Χαμηλές πτήσεις πάνω από το χιόνι

«Είναι απερίγραπτη η αίσθηση ελευθερίας που αισθάνεσαι, όταν στέκεσαι στην κορυφή του βουνού και νιώθεις το κρύο να σε διαπερνά. Την ώρα της κατάβασης αδειάζεις από κάθε σκέψη που σε βαρύνει. Είναι σαν να πατάς ένα κουμπί και να τις πετάς στο καλάθι των αχρήστων. Μερικές φορές, σου έρχεται να ουρλιάξεις από ευχαρίστηση».

O κ. Κωστής Γκορτζής, γνωστός και ως «Μακαλού», είναι περιβαλλοντολόγος και διπλωματούχος εκπαιδευτής σκι της Βρετανικής και Γαλλικής Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας, με εκατοντάδες ώρες εμπειρίας στα ελληνικά και ευρωπαϊκά βουνά. «Η ταχύτητα με την οποία κινείσαι σε απελευθερώνει από κάθε αρνητική σκέψη. Όταν αντικρύσεις τη θέα από ψηλά ή όταν, όπως πολλές φορές συμβαίνει, περάσεις μέσα από τα σύννεφα, ξεχνάς οτιδήποτε μπορεί να σε απασχολεί». Τα χιονοδρομικά κέντρα αποτελούν τα τελευταία χρόνια έναν από τους πλέον αναπτυσσόμενους χειμερινούς εκδρομικούς και αθλητικούς προορισμούς. Σε όλη τη χώρα λειτουργούν περίπου 20, τα οποία ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα γεμίζουν από κόσμο, ο οποίος επιδίδεται σε εντυπωσιακά σπορ, όπως το σκι, το snowboard, το ορειβατικό σκι, που είναι τα πιο γνωστά, αλλά και τα νεώτερα για την Ελλάδα, τις χιονορακέτες και το telemark.

«Το σκι είναι ένα σύνθετο άθλημα. Ξεκινά ως χόμπι, συνεχίζει ως άθλημα και εξελίσσεται σε τρόπο ζωής. Δεν μπορεί να πει κανείς πως γυμνάζει πολλά σημεία του σώματος, αλλά σίγουρα βοηθά το να είναι κάποιος γυμνασμένος. Παρ΄ όλα αυτά, μπορεί να μάθει ο καθένας πολύ εύκολα και να το αγαπήσει γρήγορα», λέει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο κ. Παναγιώτης Παπαθανασίου, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Τουριστικής Χιονοδρομίας. Αυτό που χρειάζεται κανείς για να μάθει τα σπορ στο χιόνι, όπως εξηγεί, είναι ένας καλός εξοπλισμός και μεράκι.

Κατάβαση στο άγνωστο. «Εκτός από το σκι και το snowboard, που είναι τα πιο γνωστά, μεγάλη άνθηση έχει τα τελευταία χρόνια ένα πολυσύνθετο άθλημα, το ορειβατικό σκι. Είναι ένα σπορ που εξυπηρετεί την κίνηση των αθλητών σε απομονωμένα και απάτητα βουνά, μακριά από την ανθρώπινη παρέμβαση. Οι αθλητές κινούνται προς τα πάνω φορώντας ειδικά πέδιλα που από κάτω έχουν ένα ειδικό συνθετικό δέρμα- προσομοίωση του δέρματος της φώκιας- το οποίο εμποδίζει τις τριβές, ώστε να μη γλιστρούν προς τα πίσω. Όταν φτάσεις στην κορυφή, αφαιρείς το δέρμα και ξεκινάς την κατάβαση στο άγνωστο! Σε αυτό το άθλημα, όμως, ισχύει αυστηρά ο χρυσός κανόνας: δεν πηγαίνεις ποτέ μόνος. Η ομάδα πρέπει απαραίτητα να έχει τουλάχιστον τρία άτομα, ώστε σε περίπτωση ατυχήματος να δεθούν τα πέδιλα και να μετατραπούν σε φορείο, για να μεταφερθεί ο τραυματίας», λέει ο κ. Γκορτζής. Επίσης το τέλεμαρκ, που θυμίζει το σκι, με μια ιδιαίτερη τεχνική κατάβασης, στην οποία σε κάθε στροφή γονατίζεις και έρχεσαι σχεδόν σε επαφή με το χιόνι, ενώ κυρίως σε χώρες του εξωτερικού υπάρχουν και οι χιονορακέτες, ειδικά πέδιλα σε μορφή ρακέτας, τα οποία βοηθούν τον σκιέρ να ισορροπεί καλύτερα στο παγωμένο τερέν της πίστας.

Χρειάζεται προσοχή. «Τα σπορ στο χιόνι θέλουν μεγάλη προσοχή, γιατί αλλιώς μπορεί να γίνουν επικίνδυνα. Για τον αρχάριο, ο οποίος δεν κινείται σε μεγάλες ταχύτητες, ο κίνδυνος πηγάζει κυρίως από τον κακό εξοπλισμό, ειδικά όταν δεν είναι κατάλληλα ρυθμισμένος. Σπασίματα δεν υπάρχουν πολλά, όμως, συμβαίνουν συχνοί και δύσκολοι τραυματισμοί. Στο σκι μπορεί να πάθεις μεγάλη ζημιά στα γόνατα, ενώ συχνές είναι και οι εξαρθρώσεις ώμων, ενώ στο snowboard οι αρχάριοι σπάνε πολύ συχνά τους καρπούς τους. Για τον λόγο αυτό, το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθει κανείς είναι το πώς πρέπει να πέφτει και πώς να σηκώνεται», εξηγεί ο κ. Παπαθανασίου.

«Το μεγάλο πρόβλημα ειδικά στην Ελλάδα είναι το γεγονός ότι τα χιονοδρομικά μας έχουν μικρές πίστες, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η επικινδυνότητα. Οι Έλληνες, δυστυχώς, κάνουν σκι, όπως ακριβώς οδηγούν», συμπληρώνει ο «Μακαλού».