[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πολιτική αφασία…

Εύγε – άκουσα – ότι έδωσαν στους Έλληνες πολιτικοί – διαφόρων χρωμάτων – επειδή σηκώθηκαν από τον καναπέ τους και πήραν τον δρόμο προς τις κάλπες. Είναι, είπαν, μεγάλη πρόοδος για τους πολίτες μιας κατά τα άλλα αμέτοχης επί το πλείστον κοινωνίας, σε ό,τι αφορά τα κοινά. Με την κίνησή τους αυτή, τόνισαν, δόθηκε ένα ελπιδοφόρο μήνυμα.

Δηλαδή, τι ακριβώς περίμεναν; Ποια είναι η άποψή τους για τον λαό που εκπροσωπούν ή έστω επιθυμούν να εκπροσωπήσουν; Πως τελεί σε αφασία; Μπράβο! Εξαιρετική άποψη έχουν για εμάς- για όλους μας. Γιατί, στον καθένα θα μπορούσε να… συμβεί! Και βέβαια, οφείλουν να σκεφτούν και τη θέση τους: είναι οι τελευταίοι που πρέπει να εκφέρουν τέτοιες απόψεις. Γιατί; Επειδή πολύ απλά, επωφελούνται από την ψήφο των ανθρώπων περιορισμένης… δυνατότητας δράσης και αντίδρασης.

Μήπως, διερωτήθηκαν εν συνεχεία, αντιμετώπισαν την όλη διαδικασία ως ευκαιρία για χαβαλέ; Εξαιρετική απορία που στηρίζεται από μία αλυσίδα ισχυρών επιχειρημάτων. Γιατί, δεν υπάρχει ιδανικότερος τρόπος για να περάσει κανείς την Κυριακή του από το να περιμένει στις ουρές… Όσοι στήθηκαν γέλασαν πολύ, με την καρδιά τους… Περάσαμε όμορφα!

Ας το πάρουμε τώρα αλλιώς! Αντί να συζητάμε για πολίτες που έχουν πάψει προ καιρού να είναι πολιτικά όντα – έτσι ισχυρίζονται- αφού μετεξελίχτηκαν σε εγωκεντρικά τέρατα που δεν σκέφτονται τίποτα άλλο πέραν από το τομάρι τους, δεν προσπαθούμε να δούμε λίγο πιο πέρα από τη μύτη μας;

Και τέλος πάντων, ακόμη και οι πιο εγωπαθείς Έλληνες πιθανόν να επιθυμούν- δεν είναι και σίγουρο- να δηλώσουν με τις πράξεις τους την αηδία για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας-είτε ψηφίζοντας, είτε μένοντας αμέτοχοι, είτε ασκώντας κριτική, είτε κλείνοντας τους δρόμους, είτε χαζεύοντας στον καναπέ τους. Αλλά ποιος τους ακούει αυτούς;

Ας τα γυρίσουμε τώρα όλα αυτά… τούμπα! Οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης του λαού, λένε. Τώρα σας αρέσει που το επιχείρημα στρέφεται εναντίον σας υποστηρίζοντας πως εσείς βρίσκεστε σε αφασία; Ε;