«Θέλω να παντρέψω το “έξω”με το “εδώ”»

Με δύο νέους δίσκους έτοιμους και δικό της πρόγραμμα σε μουσική σκηνή, η Ευανθία Ρεμπούτσικα κάνει βήματα να ξεφύγει από το εσωστρεφές περιβάλλον της ελληνικής πραγματικότητας
Λιγόλογη όπως πάντα. Και μάλλον οι κουβέντες της είναι ακόμα πιο δύσκολες όταν νιώθει ότι μπερδεύονται ανάμεσα σε πρόβες, το άγχος της προετοιμασίας μιας παράστασης ή τις προετοιμασίες της κυκλοφορίας δύο ακόμη δίσκων.

Φέτος η Ευανθία θα είναι μόνη της στο Ρolis Τheater- μόνη της χωρίς τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο- αλλά το βιολί της (βιολί φλογερό και ιδιαίτερα πληθωρικό στα λάιβ) θα συνοδεύεται από ένα επιτελείο μουσικών, («όλοι σολίστες» εξηγεί) σε μια παράσταση όπου τραγούδι (από την Έλλη Πασπαλά και τον Πορτογάλο φαντίστα Duarte) και μουσική έχουν την ίδια βαρύτητα.

«Οι μουσικοί στις παραστάσεις μας δεν είναι πίσω από τον τραγουδιστή, δεν τον συνοδεύουν απλά» εξηγεί, αλλά είναι περιττή η εξήγηση για όσους έχουν παρακολουθήσει τα λάιβ τους τα τελευταία χρόνια. Η κινητικότητα και το μοίρασμα που υπάρχουν στη σκηνή και η αίσθηση παιχνιδιού και ελευθερίας που διαπιστώσαμε τελευταία μέσα από την Ορχήστρα του Δρόμου αποκτήθηκαν σιγά σιγά, ύστερα από χρόνων επαφή (δοκιμές, σκέψη, αναζήτηση). Το πρόγραμμα στο «Ρolis» θα περιέχει πολλά από τα δικά της σάουντρακ, συν ένα νέο που έκανε για μια δεύτερη τουρκική ταινία – μετά το βραβευμένο «Μπαμπάμ Βε Ογλούμ» με τίτλο «Ουλάκ» (Αγγελιαφόρος).

Η ταινία θα προβληθεί σε λίγο καιρό στην Τουρκία και το CD θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα την ίδια εποχή που θα βγουν και τα νέα τραγούδια που προετοίμαζε εδώ και καιρό με την Έλλη Πασπαλά (σε στίχους της Ελένης Ζιώγα). Και τα δύο από την οικογενειακή εταιρεία Cantini.

Τάσεις αναζήτησης για εκλεκτικές συγγένειες και διεύρυνσης διακρίνουμε και στο πρόγραμμα του «Ρolis Τheater». Οι δύο αφίξεις από το εξωτερικό, του Πορτογάλου τραγουδιστή Douarte (fados) και της μουσικού Βadi Αssad, υποδηλώνουν μια καλλιτεχνική ανησυχία για νέες συναντήσεις.

«Υπάρχει η ανάγκη για συνεργασίες και ανταλλαγές. Να ανοίξει η αγορά, να μπει λίγο οξυγόνο, να ανακατευτούν τα πράγματα- να μην ακούς τα ίδια και τα ίδια» έλεγε πέρυσι, μετά τη βράβευσή της για τo σάουντρακ της τουρκικής ταινίας «Βabam Ve Οglum» (Πατέρας και γιός) από τη Διεθνή Ακαδημία Σάουντρακ στη Γάνδη.

Μετά την περσινή βράβευση, βλέπεις να έχει αλλάξει κάτι; Υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα επαφής με το εξωτερικό;

«Τώρα γύρισα από τη Γάνδη, όπου ήμασταν καλεσμένοι να παίξουμε κομμάτια από το “Βabam Ve Οglum”. Είναι ωραίο να μπορείς να ανακατευτείς με ξένους μουσικούς, να έρθεις σε επαφή με κόσμο, να δεις τι γίνεται εκεί… Ας πούμε πλάι στη συμφωνική ορχήστρα της εκεί ραδιοφωνίας, η οποία έπαιξε μαζί μου, συνεργάστηκα με έναν Ιρακινό που παίζει κανονάκι. Τόσο ωραίο πάντρεμα! Ναι, θέλω να ξεφύγω από το εδώ πλαίσιο, αλλά ταυτόχρονα να είμαι κι εδώ- να φέρω το έξω εδώ. Η εποχή είναι κατάλληλη. Θες να πεις ότι η μουσική ταξιδεύει εύκολα σήμερα, πέρα από τα όποια σύνορα. Και οι άνθρωποι είναι πιο ανοικτοί;

Έτσι ακριβώς. Και πρέπει να σκεφτόμαστε κι εμείς με έναν πιο ανοικτό τρόπο. Ας πούμε, είναι τόσο ωραία ιδέα να συνδυάσουμε τα fados μέσα στην παράσταση. Και δεν θα είναι απλά ένας «γκεστ» που θα κάνει το πρόγραμμά του και θα φύγει. Όχι, θα πει και δικά μου κομμάτια στα ελληνικά, κι εμείς στα πορτογαλέζικα. Οι δυο τους (με την Έλλη) πάνω στη σκηνή, και οι τρεις μας κάποια στιγμή.

Νομίζω ότι στο εξωτερικό δεν ξέρουν την έννοια του «νυχτερινού μαγαζιού». Φαίνεται περίεργο σε έναν ξένο καλλιτέχνη να τον καλείς να παίξει με τα εδώ δεδομένα;

Καθόλου περίεργο. Τα διαδικαστικά είναι λίγο δύσκολα, αλλά ξεπερνιούνται.

ΙΝFΟ

Από 23 Νoεμβρίου έως 13 Ιανουαρίου στο Polis Τheater (Πέτρου Ράλλη 18, τηλ. 210-
3452.527).

Αισθάνεσαι ότι έχετε βρει μια νέα ταυτότητα για ένα άλλου είδους λάιβ;

Κάποτε δεν ήταν εύκολο να συνδυάσεις μέσα σε ένα πρόγραμμα σάουντρακ και λαϊκά κομμάτια… Όσο περνάει ο καιρός πατάμε πιο γερά στα πόδια μας. Πιο σίγουροι γι΄ αυτό που κάνουμε. Εμένα δεν μου άρεσε ποτέ να διεκπεραιώνω. Μόνο αν κάτι μου δίνει κλωτσιά- τότε ναι, να το κάνω. Έτσι συνέβη και φέτος (στο πρόγραμμα του «Ρolis») και σ΄ αυτό βοήθησε πολύ η εταιρεία παραγωγής που συνεργαζόμαστε (η Ρropspero). Τo ότι δεν θα είμαστε μαζί με τον Παναγιώτη, είναι καλό, είναι μια ανάσα που τη χρειαζόμαστε- η βασική ομάδα όμως είναι εκεί, υπάρχει.

Νομίζεις ότι σήμερα ο χώρος σας είναι πιο έτοιμος να δεχτεί παραστάσεις που ξεφεύγουν από τα κλισέ της νύχτας;

Με τον χώρο δεν ασχολούμαι πλέον, ειλικρινά θα με βρεις αδιάβαστη. Και ούτε ξέρω αν είναι πιο έτοιμος να δεχτεί νέα πράγματα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι μου αρέσει να στηρίζομαι σε ομάδα. Και να αναδεικνύονται μέσα από τις παραστάσεις μας νέα πρόσωπα.


Από τη Δύση στην Ανατολή

Ο τίτλος του νέου δίσκου με την Έλλη Πασπαλά, «Ο Χορός των Αστεριών», προδιαθέτει για λυρικό περιεχόμενο. «Είναι ένα ταξίδι από τη Δύση στην Ανατολή, με πάρα πολλά πράγματα. Από ζεϊμπέκικο και χασάπικο μέχρι βαλς και τανγκό», λέει η Ευανθία Ρεμπούτσικα.

Γράφτηκε με βάση τη φωνή της Έλλης;

Υπάρχουν και πράγματα που γράφτηκαν πριν. Όπως κομμάτια από το «Βabam Ve Οglum». Την Έλλη τη γνωρίζω χρόνια, έχουμε συνεργαστεί πολλές φορές, οπωσδήποτε έρχεται στον νου μου η φωνή της όταν γράφω. Θα επιμείνω στο διεθνές βραβείο που πήρες. Άλλαξε κάτι στην καριέρα σου;

Υπάρχει μια κουβέντα εδώ και καιρό, που αφορά διάφορα πράγματα που μου προτείνουν, αλλά είμαι διστακτική, δεν αποφασίζω εύκολα- άντε μου το πρότειναν, βουρ και μέσα. Θέλω να επιλέγω. Και αν είναι να γίνει κάτι, να είναι κάτι σοβαρό.