[ Πρόσωπα ] Τα καθαρά μηνύματα του Πούτιν

Ο πρώην ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης πετρελαϊκής εταιρείας της Ρωσίας συμπλήρωσε το ήμισυ της ποινής του, τέσσερα χρόνια στη φυλακή, και δικαιούται να ζητήσει να αποφυλακιστεί υπό όρους.

Είναι κάτι που δικαιούται κάθε κατάδικος εφόσον έχει επιδείξει καλή διαγωγή, όμως οι δικηγόροι του πρώην αφεντικού της Υukos φοβούνται πως στον πελάτη τους η δυνατότητα αυτή δεν θα δοθεί ποτέ. Εις βάρος του και εις βάρος του συνεταίρου του, του Πλάτον Λεμπέντεφ, σχεδιάζεται μια νέα δίκη. Παράλληλα, τις τελευταίες ημέρες, επιβλήθηκαν στον Χοντορκόφσκι τιμωρίες ώστε να μην πληροί την προϋπόθεση της καλής διαγωγής (στο παρελθόν τού είχαν επιβληθεί άλλες τέσσερις ποινές, αλλά ακυρώθηκαν έπειτα από προσφυγές). Πρόκειται για τιμωρίες κάπως… σουρεαλιστικές: Στη φυλακή όπου βρίσκεται τώρα, κοντά στα σύνορα με την Κίνα, σε απόσταση 6.500 χιλιομέτρων από τη Μόσχα, οι φυλακισμένοι μπορούν να έχουν το πανωφόρι τους ξεκούμπωτο όταν βγαίνουν στην αυλή, αλλά οφείλουν να το κουμπώνουν όταν ξαναμπαίνουν στη φυλακή. Επίσης, όταν ξαναμπαίνουν, πρέπει να έχουν τα χέρια πίσω από την πλάτη. Στις 11 Οκτωβρίου, ο Χοντορκόφσκι τιμωρήθηκε πρώτα επειδή δεν είχε τα χέρια πίσω από την πλάτη και μετά, αφού εξήγησε ότι κουμπωνόταν, τιμωρήθηκε επειδή ήταν ξεκούμπωτος…

Αν οι τιμωρίες αυτές επικυρωθούν, θα τινάξουν στον αέρα την καλή διαγωγή και μαζί της τις πιθανότητες του πρώην μεγιστάνα για υπό όρους αποφυλάκιση. Οι προηγούμενες ποινές που του επιβλήθηκαν- αλλά ακυρώθηκαν- ήταν για «εγκατάλειψη της θέσης εργασίας» (είχε αφήσει το μηχάνημα στο οποίο εργαζόταν για να φωνάξει μηχανικό επειδή έπαθε βλάβη), για κατοχή απαγορευμένων εγγράφων (είχε κάτω από το μαξιλάρι του τις διατάξεις του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα δικαιώματα των φυλακισμένων), επειδή ήπιε τσάι στην κοινή αίθουσα των φυλακισμένων (απέδειξε πως είχε πάρει σχετική άδεια) και επειδή βρέθηκαν στην κατοχή του δύο λεμόνια που δεν θα μπορούσε να έχει παραλάβει απ΄ έξω από τη φυλακή (απέδειξε πως του τα είχε δωρίσει ένας άλλος φυλακισμένος). Ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκλυκσμάν συγκρίνει τον Χοντορκόφσκι με τον διάσημο Σοβιετικό διαφωνούντα Αντρέι Ζαχάροφ και γράφει για τη «μεγάλη μοναξιά» του και για την τακτική του προέδρου Πούτιν. «Η τύχη του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι χρησιμεύει ως αρνητικό παράδειγμα για τους απείθαρχους επιχειρηματίες, όπως η Τσετσενία χρησιμεύει σαν σκιάχτρο για τον ρωσικό λαό. Το ισοπεδωμένο Γκρόζνυ είναι ένα παιδαγωγικό επιχείρημα προς όλους τους πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας… Το κάτεργο του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι είναι ένα μάθημα που απευθύνεται στις ελίτ. Ο φόνος της Άννας Πολιτκόφσκαγια χρησιμεύει ως υπόδειξη προς τους περίεργους δημοσιογράφους. Η πυρηνική δηλητηρίαση του Λιτβινένκο χρησιμεύει για την αποτροπή των πρώην της ΚαΓκε-Μπε. Τα μηνύματα είναι όλα εξίσου καθαρά…».