Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το τζακούζι νά ΄ν΄ καλά

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Προσοχή, γιατί θα σας πάρουνε χαμπάρι. Μόλις καταλάβατε ότι κινδυνεύει το παντεσπάνι σας, βγήκατε στο βουνό και με τη γνωστή ντουντούκα αρχίσατε να μας διαλαλείτε πόσο νοικοκύρηδες είσαστε, πόσο πολύ νοιαζόσαστε για το Ταμείο σας και το αγγελιόσημό μας.

Σας καταλαβαίνω, μετά το τένις κλαμπ, τη ζωή στα βόρεια προάστια, τα ιδιωτικά σχολεία και την τόση εξουσία που ασκείτε, είναι δυνατόν όχι να ταυτισθείτε, αλλά να πλησιάσετε τον συνταξιούχο του ΙΚΑ;

Έτσι, προσπαθείτε να μας πείσετε ότι η γυναίκα στα πενήντα της έχει ανήλικα παιδιά- ενώ η δική μου είναι ήδη γιαγιά- και ότι κινδυνεύει η μισή Ελλάδα με τους ανάπηρους και τα βαρέα & ανθυγιεινά- μαϊμούδες. Προσοχή, λοιπόν, γιατί πίσω από τις λέξεις κρύβεται… το παντεσπάνι. Όπως το πάτε, θα με καταντήσετε να γίνω οπαδός του Μαγγίνα.

Με εκτίμηση, Α.Π., Αιγάλεω, Πλούτωνος 13 Σας κατανοώ, αγαπητέ (ή αγαπητή;) Α.Π. που δίνετε μόνον αρχικά και πλαστή διεύθυνση (ίσως από τον φόβο της Εξουσίας). Είστε επηρεασμένος/η από αυτά που βλέπετε και «ψηφίζετε» καθημερινά με την τηλεθέασή σας στη μικρή οθόνη. Και πιστεύετε ότι όλος ο δημοσιογραφικός κόσμος είναι αυτά και αυτοί που βλέπετε στην ΤV. Και δεν υπάρχουν άνθρωποι που μοχθούν, εκτός τένις κλαμπ, όχι για το 4Χ4 αλλά για τον επιούσιο ως μισθωτοί, όπως ίσως κι εσείς (εκτός αν τους βλέπετε εσείς τους 15 που εννοείτε- δεν είναι περισσότεροι – στο τένις κλαμπ). Που μπορεί να έχουν ανήλικα, γιατί ξεκίνησαν πρώτα καριέρα και καθυστέρησαν να κάνουν παιδιά. Σας αφήνω, όμως, γιατί θα μου κρυώσει το τζακούζι και θα ζεσταθεί η σαμπάνια!


Το πολύ το κατσαβίδι έχει γίνει μπιχλιμπίδι

Ευήκοοι και αυτόπτες μάρτυρες τις κατέγραψαν και μου τις μετέφεραν με περισσό ενθουσιασμό τις ατάκες υπουργάρας που «περιόδευσε» (μαζί με ανάλογης εκ-πολιτιστικής διαύγειας γραμματείς και φαρισαίους) στη Νύμφη του Θερμαϊκού Θεσσαλονίκη.

Κόσμος πολύς έξω και μέσα στις αίθουσες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο λιμάνι. Και θέτει τη βαρυσήμαντη ερώτηση: «Όλος αυτός ο κόσμος είναι για το Φεστιβάλ ή έχει πολύ μεγάλη επιβατική κίνηση το λιμάνι;». Στη Βεργίνα τού την πέφτουν διαμαρτυρόμενοι για τη σχεδιαζόμενη δημιουργία χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) δίπλα στα αρχαιολογικά ευρήματα. Τόσο που κάποια στιγμή ενοχλημένος τούς λέει (για να τους καθησυχάσει;): «Εντάξει, εντάξει, μην φωνάζετε, θα γίνει το έργο»!

Να τον κολακεύσουν θέλουν οι καρεκλοκένταυροι της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Και του δίνουν κορνιζαρισμένο το βραβείο που απένειμε στην Ορχήστρα για ηχογράφησή της μουσικό έντυπο του Λουξεμβούργου καθώς και μια ασημένια μπαγκέτα. Η αντίδρασή του; «Ως υπουργό, σε άλλο υπουργείο, μου χαρίζανε κατσαβίδια. Τώρα, μου χαρίζουν μπαγκέτες». Ενημέρωση (ο Θεός να την κάνει):

«Κύριε υπουργέ, τι γίνεται με τη Σχοινούσα;» (την υπόθεση των αρχαίων που βρέθηκαν σε σπίτι εμπόρου αρχαιοτήτων, που σχετιζόταν με την υπόθεση παράνομα αποκτηθέντων αρχαίων από το Μουσείο Γκετί). «Σχοινούσα;» (με απορία). Σιωπή από τους εκ δεξιών και εξ ευωνύμων καρεκλοκένταυρους. «Πάντως, καλά κάνετε και με ενημερώνετε γι΄ αυτά τα θέματα»…
«Αμάρτημα» σκηνής και παρασκηνίου

Οι αντι-θέσεις πάνω στο «αμάρτημα» του Βιζυηνού συνεχίζονται με ανοιχτή- μέσω της στήλης- επιστολή του Κωστή Καπελώνη προς τον (προλαλήσαντα) Γιάννη Σολδάτο:

«Είναι πολύ άκομψο να συνομιλούν οι φίλοι μέσω των εφημερίδων, αλλά εφ΄ όσον ο φίλος Γιάννης Σολδάτος επιμένει να θέτει δημοσίως θέμα πνευματικής ιδιοκτησίας του έργου του, υποχρεούμαι να διευκρινίσω κι εγώ δημοσίως ότι το έργο του, που μου έδωσε όταν του είπα ότι θα ανεβάσουμε στο Θέατρο Τέχνης το “Αμάρτημα της μητρός μου”, ουδέποτε το διάβασα, ακριβώς για να προστατεύσω τον εαυτό μου από τον πειρασμό της “λογοκλοπής”.

Για τη δημιουργία του κειμένου της παράστασης του Θεάτρου Τέχνης ομολογώ ότι αντέγραψα και μάλιστα αυτολεξεί τον Γεώργιο Βιζυηνό. Για την ακρίβεια: ολόκληρο το διήγημα “Το αμάρτημα της μητρός μου”, δύο μικρές σκηνές από τα διηγήματα “Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου” και “Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας”, καθώς και 4 από τα ποιήματά του, που έγιναν τραγούδια από τον Σταύρο Σιόλα. Ως προς τα υπόλοιπα που διαλαμβάνει η επιστολή, θεωρώ ότι στερούνται σοβαρότητας και δεν προτίθεμαι να σχολιάσω απόψεις ή γεγονότα που δεν με αφορούν.

Φιλικά, Κωστής Καπελώνης, σκηνοθέτης της παράστασης».

Για την αντιγραφή, Φοίβη