[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Οι φιλοξενούμενοί μας

Η θεία μου δεν έχει εξοχικό, σε ένα τριάρι στην Κυψέλη μένει, συνταξιούχος του ΤΣΑΥ είναι, και φιλοξενεί μια γυναίκα που τη βοηθάει στο σπίτι, σαν τον Μαγγίνα καλή ώρα. Αν είχε βρει Αθηναία, δεν θα χρειαζόταν φιλοξενία, αλλά είναι Ρωσίδα, διότι οι Αθηναίες, δόξα τω Θεώ, τέτοιες φιλοξενίες δεν τις χρειάζονται. Φυσικά πληρώνει και το ΙΚΑ της. Ούτε που της πέρασε από το μυαλό να μην το κάνει. Δεν το διανοήθηκε, όπως και κανείς άλλος από τους γνωστούς μου, που δεν είναι υπουργοί, δεν χρησιμοποιούν πολυάριθμο προσωπικό, αλλά θεωρούν αυτονόητο ότι οι άνθρωποι που εργάζονται και φιλοξενού- νται στα σπίτια τους δικαιούνται ασφάλιση, όπως έχουν και οι ίδιοι. Δεν θα μπορούσε κανείς τους να πάει να ψωνίσει για τα Χριστούγεννα καλό ρούχο, αν είχε στο σπίτι φιλοξενούμενο να δουλεύει χωρίς να του πληρώνει ένσημα. Είναι στοιχειώδης αξιοπρέπεια, κανόνας κοινωνικής ζωής, αν μη τι άλλο ευγένεια αστικής συμπεριφοράς. Αλφαβήτα του σαβουάρ βιβρ ακόμα και των μικρομεσαίων που σέβονται τον εαυτό τους. Και κοτζάμ υπουργός, με τρεις υπηρέτες, με βίλες, δεν ντρέπεται να μην ασφαλίζει τους ανθρώπους, βρίσκει δικαιολογίες, και εξηγεί, και νομίζει ότι όλα είναι εντάξει. Που έπρεπε όχι απλώς να παραιτηθεί, αλλά να είχε μεταναστεύσει, όχι να συνεχίζει να ασχολείται με το Ασφαλιστικό όλων ημών. Τόση πώρωση έχουμε πάθει πια, να ανεχόμαστε τέτοιες προσβολές στη νοημοσύνη και τις βασικές αρχές συμβίωσης, αλληλοσεβασμού, πέρα από την παραβίαση νόμου; Δεν είναι που εξευτελίζουν το υπουργικό αξίωμα, πότε με τον διορισμό της κόρης, πότε με ανασφάλιστους υπηρέτες, είναι που ο κυνισμός τους μας διαφθείρει όλους, είναι που πικραίνει και προσβάλλει τους εντάξει ανθρώπους, καγχάζει τη νομιμότητα και την αξιοπρέπεια της συνταξιούχου θείας μου…