Βγαίνει – σχεδόν – αλώβητος ο αναβάτης

Η Ηonda Goldwing είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που διαθέτει αε ρόσακο από το 2006, αλλά η χρησιμότητά του έχει αμφισβητηθεί αρκετά, αφού μέχρι την παρουσίασή του μόνο η Ηonda είχε πραγματοποιήσει δοκιμές. Η γερμανική λέσχη αυτοκινήτου ΑDΑC διεξήγαγε το πρώτο επίσημο crash test στα εργαστήριά της, αποδεικνύοντας ότι τα πράγματα βρίσκονται σε σωστό δρόμο
Η εξέλιξη των αερόσακων στα αυτοκίνητα είναι ένα από τα σημαντικότερα βήματα που έχουν γίνει τις δύο τελευταίες δεκαετίες στον τομέα της παθητικής ασφάλειας, αφού έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν κατά πολύ τις επιπτώσεις σε περίπτωση ατυχήματος. Σήμερα ακόμα και τα πολύ φθηνά αυτοκίνητα διαθέτουν τουλάχιστον δύο αερόσακους στον στάνταρ εξοπλισμό τους. Στις μοτοσυκλέτες η παθητική ασφάλεια, εκτός από το ΑΒS και τα συστήματα συνδυασμού εμπρός και πίσω φρένου, μέχρι στιγμής επαφίεται στον προστατευτικό εξοπλισμό του αναβάτη. Ο λόγος θεωρείται προφανής: σε περίπτωση ατυχήματος ο αναβάτης φεύγει μακριά από τη μοτοσυκλέτα, χωρίς η μοτοσυκλέτα να μπορεί να κάνει κάτι για την ασφάλειά του. Η πραγματικότητα όμως διαφέρει και αυτό προκύπτει από τις στατιστικές σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία, όπου οι μετωπικές συγκρούσεις μοτοσυκλετών με άλλο όχημα καλύπτουν ποσοστό μεγαλύτερο από 50% του συνόλου των ατυχημάτων. Η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι κύρια αιτία θανάτων ή σοβαρών τραυματισμών είναι η πρόσκρουση του αναβάτη στο άλλο όχημα και όχι στο έδαφος.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία, η εξέλιξη του αερόσακου στις μοτοσυκλέτες θα είναι το επόμενο μεγάλο βήμα στην αύξηση της παθητικής ασφάλειας. Η Ηonda πειραματίζεται από το 1990 στον τομέα αυτό, πάντα σε μεγάλες μοτοσυκλέτες με το σκεπτικό ότι σε αυτές ο αναβάτης έχει περισσότερες πιθανότητες να μείνει επάνω τους σε περίπτωση σύγκρουσης, αλλά και από το γεγονός ότι εκεί υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος για την τοποθέτησή του.

Ήδη από πέρυσι ο πρώτος αερόσακος παραγωγής σε μοτοσυκλέτα πωλείται κανονικά με τη μεγάλη cruiser της Ηonda, την Goldwing 1800. Η γερμανική ΑDΑC είναι ο πρώτος φορέας που πραγματοποίησε στα εργαστήριά της crash test, εξομοιώνοντας πραγματικές συνθήκες μετωπικής σύγκρουσης αυτοκινήτου- μοτοσυκλέτας και τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από εντυπωσιακά.

Το σκηνικό αποτελείται από ένα VW Sharan, που «παραβιάζει» την προτεραιότητα, και μια Goldwing που κινείται με ταχύτητα 72 χιλιομέτρων και πέφτει πάνω στην πλευρική κολόνα του αυτοκινήτου ανάμεσα στην εμπρός και την πίσω πόρτα. Ο μηχανισμός που επιταχύνει τη μοτοσυκλέτα είναι ειδικά διαμορφωμένος για την περίσταση, αφού μέχρι τώρα εκεί πραγματοποιούνται μόνο crash test αυτοκινήτων. Το ανδρείκελο που εκτελεί χρέη αναβάτη πληροί όλες τις προδιαγραφές που απαιτούν τα crash test της αυτοκινητοβιομηχανίας. Οι αισθητήρες πρόσκρουσης που είναι τοποθετημένοι πάνω στην μπροστινή ανάρτηση χρειάζονται 0,01 του δευτερολέπτου για να αναγνωρίσουν την σύγκρουση, η κάψουλα αζώτου ενεργοποιείται και η πλήρης απελευθέρωση του αερόσακου πραγματοποιείται σε 0,06 του δευτερολέπτου. Πριν το ανδρείκελο ανασηκωθεί από τη σέλα, ο αερόσακος έχει καλύψει όλο το επάνω τμήμα του σώματος και την περιοχή του κράνους απορροφώντας την κινητική ενέργεια, ενώ σε 0,1 του δευτερολέπτου αρχίζει να ξεφουσκώνει ελεγχόμενα και προοδευτικά. Ο αναβάτης αρχικά γέρνει προς τα εμπρός πάνω στον αερόσακο, μετά ανασηκώνεται ελαφρά και οι κνήμες κοντράρουν πάνω στο φέρινγκ, τέλος ακουμπά με ελάχιστη, πλέον, δύναμη το κράνος πάνω στην οροφή του VW. Φυσικά, στην επόμενη φάση η μοτοσυκλέτα και το ανδρείκελο βρίσκονται πεσμένοι στο έδαφος, ενώ ο ξεφούσκωτος αερόσακος απλώς κρέμεται από τους ιμάντες στήριξης.

Τα αποτελέσματα από την καταγραφή των δυνάμεων που εφαρμόζονται κατά την πρόσκρουση στα διάφορα σημεία του σώματος είναι καλύτερα από τα αναμενόμενα.

Από το κεφάλι έως τα γόνατα οι κακώσεις είναι σχεδόν ανύπαρκτες, δίνοντας στον αναβάτη πολύ μεγάλες πιθανότητες να βγει αλώβητος από μια τέτοια σύγκρουση, ενώ τα μόνα σημεία που θα τραυματιστούν σοβαρά είναι οι κνήμες, αφού εκεί δεν υπάρχει τίποτε να απορροφήσει την ενέργεια.

Η προσομοίωση επαναλαμβάνεται άλλη μία φορά με τις ίδιες συνθήκες, τώρα όμως ο αερόσακος και όλοι οι μηχανισμοί είναι απενεργοποιημένοι. Το ανδρείκελο δεν εκτοξεύεται πάνω από τη μοτοσυκλέτα, όπως εύκολα μπορεί να υποθέσει κανείς, αλλά χτυπά με το κράνος και όλη τη φόρα των 72 χιλιομέτρων πάνω στη κεντρική κολόνα του Sharan αφήνοντας ένα χαρακτηριστικό βαθούλωμα στη λαμαρίνα.

Οι μετρήσεις των τιμών G από το καταγραφικό είναι κατά πολύ υψηλότερες από αυτές που μπορεί να αντέξει οποιοσδήποτε οργανισμός, κάτι που σημαίνει ότι ένα πραγματικό ανάλογο ατύχημα θα είχε ως συνέπεια τον θάνατο του αναβάτη.

Η αρχή έγινε και το μέλλον σίγουρα θα είναι πιο ασφαλές, αφού θα εμφανιστούν και άλλες μοτοσυκλέτες με αερόσακο, πολύ φθηνότερες από το πανάκριβο θηρίο της Ηonda. Άλλωστε, έτσι δεν γίνεται πάντα με την καινούργια τεχνολογία; Στην αρχή την απολαμβάνουν οι λίγοι που μπορούν να την πληρώσουν και στη διάρκεια του χρόνου το κόστος αποσβένεται φθάνοντας και στον μέσο καταναλωτή.

ΤΑ «ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ» ΠΟΥ ΣΩΖΟΥΝ

Αυτός είναι ο όγκος του διπλωμένου αερόσακου στο εμπρός μέρος της Goldwing

Το προστατευτικό πλαστικό και όλος ο μηχανισμός χρειάζονται και τον ανάλογο χώρο για την τοποθέτησή τους, κάτι που ισχύει μόνο στις ογκώδεις μοτοσυκλέτες όπως η Goldwing

Αυτός είναι ο όγκος του αερόσακου μετά την πλήρη απελευθέρωσή του

Η μεταλλική κάψουλα περιέχει το άζωτο υπό πίεση και τον μηχανισμό ακαριαίας ενεργοποίησης