ΑΙΧΜΕΣ Αλλάζει ο άνθρωπος;

Πόσο αλλάζει ο άνθρωπος στη μέση ηλικία; Ο χαρακτήρας του έχει παγιωθεί και οι δεξιότητές του είναι πια δεδομένες. Μπορεί, όμως, ακόμα να αλλάζει τους στόχους του.

Στην πορεία προς το Συνέδριο, ο Γιώργος Παπανδρέου αντικατέστησε το εκλεγμένο Πολιτικό Συμβούλιο με ένα διορισμένο «Πολιτικό Συντονιστικό Όργανο». Αν το θεσμικό όργανο που παύθηκε (κατά παράβαση του Καταστατι- κού) χαρακτηριζόταν από κάποια αντιπροσωπευτικότητα, το εξωθεσμικό «Όργανο» που επινόησε στη θέση του ο πρόεδρος του κόμματος εκφράζει ένα υποσύνολο των υποστηρικτών του στον πρόσφατο αγώνα του να διατηρήσει την αρχηγία.

Πράγματι, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει αλλάξει τους στόχους του. Το πρώτιστο μέλημά του, όπως αποδείχθηκε και με την αυτοσχέδια συγκρότηση της Γραμματείας της ΚΟΕΣ, είναι να ελέγξει το κόμμα ώστε, ό,τι κι αν συμβεί στο μέλλον σε επίπεδο εθνικών αναμετρήσεων, να μην υποστεί ξανά τη δοκιμασία των πρώτων ημερών μετά την ήττα της 16ης Σεπτεμβρίου.

Στο πνεύμα αυτό, λέγεται και γράφεται ότι σκοπός του κ. Παπανδρέου είναι να μετατρέψει το 56% που έλαβε στην εσωκομματική διαδικασία σε 70% προσωπικής υποστήριξης στο Συνέδριο του Φεβρουαρίου. Φυσικά, πρόκειται για ανόμοια σώματα και, συνεπώς, για ανόμοια μεγέθη. Αλλά η πρόθεση και η μέθοδος είναι σαφείς.

Αντί του στόχου της απόλυτης εσωκομματικής κυριαρχίας, θα περίμενε κανείς (εν προκειμένω, ο προοδευτικός ψηφοφόρος) από τον κ. Παπανδρέου να επιχειρήσει να εκφράσει το Κίνημα στο σύνολό του. Και να επιδιώξει αυτό το 100% να το μετατρέψει σε τουλάχιστον 110%. Δηλαδή να φέρει κόσμο και να κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ασυνέπεια προς τις εξαγγελίες του στην παρατεταμένη εσωκομματική προεκλογική περίοδο. Το αντίθετο, μάλιστα. Τη 16η Νοεμβρίου η πλειοψηφία όσων συμμετείχαν στην εσωκομματική εκλογή αποδέχθηκε ότι η εξουσία δεν αποτελεί άμεσο στόχο του Κινήματος.

Η θεωρία ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να συρρικνωθεί για να καταστεί πλειοψηφικό έχει ως πεδίο εφαρμογής τη μακρά διάρκεια. Δεν είναι βέβαιο ότι πρόκειται για τη σωστή θεωρία. Αυτό θα κριθεί στην πράξη, σε μια «νέα πορεία» που κάθε σημείο της ονομάζεται ήδη «νέα αρχή». Ελλοχεύει, βέβαια, ο κίνδυνος όσοι πορεύονται με τον τρόπο αυτό να ονομασθούν αιώνιοι αρχάριοι. Πρόκειται, ωστόσο, για μια εκδοχή της αιώνιας νεότητας, που φέρει την υπόσχεση ότι κάποτε, οποτεδήποτε, ο άνθρωπος αλλάζει.