Γνώμη

Το χρυσάφι που χάσαμε

Kάποιες φορές το χρυσάφι είναι δίπλα στα πόδια μας, το αγγίζουμε, αλλά παρ΄ όλα αυτά το ψάχνουμε μέσα σε στοές. Ο Ραφίκ Τζιμπούρ, 23 ετών, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, σέντερ φορ του Πανιωνίου, δεν απασχόλησε ποτέ τα «λαγωνικά» των μεγάλων ομάδων. Κι ας παίζει περίπου τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα. Κι αυτό διότι τα συγκεκριμένα «λαγωνικά» ψάχνουν στις αγορές της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής διάφορα κελεπούρια (τη σκαρταδούρα της αγοράς, δηλαδή). Για να τα φέρουν (με το αζημίωτο φυσικά…) στη μεγαλύτερη αθλητική χαβούζα του πλανήτη.

Οι ποδοσφαιρικοί ρακοσυλλέκτες της χώρας έχουν διάφορες ιδιότητες, εκτός από αυτές που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Βασικά είναι αμόρφωτοι. Είναι γλείφτες. Είναι λαμόγια, καρπαζοεισπράκτορες των αφεντικών. Και αποδεδειγμένα, πλέον, είναι και πολέμιοι των νέων σε ηλικία παικτών και ειδικότερα των Ελλήνων, τους οποίους απαξιώνουν, παρά το γεγονός πως ό,τι καλό έγινε σ΄ αυτή τη χώρα, έγινε από τους νεαρούς αυτόχθονες…

Με αφορμή το παράδειγμα του Τζιμπούρ, τον οποίο αγόρασαν, έδιωξαν, ξεπούλησαν, ξανααγόρασαν κ.λπ., τα μεγάλα αφεντικά πρέπει να πράξουν δύο πράγματα.

Πρώτον, να ερευνήσουν, ποιους έχουν συνεργάτες, ποιο είναι το ποιόν τους και ποια τα πεπραγμένα τους. Και δεύτερον (και κυριότερον), το πόθεν έσχες καθενός από αυτούς. Με ποια περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή, μπήκαν στις ΠΑΕ και με ποια περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται στην παρούσα φάση.

Δεν μας ενδιαφέρει να προασπίσουμε τα συμφέροντα των πλουσίων. Απλά υπενθυμίζουμε, σε κάθε ευκαιρία, ότι δεν είμαστε τόσο κορόιδα όσο νομίζουν κάποιοι.

Πόδια στυλώνουμε. Διότι, ως γνωστόν, τα γαϊδούρια είναι προστατευόμενο είδος…