«Το μοντέλο μου σκίζει τον αέρα»

«Το να φτιάξεις κάτι με τα χέρια σου σε γεμίζει ικανοποίηση. Η αίσθηση όμως, όταν βλέπεις αυτό που κατασκεύασες μόνος σου να πετάει ψηλά, είναι μαγική.
Όταν το δεις στον αέρα, τότε νιώθεις την επιτυχία».

O κ. Αντώνης Παπαδόπουλος πραγματοποίησε την πρώτη του… πτήση το 1965. Τότε, όπως λέει, οι συνθήκες για τον αερομοντελισμό ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Σήμερα, ως πρόεδρος της Επιτροπής Αερομοντελισμού της Ελληνικής Αεραθλητικής Ομοσπονδίας, μιλά στα «ΝΕΑ» για την ικανοποίηση που προσφέρει μια πτήση με τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα. «Είναι όμορφη και πολύ ενδιαφέρουσα

ΑΠΟ 150 ΕΩΣ 200 ΕΥΡΩ

Το κόστος κατασκευής ή αγοράς ενός μοντέλου αρχίζει από 150- 200 ευρώ, ενώ παραδίδονται και μαθήματα στους αρχάριους

απασχόληση. Σε κρατά διαρκώς σε εγρήγορση, αφού πρέπει να είσαι απολύτως προσηλωμένος στους ελιγμούς και να δίνεις προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια. Παράλληλα, σου δίνει την αίσθηση της ελευθερίας, βλέποντας το αεροπλάνο που έφτιαξες ο ίδιος με τα χέρια σου να σκίζει τον αέρα». Η κατασκευή και οι πτήσεις τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων ήταν ένα χόμπι που γοήτευσε τον κόσμο από την πρώτη εμφάνισή του. Ο αερομοντελισμός ήρθε στη χώρα μας αρχές της δεκαετίας του ΄50 και αμέσως κατάφερε να κερδίσει πολλούς φίλους. Οι «μηχανικοί» πάσχιζαν με κομμάτια ξύλου, χαρτιά και πλαστικά να κατασκευάσουν πρώτα τον σκελετό του αεροσκάφους και στη συνέχεια προσέθεταν τα υπόλοιπα μέρη, τη μηχανή, τα συστήματα προσγείωσης, οδήγησης και τηλεκατεύθυνσης.

Σε πραγματικές συνθήκες
«Υπάρχουν αρκετά οργανωμένα μοντελοδρόμια, όπου μπορούμε να πετάξουμε με ασφάλεια. Εκεί γίνονται και τα μαθήματα στους αρχάριους, για να μάθουν να πετούν σωστά και να αποφεύγονται τα ατυχήματα. Στόχος μας είναι να καταφέρουμε να δώσουμε την αίσθηση πως πετούν σε πραγματικές συνθήκες» λέει ο κ. Γιάννης Σόλαρης, γενικός γραμματέας της Ένωσης Αερομοντελιστών Θεσσαλονίκης. Έπειτα από αρκετά χρόνια εμπειρίας είναι και ο ίδιος εκπαιδευτής… πιλότων. «Είναι πολύ εύκολο να μάθει κάποιος να πετάει με τα τηλεκατευθυνόμενα. Χρειάζονται αρκετές ώρες μαθημάτων, αλλά με σωστή αντίληψη δεν αντιμετωπίζει προβλήματα. Υπάρχουν πολλοί που από την πρώτη στιγμή έχουν καταλάβει τι πρέπει να κάνουν».

Εκτός από τα αεροπλάνα, υπάρχουν επίσης ανεμοπλάνα, υδροπλάνα και ελικόπτερα. Το άνοιγμα των φτερών τους στις περισσότερες περιπτώσεις είναι 1-1,5 μέτρο, ενώ σε ορισμένα ανεμόπτερα φτάνει ακόμα και τα 5 μέτρα. Αντιστοίχως, το βάρος τους κυμαίνεται από 5 έως 15 κιλά. Η εμβέλειά τους μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 3 χιλιόμετρα, αλλά οι χειριστές δεν ξεπερνούν τα 500 μέτρα. «Πετάμε σε αποστάσεις και ύψη, όπου δεν μπορεί να χαθεί ο έλεγχός τους» λέει ο κ. Παπαδόπουλος. Η διάρκεια πτήσης δεν ξεπερνά τα 5-10 λεπτά, οι πτήσεις ωστόσο μπορεί να επαναλαμβάνονται. Όσο για το κόστος κατασκευής ή αγοράς, αυτό εξαρτάται από τις απαιτήσεις του πιλότου. «Αρχίζουν από 150- 200 ευρώ, αλλά όσο περισσότερο ασχολείσαι τόσο ανεβαίνει η τιμή. Σε κάποιες περιπτώσεις, φτάνει σε μερικές χιλιάδες ευρώ. Στα μηχανοκίνητα αρχίζουν από περίπου 2.000 ευρώ» συμπληρώνει.

Κάνουμε πρωταθλητισμό
Ο αερομοντελισμός έχει αναγνωριστεί ως αγώνισμα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Οι αθλητές αρχίζουν να ασχολούνται από την ηλικία των 6 και φτάνουν να ξεπερνούν ακόμα και τα 60 έτη. Παίρνουν μέρος στα τοπικά αλλά και τα διεθνή πρωταθλήματα, ενώ δεν λείπουν και οι αγώνες επίδειξης, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακές πτήσεις των αεροπλάνων. Υπάρχουν διαγωνισμοί για τα ακροβατικά, τις ασκήσεις δεξιοτήτων όπως ακρίβεια προσγείωσης και, φυσικά, αγώνες ταχύτητας. «Έχουμε καλά χέρια. Στο εξωτερικό οι ελληνικές ομάδες έχουν πλασαριστεί σε καλές θέσεις» τονίζει ο κ. Σόλαρης. Η μακροχρόνια εμπειρία του κ. Παπαδόπουλου του επιτρέπει να συμβουλεύει όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με τον αερομοντελισμό. «Όταν η γενιά μου μάθαινε για τον αερομοντελισμό, ήταν πολύ δύσκολο να συλλέξεις πληροφορίες για νέα μοντέλα, τεχνικές, σχέδια κατασκευής κ.λπ. Σήμερα, το Ίντερνετ και τα καταστήματα μοντελισμού δίνουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Οι γονείς πρέπει να βοηθούν τα παιδιά να ασχολούνται με τον αερομοντελισμό. Κερδίζεις πολλά από αυτή τη συνεχή συνεργασία μυαλού και χεριού. Επίσης είναι σπουδαίο πως πολλά παιδιά, επειδή ασχολήθηκαν με αυτά τα αεροπλάνα, τα αγάπησαν και αποφάσισαν να γίνουν πιλότοι».