[ Δρόμοι ]

Στο πλευρό…
… του δημόσιου τομέα τάχθηκαν τις προάλλες οι δήμαρχοι δέκα ευρωπαϊκών πρωτευουσών (Βρυξέλλες, Παρίσι, Λονδίνο, Λουξεμβούργο, Λισαβώνα, Σόφια, Άμστερνταμ/Χάγη, Ταλίν, Βιέννη και Λευκωσία). Με διακήρυξή τους ζητούν «ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες που θα είναι προσιτές σε όλους τους πολίτες». Μόλις την προηγούμενη μέρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ανακοινώσει τη νέα στρατηγική της, η οποία στοχεύει στην πλήρη απελευθέρωση της αγοράς στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι δήμαρχοι…
… των δέκα ευρωπαϊκών πρωτευουσών θέλησαν να υπενθυμίσουν ότι η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών δεν είναι μονόδρομος και ότι υπάρχει και άλλη λύση. Αυτοί οι δήμαρχοι πιστεύουν ότι οι δημόσιες υπηρεσίες παίζουν ουσιώδη ρόλο στην οικονομική και κοινωνική συνοχή. Ανταποκρίνονται στις καθημερινές ανάγκες των πολιτών και είναι απαραίτητες για την ευημερία τους. Ο Μπερτράν Ντελανοέ του Παρισιού, ο Κεν Λίβινγκστον του Λονδίνου και οι άλλοι πιστεύουν ότι οι δημόσιες υπηρεσίες είναι «μια εγγύηση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή». Διαβλέπουν έτσι στο κύμα των ιδιωτικοποιήσεων που απειλεί να σαρώσει τις ευρωπαϊκές δημόσιες επιχειρήσεις έναν «κίνδυνο περιθωριοποίησης» των πολιτών. Αντίθετα με τη νεοφιλελεύθερη στάση που έχει υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι δήμαρχοι προτείνουν ένα πανευρωπαϊκό πλαίσιο για τις επιχειρήσεις αυτού του τομέα το οποίο θα διασφαλίζει τον δημόσιο χαρακτήρα τους και την κοινωνική αποστολή τους. Το κράτος, την ίδια ώρα, δείχνει να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τη ζωή μας. Από την εποχή που ο πρόεδρος Ρίγκαν σχημάτιζε την πρώτη κυβέρνηση του νεοφιλελευθερισμού στην Αμερική, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτόν τον νεοφιλελευθερισμό από την καλή. Μέχρι τώρα έχουμε δει τις συνέπειές του: ελευθερία του ισχυροτέρου, περιορισμός του κρατικού ρόλου στην οικονομία, φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, περιορισμός του κράτους πρόνοιας, ελευθερία στις απολύσεις. Όπως είδαμε και τις συνέπειες από τον ανταγωνισμό μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης ποιος θα εναγκαλιστεί πιο σφιχτά τον νεοφιλελευθερισμό. Από αυτή την ξέφρενη κούρσα, στην οποία προπορεύεται η Αμερική, η αμερικανική κοινωνία σίγουρα δεν βγήκε κερδισμένη. Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, η Ευρώπη έχει λιγότερη παιδική φτώχεια, λιγότερο αναλφαβητισμό και μικρότερο πληθυσμό φυλακισμένων από ό,τι οι ΗΠΑ.

Το επιχείρημα…
… με το οποίο ο νεοφιλελευθερισμός δικαιολογεί την ύπαρξή του, δηλαδή η εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης, ακόμη κι αυτό δεν στέκεται καλά στα πόδια του. Η Δανία και η Σουηδία έχουν δυο από τις πιο ανοιχτές οικονομίες στον κόσμο. Οι εισαγωγές τους σε σχέση με το εθνικό τους εισόδημα είναι διπλάσιες από τις αμερικανικές. Όμως, ο δημόσιος τομέας σε αυτές τις δυο χώρες αντιστοιχεί στο 50% της οικονομίας τους.

Το κράτος…
… δεν είναι η λύση, αλλά το πρόβλημα, έλεγε ο Ρόναλντ Ρίγκαν. Φυσικά το όραμά του ήταν ένα κράτος αμέτοχο στην άνιση μάχη για το μοίρασμα της πίτας ανάμεσα στους ισχυρούς και τους αδυνάτους.