[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Όχι στους ηλεκτρονικούς χαφιέδες στη ζωή μας

Μέτρο αντιδημοκρατικό, ανελεύθερο και αντισυνταγματικό χαρακτηρίζει τις κάμερες στις διαδηλώσεις ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, κάνοντας λόγο για ηλεκτρονικούς χαφιέδες στην καθημερινή ζωή και δράση των πολιτών.
Ο ίδιος θεωρεί ότι προχθές- με τη μεγάλη πανεργατική απεργία- έγινε στην Αθήνα το μεγαλύτερο συλλαλητήριο της μεταπολιτευτικής περιόδου και προειδοποιεί με κλικάμωση των απεργιακών κινητοποιήσεων για το Ασφαλιστικό.

Η εκτίμησή σας για την απεργία της Τετάρτης…

Πρωτοφανή τα ποσοστά συμμετοχής. «Κλειστόν» για όλη τη χώρα.

Και για το συλλαλητήριο… Το μεγαλύτερο συλλαλητήριο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Η ισχυρότερη φωνή οργής της κοινωνίας απ΄ άκρου εις άκρον της χώρας. Συναντήθηκαν σ΄ αυτό διαφορετικοί κλάδοι και γενεές ανθρώπων σε μια κοινωνική συμμαχία διαμαρτυρίας και διεκδίκησης.

Θα υπάρξει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων;

Εάν η κυβέρνηση επιμείνει στην αντικοινωνική, αντιασφαλιστική πολιτική της, πέραν της κλιμάκωσης θα υπάρξει και έντασή τους. Η αγανάκτηση θα μετατραπεί σε οργή. Η αγωνία σε αγώνα.

Κάμερες στις διαδηλώσεις… Ηλεκτρονικοί χαφιέδες στην καθημερινή ζωή και δράση των πολιτών. Μέτρο αντιδημοκρατικό, ανελεύθερο, αντισυνταγματικό. Οι συντηρητικές πολιτικές παραβιάζουν τη λεπτή οριογραμμή μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας.

Οι ενέργειές σας για τις συλλήψεις των δύο απεργών;

Άμεση κινητοποίηση και αποτε λεσματική παρέμβαση. Μαζική παρουσία στην Ασφάλεια και στον εισαγγελέα. Προσωπικά ανέλαβα και αναλαμβάνω την ευθύνη αυτής της συμβολικής ενέργειας ενάντια στον «καμεροχαφιεδισμό».

Η κυβέρνηση επιμένει στις ασφαλιστικές ανατροπές…

Λαγός τη φτέρη κούναγε κακό του κεφαλιού του.

Βλέπετε μελλοντικά υποχώρηση της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό;

Εδώ και τώρα η κυβέρνηση να εγκαταλείψει κάθε σκέψη ανατροπής των ορίων και των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης. Να δώσει αυτά που χρωστά. Να υποστηρίξει το ασφαλιστικό σύστημα. Να μη διανοηθεί να βάλει «χέρι» στα ταμεία των Ταμείων.

Ο νέος κρατικός προϋπολογισμός…

Όλες οι κοινωνικές πολιτικέςΥγεία, Πρόνοια, Ασφάλιση- υποχρηματοδοτούνται. Η Παιδεία «χρηματοδοτείται» με το 2,8% του ΑΕΠ (θυμηθείτε τη βαρύγδουπη πρωθυπουργική δέσμευση για 5%!). Με λίγα λόγια, προϋπολογισμός κοινωνικής αδικίας.

Για ακόμη μια χρονιά θα πληρώσουν τα «σπασμένα» μισθωτοί και συνταξιούχοι… Τα μόνιμα φορολογικά «υποζύγια». Όμως φτάσαμε στο τέλος της αντοχής και της ανοχής μας. Νέοι φόροι και το 2008; Η μεγαλύτερη φοροκαταιγίδα από το 1974. Αύξηση των φόρων κατά 12,9%. Εξ αυτών τα 4 δισ. ευρώ είναι έμμεσοι φόροι, δηλαδή φόροι άδικοι και αντικοινωνικοί.

Πώς σχολιάζετε τις καταγγελίες για τους αλλοδαπούς του υπουργού Απασχόλησης;

Ειδικά για τους έχοντες δημόσια αξιώματα ισχύει πολλαπλά το περί της γυναίκας του Καίσαρα.

Τελικά, υπάρχει φως στο τούνελ του Ασφαλιστικού;

Το ζήτημα είναι το Ασφαλιστικό να μην μπει σε σκοτεινό τούνελ. Να ενισχυθεί και να υποστηριχθεί από σήμερα ώστε να έχει βιώσιμη προοπτική και κοινωνικά αποτελεσματική λειτουργία και στο μέλλον.

Οι ενοποιήσεις Ταμείων… Μόνο με τους όρους και τις προϋποθέσεις του Ν. 3029/02 (Νόμος Ρέππα). Όλα τα άλλα αφορούν τακτικές υφαρπαγής των αποθεματικών ή χαριστικών πράξεων προς τους τραπεζίτες και τους εργοδότες φορτώνοντας τα χρέη στο ΙΚΑ.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι η χρηματοδότησή του…

Η κυβέρνηση θεωρεί το πρόβλημα της ασφάλισης ως δημοσιονομικό. Ομολογεί ουσιαστικά την αποτυχία της πολιτικής της επιχειρώντας να τη μετατρέψει σε κρίση της ασφάλισης και της μισθωτής εργασίας.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ανεργία μειώνεται…

«Γαργαλώντας» τα στατιστικά στοιχεία εμφανίζεις ό,τι θέλεις. Όμως οι άνεργοι είναι άνθρωποι, όχι αριθμοί και κάθε οικογένεια ξέρει γιατί ζει τον άνεργο ή τους ανέργους της.

Η σημερινή κατάσταση των συνταξιούχων…

Το 70% των πτωχών είναι συνταξιούχοι, αυτό λέει πολλά… Οι εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα…

Αποδιαρθρωμένες, ευέλικτες, ανασφαλείς. Μια εργασιακή «ζούγκλα», στην οποία κυριαρχεί ο ισχυρός, δηλαδή το κεφάλαιο.

Η γενιά των 700 ευρώ… Το νέο προλεταριάτο. Το σύγχρονο άγος. Είναι ντροπή οι νέες γενιές να έχουν μέλλον χειρότερο από το δικό μας παρόν. Το μέλλον της ελληνικής οικονομίας…

Δυσοίωνο, αν συνεχιστεί η ανάπτυξη να στηρίζεται στον δανεισμό και την οικοδομή. Τα νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα και με τις πολιτικές λιτότητας αδυνατούν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

Είναι σε θέση τα εργατικά συνδικάτα να ανατρέψουν αντεργατικές κυβερνητικές επιλογές;

Η ταξική- διεκδικητική ενότητα αν δεν υπονομεύεται μπορεί όχι μόνο να ανατρέψει, αλλά και να επιβάλει κοινωνικά αποδεκτές λύσεις.