[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Πράσσειν άλογα;

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ Τ΄ ΑΛΟΓΑ όταν γεράσουν; Ή… πράσσειν άλογα; Δεν ξέρω ποια η σχέση του Αλέκου Αλαβάνου με τα υπέροχα τετράποδα, αλλά το υπογράφω πως ούτε παράλογα πράττει, ούτε τις μεγαλύτερες γενιές στοχοποιεί. Άλλο αν η απόφασή του να αποχωρήσει αφήνοντας ως διάδοχό του έναν σχετικά άπειρο νεολαίο προκαλεί υποψίες…

Η αλήθεια είναι ότι η κίνηση Αλαβάνου ήταν ματ με πιόνι το άλογο! Και οι επιπτώσεις αλυσιδωτές σε όλη την πολιτική σκακιέρα. Στη Χαριλάου Τρικούπη αναζητούν πρωτοβουλίες προς την Κουμουνδούρου για να προλάβουν τα χειρότερα.

Στον ΣΥΝ θέλουν να κάνουν το χατίρι του Αλαβάνου, ξέρουν ότι η περίπτωση Τσίπρα είναι εξαιρετική, ωστόσο η εθελουσία έξοδος δεν παύει να είναι οδυνηρή. Αν ανέλθει τόσο γρήγορα στην κομματική επετηρίδα ο «μικρός Αλέξης», αυτομάτως ανακατεύεται η τράπουλα και εξαφανίζεται μία γενιά στελεχών από 50 έως 65 και άνω. Ήτοι, η γενιά του Πολυτεχνείου. Προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΝ έλεγε προ ημερών χαριτολογώντας: «Έως χθες ήμουν πολύ νέος για τον ΣΥΝ, ανήκα στην πρώτη μεταπολιτευτική γενιά, και τώρα θεωρούμαι περίπου βαρίδι».

Το κακό είναι ότι στον ΣΥΝ δεν υπάρχει «μεσαίος χώρος». Το κενό γενεών εμφανές: από το Πολυτεχνείο μέχρι τους μαθητές και φοιτητές που έκαναν τις καταλήψεις για τον νόμο- πλαίσιο μεσολαβεί χάος. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που είχε συμβεί με τη γενιά της Εθνικής Αντίστασης.

Έως και την επταετία, μόνο οι Λαμπράκηδες είχαν σπάσει λίγο το «κατεστημένο». Ήρθε δυναμικά η γενιά του Πολυτεχνείου και ανήλθε στα κομματικά πόστα, παραγκωνίζοντας εν πολλοίς τους παλαιούς αγωνιστές. Οι τότε δυναμικοί νεολαίοι άδραξαν την ευκαιρία- και καλά έκαναν. Οι σημερινοί (ψιλοβολεμένοι)

μεσήλικοι κάθε απόχρωσης δυσανασχετούν. Αρνούνται να παραδεχθούν ότι ίσως ήρθε η ώρα να παραδώσουν τη σκυτάλη της πρωτοκαθεδρίας στους νέους. Με ποιο σκεπτικό; Ότι θα κάνουν λάθη; Γιατί, τα δικά τους τα ξέχασαν; Ή λησμόνησαν το περίφημο σύνθημα του Μάη του ΄68, που τότε τους συνέγειρε εκείνους: «Η φαντασία στην εξουσία»;