Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Προσωρινές λύσεις

ΟΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ότι ο διάλογος για το Ασφαλιστικό οδηγείταιπριν καν αρχίσει- σε αδιέξοδο, με την κυβέρνηση να μένει μόνη της στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων»: τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα συνδικάτα τόσο των εργαζομένων όσο και της εργοδοσίας είτε αρνούνται να συμμετάσχουν στον διάλογο είτε (όπως ο ΣΕΒ για παράδειγμα) τον χαρακτηρίζουν εκ των προτέρων αναποτελεσματικό.

Η άρνηση των κοινωνικών εταίρων να συζητήσουν με την κυβέρνηση για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας δεν οφείλεται προφανώς ούτε σε κάποιο συντεχνιακό πείσμα υπεράσπισης «κεκτημένων» ούτε, φυσικά, και σε πιθανή αδιαφορία τους για τις ασφαλιστικές προοπτικές των επόμενων γενεών. Οφείλεται στο γεγονός ότι η ίδια η κυβέρνηση προσήλθε στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων» με κλειστά χαρτιά και χωρίς συγκεκριμένες και ολοκληρωμένες προτάσεις. Προσήλθε μάλλον με πρόθεση να μετρήσει το μέγεθος των αντιδράσεων που θα πυροδοτήσουν τα όποια μέτρα έχει στην ατζέντα της για το Ασφαλιστικό. Μέτρα τα οποία, αν και δεν είναι γνωστά στο σύνολό τους, φαίνεται ότι- με βάση όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας- είναι αποσπασματικά και έχουν έναν και μοναδικό στόχο: όχι να ανοίξουν δρόμους για τη λύση του υπαρκτού πράγματι ασφαλιστικού προβλήματος της χώρας, αλλά να δώσουν προσωρινές λύσεις που θα ανακουφίσουν τα δημόσια οικονομικά από το βάρος που σηκώνουν με τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος.

Μια τέτοια, όμως, λογιστικού χαρακτήρα παρέμβαση στο Ασφαλιστικό είναι δύσκολο να είναι πειστική, κυρίως δε όταν συνοδεύεται από μέτρα που θίγουν τις ούτως ή άλλως πενιχρές συντάξεις εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων.