Εναλλακτικά Η ώρα της αλήθειας

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ κόμμα που τα κάνει επάνω του. Μοιράζουμε συνέχεια πάνες». Η πικρόχολη αυτή διαπίστωση ανήκει σε κορυφαίο εκ των κορυφαίων υπουργών. Και αφορά τη διάταξη μάχης της Ν.Δ. στα πολιτικά μέτωπα που έχουν ανοίξει φέτος το φθινόπωρο.

Από το 2004 ώς το 2007 η γραμμή της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν να μη βάλει απέναντι την κοινωνία. Έστω κι αν αυτό είχε ως αποτέλεσμα την πολιτική ακινησία. Ο εχθρός ήταν «η διαπλοκή» στην ατυχή περιπέτεια του βασικού μετόχου. Η διακυβέρνηση Σημίτη στη δημοσιονομική απογραφή. Και τα «ρετιρέ του Δημοσίου» στην εθελουσία έξοδο του ΟΤΕ και το Ασφαλιστικό των τραπεζών. Δηλαδή μικρά και ελεγχόμενα μέτωπα, με μόνη εξαίρεση την αύξηση του ΦΠΑ κατά μία μονάδα, η οποία αποφασίστηκε μετά κόπων και βασάνων από τον άξονα ΜαξίμουΟικονομίας. Κατά τα λοιπά, η κυβέρνηση έτρεχε να σβήσει τις φωτιές των υποκλοπών, των ομολόγων και, τελικά, των δασών.

Ωστόσο, στη δεύτερη θητεία, η διακυβέρνηση Καραμανλή δεν έχει πια το προνόμιο της ακινησίας. Και βρίσκεται σε τροχιά που την οδηγεί σε μετωπική με την κοινωνία. Αυτή, άλλωστε, πληρώνει το κόστος των κυβερνητικών αδιεξόδων. Σημείο αφετηρίας το υπουργείο Οικονομίας, όπου το κενό εσόδων είναι προφανές. Πρώτα σκέφτηκαν την «προσαρμογή» της φορολογίας του πετρελαίου θέρμανσης. Το Δημόσιο θα επέστρεφε τη διαφορά φόρου. Αλλά έχουν τα υπερδανεισμένα νοικοκυριά αποθέματα ρευστού για να δανείζουν ατόκως την κυβέρνηση; Ύστερα ήταν η νέα αύξηση του ΦΠΑ. Αμφότερα τα μέτρα τρόμαξαν το Μαξίμου και μπήκαν στο συρτάρι- για πόσο όμως.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ώρα χτυπά η καμπάνα του Ασφαλιστικού. Κάποιοι στην κυβέρνηση ήθελαν ένα «μπλιτζ»- δηλαδή μια κεραυνοβόλο μεταρρύθμιση. Ο Πρωθυπουργός επέλεξε πιο αργό ρυθμό. Ο υπουργός Απασχόλησης Βασίλης Μαγγίνας προσπαθεί να ξεκινήσει απομονώνοντας μικρές «προνομιούχες» ομάδες όπως οι δημοσιογράφοι, αλλά ήδη θερίζει αντιδράσεις. Μένει να αποδειχθεί αν το Ασφαλιστικό παραμένει η πυρίτιδα των κοινωνικών μετώπων α λα 2001.

Τον λογαριασμό στην κοινωνία δεν στέλνουν μόνο τα υπουργεία. Το ίδιο κάνουν και οι ΔΕΚΟ. Τα νέα αδιέξοδα της ΔΕΗ πάνε να καλυφθούν με αύξηση τιμολογίων, μεταφέροντας το κόστος στον καταναλωτή. Το αποτέλεσμα είναι να κρύβονται τα τρία τέταρτα της κυβέρνησης και να μην υπερασπίζουν τα νομοσχέδια οι βουλευτές. Εκ των υπολοίπων, τρεις-τέσσερις υπουργοί κάνουν πολιτική και κάποιοι βουλευτές της Ν.Δ. απαντούν με σκληρή αντιπολίτευση. Το κλίμα αυτό αποτυπώθηκε και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν πρόκειται για επανάληψη του 1990-93, όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη άνοιξε παντού κοινωνικά μέτωπα διότι ακολούθησε φιλελεύθερο πρόγραμμα. Η διακυβέρνηση Καραμανλή δεν έχει ιδεολογικές εμμονές. Ωστόσο, ύστερα από μια τριετία δισταγμών και αναβολών, ο τακτικισμός εξαντλήθηκε. Αν και θα ήταν υπερβολή να μιλήσει κανείς για πολιτική χρεοκοπία μιας Ν.Δ. που έχει φρέσκια λαϊκή εντολή, είναι η ώρα της αλήθειας για την κυβέρνηση. Και η αλήθεια είναι πως όταν επί τρία χρόνια δεν κάνεις τίποτε, το να κάνεις κάτι αποκτά αστρονομικό πολιτικό κόστος.