Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Της ψυχής η συσκότιση

Προς Φοίβη Αθηναίου, Τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης αφορούν ζώα. Το πώς φτιάχνονται οι γούνες και το πώς προμηθεύονται οι βιοτεχνίες δέρματα δεν ξέρω αν αφορά πολλούς. Τις τρεις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί παντού στη σχολή μου ένα video ενδεικτικό, που το ΄χα δει καιρό πριν αηδιασμένος. Αρχικά δυο άντρες κρατάνε το ζώο και του κάνουν τομές όσο είναι ζωντανό. Τραβάνε το δέρμα με τα χέρια ενώ αυτό δεν έχει ξεψυχήσει. Γύρω τους, ζώα στοιβαγμένα, ακόμα ζωντανά χωρίς δέρμα, σφαδάζουν λίγο πριν να πεθάνουν. Δεν νομίζω ότι αυτή η τακτική αποτελεί εξαίρεση. Ιδίως στον Τρίτο Κόσμο απ΄ όπου προέρχεται η μεγαλύτερη ποσότητα. Νιώθω τυχερός που δεν φοράω ρούχα και παπούτσια από δέρματα ζώων που θανατώθηκαν με αυτόν τον τρόπο! Πολύ φοβάμαι ότι οι πιο πολλοί θα συνεχίσουν να τα φοράνε, χωρίς κανένας να αντιδρά.

Δημήτρης Νασιάς Η σκληρότητα έχει γίνει κυρίαρχο μέτρο, αγαπητέ Δημήτρη. Έρεβος. Τ α ΄χει πει στο ομώνυμο ποίημά της η Κική Δημουλά: «Σκύβοντας πάνω/ Απ΄ της ψυχής μου τη συσκότιση/ Σ τίχους ισχνούς θα επιδείξω/ Αποκλεισμένους από απρόσμενη κακοκαιρία/ Που πλήγωσε θανάσιμα/ Κ άποιο δειλό μου λυκαυγές...».


Πατρίδα, αγάπη μου

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Γράφοντας τη λέξη Gonnoi στο γνωστό ψαχτήρι- και όχι μόνοτης Google στο Ιnternet ή πηγαίνοντας στην περιοχή των Γόννων Λάρισας στον δικτυακό χάρτη της Google Εarth ή στον δικτυακό χώρο της ΥouΤube ή στη διεύθυνση http://www. youtube. com/watch? v=RΟkΚy9ΝzaxΜ μπορεί κάποιος να δει ένα βίντεο (8 λεπτών) αφιερωμένο στον Δήμο Γόννων, καθώς και φωτογραφίες της περιοχής. Το αφιέρωμα είναι ένα μικρό μέρος από κομμάτια πολλών ερασιτεχνικών βιντεοσκοπήσεων από το 1995 μέχρι σήμερα, τα οποία στο σύνολό τους έγιναν μία ωριαία βιντεοταινία. Ωστόσο, αποτελούν από μόνα τους διαχρονικά στιγμιότυπα διαφόρων εκδηλώσεων και περιηγήσεων στην περιοχή, δέκα και πλέον χρόνια τώρα.

Δημήτρης Ζ. Γουγουλιάς Α ν όλοι είχαν την ίδια ζέση με την ιδιαίτερη πατρίδα τους και φώτιζαν τις άγνωστες στους πολλούς υπέροχες πτυχές της Ελλάδας , ίσως να σκύβαμε περισσότερο πάνω σε όλους αυτούς τους τόπους, αγαπητέ Δημήτρη, και να μην είχαμε ούτε προβλήματα με τους «Κ αποδίστριες»- ούτε ίσως και ταπεινωτικές εκρήξεις (ένθεν και ένθεν) τύπου Ζωνιανών...


Όρμα Τζακ στο φιλέτο και τα ρέστα δικά μας

Νάτα τα χαΐρια των γραμματέων και φαρισαίων του εκ-Πολιτισμού μας, που όλο και κάποια «αξιοποίηση» (υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων) ευαγγελίζονται. Τα μεταφέρω από ανοιχτές επιστολές της Συντονιστικής Επιτροπής για τους λόφους Φιλοπάππου και της Δράσης Κατοίκων Φιλοπάππου (που έχουν πληροφορίες στα http://paremvasi2007. wordpress. com/ και http://filopappou. wordpress. com) δίχως σχόλια:

«Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) γνωμοδότησε για να μετατραπεί ο Φιλοπάππου σε “οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο”, γυρίζοντάς μας στο 2001, όταν επιχειρήθηκε να περιφραχθεί όλος ο Λόφος, δηλαδή 700 στρέμματα! Ήδη από τότε, ο στόχος ήταν να γίνει ο Λόφος αρχαιολογικός χώρος αποκομμένος από τη ζωή της πόλης, σε μια περιοχή που δεν διαθέτει κανέναν άλλο μεγάλο χώρο πρασίνου.

Ταυτόχρονα με την περίφραξη, εισέβαλαν εργολαβικά συμφέροντα. Με πρόσχημα την «ανάδειξη», ροκάνισαν ευρωπαϊκά κονδύλια για έργα άχρηστα και καταστροφικά και τη χρήση του ως ελεύθερου χώρου για αναψυχή. Αν λειτουργούσαν οι εγκαταστάσεις αυτές, οι τριγύρω γειτονιές θα γίνονταν σταδιακά αβίωτες, όπως συμβαίνει με το Θησείο, του Ψυρή, το Μεταξουργείο και το Γκάζι.

Τα σχέδια ανατράπηκαν από την άμεση αντίδραση των κατοίκων. Έως τότε γραφειοκράτες και επιχειρηματίες, για τους οποίους ο Λόφος είναι απλώς ένα φιλέτο ανεκμετάλλευτο, αποφάσιζαν μόνοι τους, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Η αντίδραση, όμως, των κατοίκων δεν ήταν μια απλή εκτόνωση χωρίς βάθος και προοπτική. Άντεξε στον χρόνο και έφερε αποτελέσματα.

Πρέπει να προστατευθεί ο Λόφος από τις καταπατήσεις, να συντηρηθούν τα έργα Ακροπόλεως- Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη, να ξαναλειτουργήσει το καφενείο στον Λουμπαρδιάρη και να αντιμετωπισθούν τα κυκλοφοριακά προβλήματα από τα πούλμαν αλλά και αυτά που θα προκύψουν με τη λειτουργία του νέου μουσείου.

Τίποτα δεν έχει κάνει για όλα αυτά το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο διά στόματος γενικού γραμματέα διατείνεται ότι θα αποκαταστήσει τη «νομιμότητα». Αλλά συμπεριφέρεται υποκριτικά και συγκαλύπτει παρανομίες (ακόμη και γαμήλιες δεξιώσεις με το αζημίωτο στην Πνύκα ή κρυφή υπενοικίαση του καταπατημένου χώρου και επέκταση εγκαταστάσεων παρακείμενης εταιρείας).

Το ΥΠΠΟ θέλει το κλείσιμο του Λόφου όχι διότι ενδιαφέρεται για τις αρχαιότητες, αλλά για να ανοίξει τον δρόμο προς την εκμετάλλευσή του. Όπως συμβαίνει με τις παραλίες και με άλλους ελεύθερους χώρους, τους οποίους είτε ήδη εκμεταλλεύονται είτε επιζητούν να εκμεταλλευτούν εταιρείες, όπως η Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε., η Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης (ΕΤΑ) Α.Ε. και μαζί τους μεγαλοεπενδυτές όπως εκείνοι που θέλουν να ιδρύσουν δύο (!) Μall στον Ελαιώνα. Πάντα εις βάρος δημόσιων χώρων που προορίζονται για πράσινο».

Για την αντιγραφή,

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από