάδα και ότι μέσα στο ελληνικό σχολείο τα παιδιά μου θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας μου αλλά και τη μητρική τους γλώσσα. Τώρα όμως και αυτό το δώρο που μας έκαναν, μας το παίρνουν πίσω».

Η πλειονότητα των μαθητών στο 132ο Δημοτικό είναι αλλοδαποί- το ποσοστό μάλιστα φτάνει το 72%- από διάφορες χώρες, κυρίως όμως από την Αλβανία, τη Ρωσία αλλά και την Ουκρανία. «Έπρεπε λοιπόν να προσαρμοστεί το σχολείο στα νέα δεδομένα», αναφέρει ο σύλλογος διδασκόντων. Ακόμη και η πρωινή προσευχή που γίνεται στο προαύλιο του σχολείου είναι ουδέτερη κι αυτό γιατί οι περισσότεροι μαθητές δεν είναι χριστιανοί ενώ στον πίνακα ανακοινώσεων «ανεβαίνουν» καθημερινά έγγραφα γραμμένα σε τρεις γλώσσες- ελληνικά, αγγλικά αλλά και αλβανικά. Αυτή η… μαθητική ποικιλομορφία ήταν και ο λόγος που άρχισαν, όπως σημειώνει ο κ. Βουλαλάς, πριν από έξι χρόνια τόσο τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας για τους μετανάστες γονείς όσο και τα μαθήματα μητρικής γλώσσας για τα παιδιά που προέρχονταν από άλλη χώρα. Παρ΄ όλο που η χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών από το υπουργείο διήρκεσε λιγότερο από δύο χρόνια, τα μαθήματα συνεχίστηκαν μέχρι και πριν από λίγο καιρό με εθελοντική δουλειά των δασκάλων. «Παρ΄ όλα αυτά θέλουν να τα σταματήσουν, αν και δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για το σχολείο ή το υπουργείο».

Συμπληρώνει μάλιστα ότι την πρώτη κιόλας ημέρα που ανέλαβε ο νέος διευθυντής, μετά την απομάκρυνση της διευθύντριας, που ήταν και η υπεύθυνη των προγραμμάτων, δεν επέτρεψε τη λειτουργία των απογευματινών μαθημάτων εκτός ωραρίου- «με την αιτιολογία ότι θα πρέπει να υπάρχει εντολή για παραχώρηση σχολικού χώρου». Όσο για τα μαθήματα μητρικής γλώσσας, αυτά σταμάτησαν με εντολή του υπουργείου πέρυσι την άνοιξη, αφού δεν υπήρχαν τα κονδύλια να πληρώσουν την Αλβανή δασκάλα που είχαν διορίσει λίγους μήνες νωρίτερα. Από την πλευρά του ο νέος διευθυντής του σχολείου κ. Γιουτλάκης, υποστηρίζει ότι προτεραιότητα είναι η επίλυση των γραφειοκρατικών ζητημάτων.
«Το σχολείο με βοήθησε»

«Έχουμε τρεις εβδομάδες να κάνουμε μάθημα», λέει η κ. Λιλιάνα Ζοφάν από τη Μολδαβία, μητέρα 10χρονης μαθήτριας. Προσθέτει μάλιστα ότι αυτά τα μαθήματα που παρακολουθεί τα τελευταία δύο χρόνια, τη βοήθησαν να πιάσει καλύτερη δουλειά. «Σήμερα εργάζομαι ως γραμματέας σε γραφείο και μπορώ με άνεση να επικοινωνώ με όλους».

Ο Σύλλογος Γονέων. Όπως σημειώνει η κ. Ελένη Χατζηδιαμαντή, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του Δημοτικού, τα προγράμματα ήταν πολύ σημαντικά, ιδιαίτερα σε ένα σχολείο όπου τα περισσότερα παιδιά μιλούν άλλη γλώσσα. «Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να επικοινωνήσουμε με τους μετανάστες γονείς και αναγκαζόμασταν να βάζουμε μεσάζοντες τα παιδιά. Τα μαθήματα έλυσαν τα προβλήματα αυτά. Τώρα όμως που τα σταμάτησαν με το έτσι θέλω, θα δημιουργηθεί πάλι πρόβλημα συνεννόησης με τους νέους γονείς».